ราชวงศ์

หยางเยี่ยนชิง วัยสิบแปดปี นักเรียนตัวเล็กขี้หลงขี้ลืมป้ำๆ เป๋อๆ ผู้คิดว่าไม่มีใครรักเพราะมีแต่คนรุมแกล้ง กู้หมิงเยว่ วัยสิบแปดปีเรียนเอกวิทยายุทธในสำนักฝึกสอนปีสุดท้ายเช่นเดียวกันเคยเป็นว่าที่คู่หมั้นของเยี่ยนชิง หรูอี้หง วัยสิบแปดปีไม่ถูกกับกู้หมิงเยว่และชอบแกล้งเยี่ยนชิงเช่นกัน ทั้งสามเป็นหน่อเนื้อรากเหง้าของฮ่องเต้เมื่อพันปีก่อนก่อนจะเปลี่ยนแซ่ในช่วงโกลาหลจนแตกแยกอยู่ในความดูแลของสกุลอวิ๋นที่เข้ามาปกครองแคว้นแทน ความสงบราวกับน้ำวนใต้มหาสมุทรก็เริ่มขึ้นเมื่อวันใกล้จบการฝึกต้องออกตามหาต้นไม้ไร้รากในสุสานบรรพชนเก่า แถมก่อนจะไปเยี่ยนชิงดันเจอใครบางคนที่แปลกประหลาดไม่เหมือนใครมาตามติดแจ คำเตือน นิยายเรื่องนี้เป็นนิยายวายจีนโบราณแฟนตาซีแต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียนเพียงผู้เดียวชื่อตัวละคร เหตุการณ์ สถานที่ที่เอ่ยถึงไม่มีอยู่จริง มีการใช้สำนวนภาษาที่ไม่สมจริงไม่มีการอิงประวัติศาสตร์โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน

หยุนเจิงทะลุมิติมาเป็นองค์ชายหกแห่งราชวงศ์ต้าเฉียน เขาไม่ชิงบัลลังก์ ไม่ร่วมแก่งแย่งอำนาจในวัง เขาอยากเป็นเพียงเจ้าหกที่กุมอำนาจทหารอย่างสบายใจเฉิบเท่านั้น! มีอำนาจทหารอยู่ในมือ ใต้หล้านี้ล้วนเป็นของข้า! จักรพรรดิเหวิน: เจ้าหก พวกเสด็จพี่ทั้งหลายของเจ้ายิ่งอยู่ยิ่งเหิมเกริม ให้พ่อยืมกำลังพลทหารแสนนายมาจัดการพวกเขาที! องค์รัชทายาท: น้องหก มีอะไรพวกเราคุยกันดีๆ อย่านำกองกำลังทหารมาข่มขู่พี่ชายเจ้าเลยนะ! ขุนนางใหญ่: องค์ชายหกพ่ะย่ะค่ะ ท่านรู้สึกว่าบุตรสาวคนเล็กของกระหม่อมนั้นเป็นอย่างไร

เมื่อเทพจันทราได้ดลบันดาลให้องค์ชายฉินเสวี้ยนกง ผู้ปราดเปรื่องในยุคอดีกาล เพียรเฝ้าฝันถึงหญิงงาม ซึ่งมีนามว่า ฟ่านชิงเชียง ธิดาเพียงคนเดียวของเจ้าสัวฟ่านเต๋อหมิง พระองค์ฝันถึงนางตั้งแต่มีพระชนม์เพียง 9 ชันษาจนถึงชันษาในปีที่ 21 จนกลายเป็นความรัก ข้ามกาลเวลา ข้ามภพชาติและข้ามศตวรรษ ขวางกั้นกลางระหว่างยุคอดีตกาลและยุคปัจจุบัน ความรักและความคิดถึงที่มีต่อฟ่านชิงเชียง ข้ามภพ ข้ามชาติ จนหญิงสาวที่อยู่ในยุคปัจจุบัน ได้ยินเสียงเพรียกหาของพระองค์ “ชิงเชียง! ชิงเชียงจ๋า”เสียงทุ้มละมุน กระซิบแผ่วเพรียกหาเจ้าของนามดังกล่าว ใบหน้าละมุน สวยคมเซ็กซี่ รับกับผมสีนิลดำขลับขึ้นเป็นมันเงางดงามประดุจดั่งเช่นชาวเอเชียหากแต่มีเลือดผสมสองชาติคือไทยและจีน ดวงหน้าเริ่มส่ายไปมาเมื่อได้ยินเสียงเพรียกหานั้นราวกับว่าเสียงดังกล่าวอยู่แนบชิดริมหูของเธอก็ว่าได้ “จ๋า!”เสียงหวานตอบเสียงเพรียกหาปริศนานั้นกลับไปทั้งๆ ที่กำลังหลับสนิท “ชิงเชียงจ๋า มาหาข้าเถิด ข้ารอคอยเจ้ามานานแสนนานแล้วรู้หรือไม่”เสียงเพรียกหานั้นยังคงกล่าวกับเธอ ไม่รู้”เธอตอบกลับไปเสียงแผ่วเบาทั้งๆที่ยังคงหลับสนิทอยู่เช่นเดิม จีนโบราณ

