หนีการแต่งงาน の小説・ストーリー

ธาราผลักอกแกร่งให้ถอยออกไปหน่อย เพื่อให้เธอหายใจหายคอได้สะดวก ดีว่าคราวนี้คนตัวหนาไม่ได้ขัดขืนอะไร “คนที่หนีงานแต่งคือพี่สาวน้อง ใช่มั้ยคะ” “ใช่ค่ะ ใครจะไปอยากแต่งกับคนที่ไม่ได้รัก”

เมื่อฉันท้วงไปแบบนั้นมังกรที่กำลังก้มหน้าอยู่ก็เงยหน้าขึ้นมายิ้มให้ฉันเหมือนดีใจมาก จริงๆ ที่ฉันยอมไปลองชุดง่ายๆ ทั้งที่ฉันบอกว่าไม่อยากแต่งงานกับเขาไม่ใช่เพราะว่าฉันใจอ่อน แต่มันคือโอกาสที่ฉันจะหนีต่างหาก เพราะถ้าฉันแอบออกไปจากบ้านคงไปได้ไม่ไกลฉันต้องเจอจับตัวมาแน่ๆ � �ันต้องล่อให้เขาพาไปในที่ที่มีผู้คนเยอะๆ การไปลองชุดแต่งงานในครั้งนี้มันเป็นโอกาสที่เหมาะที่สุด

“มีเรื่องการแต่งงานเชื่อมสัมพันธไมตรีระหว่างแคว้นด้วยขอรับ ข้าหนีมาให้พี่ใหญ่รับหน้าแทน” “ถึงว่าไม่อยากให้เจ้าหนีห่าง คงเกรงว่าจะได้เมียเอกที่ตนไม่ได้เลือกกระมัง”

“ฉันต้องไปแล้ว ฉันจะถามชื่อคุณในครั้งหน้าที่เราเจอกัน หวังว่าคุณคงไม่หนีไปแต่งงานก่อนนะ” หญิงสาวยิ้มกว้างออกมาก่อนจะใช้มือถลกชายกระโปรงขึ้นเล็กน้อยเพื่อสะดวกต่อการวิ่ง ถ้าเธอถูกกวินทร์จับได้แผนการหนีงานแต่งก็คงพังลงไม่เป็นท่า และเธอคงหมดโอกาสหนีเป็นครั้งที่สองแน่ เพรา ะผู้เป็นพ่อคงต้องจับตาดูเธออย่างไม่ให้คลาดสายตา

ซ่งเชี่ยนอธิบายต่อ “ที่จริงแล้วฉันไม่ได้หลอกแต่งงาน แต่หนีการแต่งงานต่างหาก!” “หมายความว่าอย่างไร ลองเล่ามาสิว่ามันเกิดอะไรขึ้น?” คุณย่าหลิงมองซ่งเชี่ยนด้วยความงุนงง “เรื่องมันเป็นแบบนี้ค่ะ...”

"ถ้าแกโตมากพอ แกก็คงไม่เลือกที่จะหนีปัญหา ทุกอย่างมันก็คงไม่ยุ่งยากแบบนี้" "โทษทีละกัน บอกตรงๆ ว่าตอนนั้นฉันยังรักสนุก ยังไม่อยากหยุด ยังไม่อยากมีคู่หมั้น ยังไม่อยากแต่งงาน ยังไม่อยากมีแฟนยังไม่อยากมีอะไรเลย ฉันก็เลยเลือกที่จะหนีไป"

คำพูดของบุรุษแปลกหน้าที่นั่งอยู่ตรงหน้าทำให้ฮวาจื่อเฉิงนิ่งงันไปครู่หนึ่ง แต่เมื่อคิดได้ว่าหลังจากนี้เขาคงจะต้องไหว้วานบุรุษผู้นี้ให้ไปจากที่นี่พร้อมกับฮวาจื่อชิง เขาจึงได้ยินยอมเอ่ยออกมาด้วยความจริงแค่เพียงบางส่วน “อ่อ! ใช่แล้วนางตั้งใจจะหนีการแต่งงาน นางถูกครอ บครัวบังคับให้แต่งงานกับคนที่ไม่ชอบนาง บุรุษผู้นั้นมีนางในดวงใจแล้ว นางก็เลยคิดจะหนีจากไปเพื่อเปิดทางให้เขาได้สมหวังกับคนในใจของเขา” คำพูดของฮวาจื่อเฉิงทำให้ชายหนุ่มผู้นั้นขมวดคิ้วในทันที

ฉันเบี่ยงตัวหลบเล็กน้อย แม่ก็เดินเข้ามา “เผยเสี่ยวหว่าน แกอาละวาดพอหรือยัง เรื่องแต่งงานจะมาทำเป็นเรื่องเล่นๆ ได้ยังไง?”

่าได้ นอกจากจะแต่งงานกับผู้หญิงที่ไม่รักแล้ว ยังแต่งงานกับคนที่รู้จักกันแค่คืนเดียว ! รู้ดีว่ามารดาอาจจะรู้เรื่องนี้นานแล้ว ที่เขามีความรู้สึกสับสนทางเพศ แต่ก็ไม่เคยเปิดปากพูดอะไร เพียงแค่นัดดูตัวกับฝ่ายหญิงไปเรื่อย ๆ ก็เท่านั้น ครั้งนี้ถือว่าสวรรค์ลงทัณฑ์ให้ต้องใช้ช ีวิตกับเธอ อันที่จริงแล้วเคยคิดจะเก็บเสื้อผ้าข้าวของและหนีออกจากบ้านไปเสีย ถ้าหากหนีไปทรัพย์ทุกอย่างคงถูกตัดจนเหลือเพียงแค่ตัวเท่านั้น

สิ้นสุดคำพูดยาวร่างเล็กก็สะบัดตัวอย่างแรงจนหลุดจากพันธนาการ ทว่ายังไม่ทันได้เดินหนีก็ถูกดึงแขนรั้งไว้อีกครั้ง “ไม่เอาแบบนี้ดิตังตัง” “ในเมื่อการแต่งงานของเรามันไม่ใช่เรื่องจริงตั้งแต่แรก งั้นก็ให้เป็นความลับต่อไปเถอะค่ะ แค่ผัวตังตังหาใหม่เมื่อไหร่ก็ได้”