หนีการแต่งงาน の小説・ストーリー

เธอไม่ใช่คนแสนดีขนาดนั้น แต่เมื่อทราบสาเหตุ และรู้ผลที่น้องสาวหนี เธอก็กล้ำกลืนคำดุด่าว่ากล่าวลงลำคอ ตอนนี้มีแต่คำว่าสงสารเต็มไปหมด Moo_Mook:ขอบคุณค่ะพี่หมี่ มุกก็อวยพรให้ชีวิตแต่งงานพี่มีความสุข ความปรารถนาของน้องคงไม่มีวันเป็นจริงหรอก ดูแต่พิธีแต่งงานวันนี้สิ เจ้าหน้าบ� �้งเข้ม เจ้าสาวอย่างเธอก้มหน้าหงุดหลบสายตาผู้คน แล้วเรื่องเขาขู่ตอนจูบอีก ผู้ชายอย่างนี้นะเหรอที่จะทำให้ชีวิตแต่งงานมีความสุข

“นาราทำไม ผมไม่เข้าใจ ถ้าการที่ผมขอคุณแต่งงานทำให้คุณต้องหนีผมไป ผมยอมอยู่แบบเดิมโดยที่มีคุณดีกว่า!” “ฉันไม่ได้หนีคุณไปเพราะคุณขอแต่งงาน มันเป็นเพราะ... คุณรู้เรื่องลูกของฉันต่างหาก!”

เสียงนั้นหยุดไปครู่หนึ่ง เมื่อเห็นองค์หญิงหยุดนิ่งเพื่อตั้งใจฟัง จึงได้กล่าวต่ออย่างหนักแน่น “การแต่งงานโดยปราศจากความเต็มใจ ยามต้องร่วมหลับนอน มันไม่ต่างอะไรกับการถูกย่ำยีทั้งร่างกายและจิตใจ มันเจ็บปวดเจียนตายยิ่งกว่าผู้ใดจะเข้าใจได้ ข้าจึงหวังว่าท่านจะไตร่ตรองคำของ ข้าให้ดี...การหนีเพื่อไม่ให้ตนเองตกนรกทั้งเป็น ไม่ใช่สิ่งที่ผิดเลยสักนิด”

“พี่ชาร์ล... น้องทนเห็นพี่แต่งงานไม่ได้หรอกค่ะ น้องเจ็บ น้องจะขาดใจ...” “ฟังพี่นะไลลา...” ชาร์ลีจ้องลึกเข้าไปในดวงตาชุ่มฉ่ำของไลลา ก่อนจะบอกบางอย่างออกมา “พี่แต่งงานก็จริง แต่การแต่งงานจะเป็นแค่ฉากหน้าที่พี่มีเอาไว้ซ่อนความสัมพันธ์ของเราเท่านั้น”

งานและหลบหนีเพราะ รู้ว่า การแต่งงานนี้คือไม่ใช่ผู้หญิงที่จะแต่งแต่กลับเป็นบุรุษ ดังนั้นเขาจึงหายตายจากกันแล้วก็ ไม่ชอบคนเพศเดียวกันดังนั้นการที่โดนแต่เป็นผู้หญิงเข้าไปในงานแต่งงานหรือแต่งตัวแบบเจ้าสาวผู้หญิงไปอย่างนั้นข้าไม่ได้หมายถึงการหลอกลวงนะ แต่มันเริ่มไม่ได้จร ิงๆ เพราะฉะนั้นถ้าไม่อยากพูดเยอะ ถ้าคิดว่า ท่านรู้หาเพราะชอบใจกับข้า ไม่แปลกหรอกนะ แต่การแต่งงานนี่สิคงจะเป็นไปได้ยาก ถ้ากลัวว่าท่าน จะหนีจากคนในตระกูลข้าไปอีกเช่นเดียวกัน ะตระกูลที่หาน้อยได้ยากมากนักพ่อของข้า คุณยาวิเศษนี้มา

ไต้ฝุ่นพยายามคุมอารมณ์ “หนีการแต่งงานจนฉันเสียหน้าขนาดนี้ ยังจะเถียงว่าไม่อกตัญญูอีกเหรอ!”

“อ้าว! ก็จู่ๆ พี่ดาวมาหายตัวไปแบบนั้น พี่ปุณณ์ไม่อยากรู้เหรอว่าเพราะอะไร” “เธอคงไม่เต็มใจอยากแต่งงงานกับพี่มั้งหรือไม่ก็มีคนรักอยู่แล้ว ถึงได้ตัดสินใจหนีไปแบบนั้น” นั่นเพราะปุณณ์พอจะรู้เหตุผลการเทงานแต่งงานของดาวจรัสมาบ้าง ว่าเธอเองก็ไม่ได้เต็มใจจะแต่งงานกับเขา ที่ย อมมาตลอดเพราะถูกผู้ใหญ่บังคับและต้องมาแบกรับเป็นคนใช้หนี้แทนครอบครัว

ช่างหัวมันปะไร “...” “ฉันแค่อยากหลุดพ้นจากตระกูลของฉัน การแต่งงานครั้งนี้คือใบเบิกทาง เป็นโอกาสที่ทำให้ฉันได้ออกมาสร้างชีวิตของตัวเองเสียที และเมื่อเราทั้งคู่ต่างบรรลุเป้าหมาย...ถ้าจะหย่าและแยกย้ายกันไป ฉันก็ยินดีค่ะ”

เขาหนีงานแต่งไปเพียงคนเดียว หนีไปอย่างคนขี้ขลาด แล้วทิ้งทุกสิ่งไว้เบื้องหลังให้คนอื่นคอยตามล้างตามเช็ด ผลจากความขี้ขลาดในครั้งนั้นคือกลอยใจได้แต่งงานกับวาคิน ส่วนเขาผู้ทอดทิ้งทุกสิ่งไว้เสมอกลายเป็นเพียงอดีตในชีวิตของเธอ