หลินอัน บุตรสาวแม่ทัพผู้ถูกมองเป็นเพียงหมากการเมือง ถูกดึงเข้าสู่เกมชิงบัลลังก์ที่เต็มไปด้วยเล่ห์ลวงและการแก้แค้น ทว่ากลับได้หัวใจขององค์ชายเยี่ยนหยาง—ชายผู้เด็ดขาดแต่ยอมอ่อนโยนให้เธอเพียงคนเดียว ท่ามกลางวังหลังที่คุกรุ่น ทั้งคู่ต้องร่วมกันต่อสู้ ศัตรูในเงามืด และความลับที่อาจทำลายทุกอย่าง เมื่อความรักต้องแลกด้วยเลือดพวกเขาจะก้าวไปถึงปลายทางที่เรียกว่าความสุขได้หรือไม่…

ด้วยหน้าที่ทำให้จางม่านอวี้ต้องมายืนอยู่ในตำแหน่งพระสนม ทั้งที่รู้ว่าไม่คู่ควรกับตำแหน่งนี้ และเชื่อว่านางจะไม่เป็นที่พอพระทัยของฮ่องเต้ แต่คงไม่มีใครคาดคิดว่า พระสนมนอกสายตาที่ไม่มีความงามเฉิดฉาย จะเป็นนางสนมล่มเมือง ที่ฮ่องเต้ องค์ชายและแม่ทัพหนุ่ม หวังชิงดวงใจนาง

“ตวนอ๋องจำใจต้องแต่งกับข้า ข้ารู้ว่าเขาเกลียดข้า แต่ถึงขั้นต้องส่งบุรุษอื่นมาให้ข้าดูแลปรนนิบัติเลยหรือ...”

“ตายยังไม่พอ..ฉันต้องแต่งกับผู้ชายตั้ง 7 คนในนิยายที่ฉันเพิ่งสาปแช่งด้วยเรอะ!” ลี่เหยา นักอ่านสาวสมัยใหม่ตื่นขึ้นมาในร่างของไป๋หลิน นางเอกในนิยายย้อนยุคดราม่าเรตเจ็บหัวใจ ที่เธอเพิ่งสาปส่งไปเมื่อคืน!

ชีวิตของอนุภรรยาจวนอ๋องที่ไม่เคยพบกับความสุขสงบทั้งกายและใจของมู่เหยียนส่งผลให้นางเข็ดขยาดกับการมีชีวิตคู่หลังจากได้ย้อนเวลามาเกิดใหม่ช่วงก่อนแต่งงาน  ทว่าตระกูลของนางกลับมีส่วนพัวพันกับการก่อกบฏโดยไม่รู้ตัว บิดาถูกหลอกใช้และหักหลังจนพังย่อยยับ เคยถูกสั่งประหารล้างตระกูล ชั่วเวลานั้นนางก็ถูกกดดันให้กินยาพิษฆ่าตัวตายล้างอายหลังจากชื่อเสียงเสื่อมเสียจนถึงขีดสุด บุรุษร้ายกาจที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามีเป็นคนสั่งการทุกอย่างหลังมีอำนาจ ใครจะรู้ว่าหลังจากมู่เหยียนตายไปชีวิตของเขาก็เหมือนตายทั้งเป็น ความดีและความรักที่นางมีให้เขาอย่างจริงใจจบลงไปพร้อมชีวิตน้อย ๆ ของนาง คำอธิษฐานก่อนจบชีวิตตัวเองส่งผลให้เขาย้อนเวลากลับมาแก้ไขความผิดพลาดที่เคยทำกับนางเอาไว้เช่นเดียวกัน ทว่า.... ความทรงจำของเขากลับเลือนรางและถูกลบออกไปแทบทั้งหมด ไม่เพียงเท่านั้นยังย้อนเวลามาก่อนนางในช่วงที่ครอบครัวกำลังแตกสลาย สวรรค์ช่างใจร้ายยิ่งนัก

