หนีการแต่งงาน Novels & Stories

มันก็เป็นซะแบบนี้อย่าให้เมาหลับนะจะลองเอาฝ่าเท้างามๆ ลูบหน้ามึงเล่นซักที "อ้าว? ที่เราจดทะเบียนกันล่ะจ๊ะได้กันแล้วด้วย" " กูหนีแฟนเก่า" "หนีขนาดไหนทำไมต้องจดทะเบียนกับคนอื่น?" "รู้แค่ว่าถ้ากูไม่จดทะเบียนก็หนีมันไม่พ้นก็พอ" "น่าน้อยใจจังเค้าคงมีประโยชน์แค่แต่งงานกันแฟนเก่าตา มรังควานสินะ"

“พรุ่งนี้?” “ค่ะ” ที่จริงเธอไม่ง้อก็ย่อมได้ ในเมื่อเงินสินสอดเธอก็ได้มาจนครบแล้ว ตัวเขาเองที่เป็นฝ่ายเดินจากไป แต่เธออยากจะลองมีสามีอย่างเต็มรูปแบบสักครั้ง แต่งงานแล้วมาหนีหน้าแบบนี้เธอไม่ยอมเด็ดขาด ต้องลองอยู่ด้วยกันก่อนสิถ้าอยู่กันไม่ได้ก็ค่อยว่ากัน คนอะไรชอบหนีป ัญหา

นี่คืองานแต่งงานที่เธอไม่คิดไม่ฝันเลยด้วยซ้ำว่าจะได้พบเจอ เธอหลบหนีออกมาเพื่อที่จะพยายามไม่ยุ่งเกี่ยวกับตัวร้ายของนิยายเรื่องนี้ แต่เขาก็ยังตามหาเธอจนเจอ..เพื่อทวงสิทธิ์ในการเป็นสามีที่ถูกต้องตามกฎหมายของเขากับเธอ

แทนยิปโซ พี่สาวของเธอที่หนีออกจากบ้านเพราะไม่ชอบที่จะแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก "แซงไม่แต่ง หัวเด็ดตีนขาดยังไงแซงก็ไม่แต่ง"หญิงสาวโวยวายลั่นบ้านเมื่อทราบข่าว

​“ตอนที่เฮียมาขอหลินแต่งงานเฮียแค่อยากประชดเจ้เหมย​ไม่ได้ขอแต่งเพราะรัก​ ดังนั้นเฮียต้องเริ่มใหม่ตั้งแต่ศูนย์​” “อันดับแรกต้องหย่ากันก่อน” “อย่ามาหลอกเฮียให้ยากเลย​ พอหย่าแล้วหลินก็จะพาลูกหนีเฮียไปอีก” “ไม่หนีหรอก​”

) “หนูไอวาเขียนจดหมายทิ้งไว้ บอกว่ายังไม่พร้อมที่จะแต่งงาน ก็เลยหนีไปอยู่ฝรั่งเศส” (งั้นก็ดีเลยสิครับ เพราะผมก็ไม่ได้อยากจะแต่งงานกับเขาเหมือนกัน) เขาก็ไม่อยากแต่งงานแบบคลุมถุงชนเหมือนกัน แต่ก็ขัดพ่อไม่ได้ เมื่อรู้ว่าเจ้าสาวหนีไปเขาก็ดีใจเป็นอย่างมาก

การแต่งงานครั้งนี้จึงหลีกเลี่ยงไม่ได้ เพราะหว่านหนิงก็ยังคงใช้ชีวิตปกติเมื่อบิดาได้จากไป การแต่งงานครั้งนี้กับองค์ชายที่ถูกรังเกียจ ไร้คนรักใคร่ห่วงใยอีกทั้งยังไม่มีใครคบหาสมาคม บรรดาองค์ชายทั้งหลายก็ต่างหลีกหนีให้ไกล จึงขัดเสียไม่ได้อย่างนั้นหรือ ลี่หยางก้าวขายาวๆ ออก

“งานแต่งของคนรวยไม่ได้ธรรมดาอย่างที่เราคิดหรอก เขาหนีงานแต่งไปแบบนั้น เหมือนตบหน้าพ่อแม่ตัวเองชัดๆ แล้วก็ตบหน้าตระกูลที่แต่งงานด้วย หลังจากนั้นคนเป็นพ่ออย่างท่านประธานใหญ่ใช้หน้าที่การงานข่มขู่เขา เขาเลยตัดสินใจทิ้งหน้าที่การงาน” “โอ้มายก็อด” ความลับของตระกูลเศรษฐีทำ ให้หญิงสาวถึงกับเอามือปิดปาก พยายามไม่ให้เสียงอุทานของตัวเองดังออกมา “แล้วพี่รู้ไหมว่าเขาหนีงานแต่งเพราะอะไร?! เล่าให้ฉันฟังเร็วๆ อย่าทำให้ฉันค้างคาใจ”

ฟู่ซูหนิงส่ายศีรษะเสียจนเส้นผมแตกกระเจิง พลันซบลงบนอกฟู่หรงอีกครั้ง "ไม่เจ้าค่ะ ชาตินี้ข้าจะไม่แต่งงาน ข้าจะอยู่ดูแลพวกท่านทั้งสองไม่จากไปไหน" ฟู่ซูหนิงทราบดีว่าการแต่งงานของนางต้องเผชิญกับเส้นทางใดบ้าง บางทีหากอยากเลี่ยงชะตาแสนอาภัพ นางควรออกห่างจากบุรุษผู้นั้ น

ซ่งซินหนิงมองนางอย่างฉุนเฉียวแวบหนึ่ง ขอบตาแดงขึ้นทันที เสียงสะอึกสะอื้นแล้ว “เป็นแบบนี้แล้ว เจ้าหลอกข้าได้ที่ไหน? เจ้าคนสารเลวกู้ซิวหมิงหลบหนีการแต่งงานในวันแต่งงาน จะไม่ได้รับความไม่เป็นธรรมได้อย่างไร?” เมิ่งจิ่นเหยาจูงนางมานั่งลงแล้วเอ่ยด้วยเสียงอ่อนโยนว่า “กู้ซ ิวหมิงหนีการแต่งงานไปแล้ว แต่สกุลกู้ไม่ได้มีเพียงเขาเท่านั้นที่เป็นบุรุษที่ยังไม่ได้แต่งงาน การแต่งงานถึงยังจัดขึ้นราบรื่นไม่ใช่หรือ”