หนีการแต่งงาน Novels & Stories

เขาหนีงานแต่งไปเพียงคนเดียว หนีไปอย่างคนขี้ขลาด แล้วทิ้งทุกสิ่งไว้เบื้องหลังให้คนอื่นคอยตามล้างตามเช็ด ผลจากความขี้ขลาดในครั้งนั้นคือกลอยใจได้แต่งงานกับวาคิน ส่วนเขาผู้ทอดทิ้งทุกสิ่งไว้เสมอกลายเป็นเพียงอดีตในชีวิตของเธอ

ธาราผลักอกแกร่งให้ถอยออกไปหน่อย เพื่อให้เธอหายใจหายคอได้สะดวก ดีว่าคราวนี้คนตัวหนาไม่ได้ขัดขืนอะไร “คนที่หนีงานแต่งคือพี่สาวน้อง ใช่มั้ยคะ” “ใช่ค่ะ ใครจะไปอยากแต่งกับคนที่ไม่ได้รัก”

เมื่อฉันท้วงไปแบบนั้นมังกรที่กำลังก้มหน้าอยู่ก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ฉันเหมือนดีใจมาก จริงๆ ที่ฉันยอมไปลองชุดง่ายๆ ทั้งที่ฉันบอกว่าไม่อยากแต่งงานกับเขาไม่ใช่เพราะว่าฉันใจอ่อน แต่มันคือโอกาสที่ฉันจะหนีต่างหาก เพราะถ้าฉันแอบออกไปจากบ้านคงไปได้ไม่ไกลฉันต้องเจอจับตัวมาแน่ๆ � �ันต้องล่อให้เขาพาไปในที่ที่มีผู้คนเยอะๆ การไปลองชุดแต่งงานในครั้งนี้มันเป็นโอกาสที่เหมาะที่สุด

ซ่งเชี่ยนอธิบายต่อ “ที่จริงแล้วฉันไม่ได้หลอกแต่งงาน แต่หนีการแต่งงานต่างหาก!” “หมายความว่าอย่างไร ลองเล่ามาสิว่ามันเกิดอะไรขึ้น?” คุณย่าหลิงมองซ่งเชี่ยนด้วยความงุนงง “เรื่องมันเป็นแบบนี้ค่ะ...”

“ไม่ทราบเจ้าค่ะ บอกแต่ว่าไม่อยากแต่งงาน แล้วก็ปีนกำแพงหนีไปเลย” ฟู่ลีหยวนเดิมก็ไม่ยอมให้บุตรสาวแต่งงานอยู่แล้ว นี่ลูกสาวหนีไปภายในใจรู้สึกโล่งอก อย่างน้อยก็ไม่ต้องคุยเรื่องนี้กันแล้ว

เสียงทุ้มต่ำของอชิดังขึ้น ถึงแม้เขาจะไม่ชอบใจเรื่องแต่งงาน แต่เมื่อถึงยามคับขันเขาก็เลี่ยงไม่ได้ที่ต้องเอามันมาเป็นข้ออ้างเพื่อเอาตัวรอดก่อน เขาแค่ต้องการหนีงานแต่งงาน ยังไม่อยากมาจบชีวิตตรงนี้ “ฮันนีมูนคืออะไรพี่” คำถามดังมาจากชายร่างผอมที่ยืนอยู่ทางซ้ายมือของเพลงขวัญด ังขึ้น

“ประการแรกภรรยาข้าจากไปไว้ ไม่อย่างนั้นคงจะได้ส่งเจ้าด้วย ประการสองพ่อแม่เจ้าไม่ได้อยู่งานแต่งงานของพวกเจ้า” “งานแต่งข้ามีอะไรพิเศษกัน ข้าคิดไว้ว่าเร็วๆ นี้ข้าจะหาทางหนีออกจากจวน ไหน ๆ ข้าแต่งเป็นชายารอง หนังสือแต่งก็ไม่มี งานนี้หนีง่ายมาก”

ภาพความฝันของการสร้างครอบครัวกำลังจะกลายเป็นจริง แต่พอใกล้จะถึงวันมงคลสมรส เธอกลับเลือกหนีไปโดยไม่บอกไม่กล่าว มีเพียงพี่สาวฝาแฝดของเธอที่เสนอหน้ามาบอกว่าอิงฟ้าหนีไปแล้ว แล้วขอแต่งงานแทนเพื่อแลกกับเงินห้าล้านบาท วินาทีนั้นหัวใจของมาเฟียหนุ่มแตกสลายไม่มีชิ้นดี ว่าที่ภ รรยาที่ใกล้จะได้เข้าพิธีแต่งงานหนีไป แต่กลับได้ผู้หญิงหน้าเหมือนมาแต่งงานแทน

ฉันเบี่ยงตัวหลบเล็กน้อย แม่ก็เดินเข้ามา “เผยเสี่ยวหว่าน แกอาละวาดพอหรือยัง เรื่องแต่งงานจะมาทำเป็นเรื่องเล่นๆ ได้ยังไง?”

สิ้นสุดคำพูดยาวร่างเล็กก็สะบัดตัวอย่างแรงจนหลุดจากพันธนาการ ทว่ายังไม่ทันได้เดินหนีก็ถูกดึงแขนรั้งไว้อีกครั้ง “ไม่เอาแบบนี้ดิตังตัง” “ในเมื่อการแต่งงานของเรามันไม่ใช่เรื่องจริงตั้งแต่แรก งั้นก็ให้เป็นความลับต่อไปเถอะค่ะ แค่ผัวตังตังหาใหม่เมื่อไหร่ก็ได้”