แฟนหนุ่มธงดำรุ่นซีเคร็ท จีบก็ย๊ากยาก พอจีบติดแล้วจะทิ้งขว้างก็ไม่ได้ ทั้งติดหนึบ ขี้น้อยใจ แถมขี้หึงอีกต่างหาก คุณเคยเป็นกันไหม หลงรักคนที่เป็นไปไม่ได้ หากเพียงเขาเป็นคนธรรมดาทั่วไปที่ต่างกันในเรื่องชนชั้นฐานะ ฉันคงจะไม่ทุกข์ใจแบบนี้ แต่ทว่าเขากลับเป็นคนที่ฉันไม่มีวันจะได้พบในชีวิตจริง ไม่สามารถอยู่ร่วมกันได้ จะจับมือหรือสัมผัสกันก็ไม่ได้ ทำได้เพียงเฝ้ามองเขาผ่านหน้าจอโทรศัพท์เท่านั้น คำว่ารักที่ออกมาจากปากของตัวละครหนุ่มธงดำในเกมที่เคยทำให้ใจหวั่นไหว พอมาตอนนี้กลับกลายเป็นดั่งของมีคมที่กรีดแทงที่หัวใจ ฉันรู้ว่ามันเป็นเพียงบทสนทนาอัตโนมัติของเกม แต่ทว่าหัวใจของฉันมันกลับสั่นไหวขึ้นทุกที นับวันฉันก็ยิ่งโหยหา และถลำลึก….. เอลิออส ฉันรักนายเหลือเกิน ทำไมฉันถึงจริงจังขนาดนี้กันนะ ทั้ง ๆที่นายเป็นแค่ผู้ชายในเกมจีบหนุ่มเท่านั้น ความรักที่มีต่อนายมันมากขึ้นทุกที มันมากเกินที่ฉันจะทานทนไหว ฉันคงทนเล่นเกมนี้ต่อไปอีกไม่ได้แล้ว เพราะมันเหมือนฉันจะกลายเป็นบ้าเข้าไปทุกที เพราะงั้น ฉันจึงตัดสินใจที่จะลบเกมทิ้ง และหวังว่า ฉันจะลืมนายได้ในเร็ววัน ลาก่อนที่รักของฉัน

นักฆ่าอันดับหนึ่งขององค์กรอำมหิตราวกับปีศาจ นางฆ่าผู้คนอย่างเลือดเย็น จนได้รับสมยานามว่า ‘ปีศาจไร้ใจ’ ทว่าแท้จริงแล้วนางเป็นเพียงหญิงสาวมหาลัยธรรมดา กำลังศึกษาอยู่ในคณะแพทย์ และเป็นผู้ที่ชื่นชอบอ่านนิยายโรแมนติกเป็นชีวิตจิตใจ แต่ในคืนหนึ่งหลังเลิกเรียน หญิงสาวที่กำลังเดินอ่านนิยายอย่างเพลิดเพลิน โดยที่ไม่ทันสังเกตสัญญาณไฟจราจรบนท้องถนน ทำให้นางถูกรถชนเสียชีวิต ณ ที่เกิดเหตุทันที แถมได้จับพลัดจับพลูทะลุมิติเข้ามาในนิยายที่ตนกำลังอ่านก่อนตาย ดวงวิญญาณเข้ามาสิงอยู่ในร่างของพระชายา ‘หลี่หลิ่งฟาง’ ผู้ถูกกักขังอยู่ในตำหนักเย็นเสียอย่างนั้น “โอ๊ย!!! เจ้านั่นเป็นคนโง่เขลาหรืออย่างไร ถึงได้วิ่งเข้าไปอยู่ในดงนักฆ่าพวกนั้นได้!” “พระชายาช่วยข้าด้วย!!!!!” “เจ้าลูกเจี๊ยบตัวปัญหาตัวนี้นี่ ช่างน่าหงุดหงิดนัก! ข้าอภิเษกสมรสกับคนอย่างเจ้าไปทำไมกันล่ะเนี่ย กรรมของข้าแท้!”