หนีรักไม่พ้นขุนนางกังฉิน Novels & Stories

บทที่ 19 : จุดเริ่มต้นของหนี้รัก เมื่อหนิงซีโย่วได้ขึ้นนั่งเป็นฮ่องเต้องค์ใหม่ เขาเริ่มวางแผนแก้แค้นตระกูลชิง โดยมีชิงหยวนเปาเป็นเป้าหมายหลัก แม้ว่าหนิงซีโย่วจะเป็นฮ่องเต้ แต่เขารู้ดีว่ารากฐานอำนาจยังไม่ถูกถ่ายโอน ตระกูลชิงยังมีอำนาจบารมีล้นฟ้า ดังนั้นเขา จึงจำต้องวางแผนทำลายตระกูลชิงทีละน้อย ๆ จนกระทั่งตระกูลชิงต้องล่มสลายลงไปภายใต้เงื้อมมือของเขา

เพ่ยตงอารักขาหยางฟงหยาง ฟงฉีหันหน้าหันหลัง หาทางหนีเพราะรู้ว่าอย่างไรกำลังก็น้อยกว่า "ท่านพี่รอข้าด้วย" เสี่ยวหลินวิ่งตามไม่ยอมถอดมงกุฎประจำตำแหน่งฮองเฮาทั้งๆ ที่หนักแสนหนักอีกทั้งอาภรณ์ที่สวมยังรุ่มร่าม ดึงมือฟงฉีไว้ แต่ฟงฉีกับจางกงกงต่างหนีตายแกะมือเสี่ยวหลิน ออก

ในขณะที่บุรุษปริศนาร่างสูงใหญ่ทะมึน เจ้าของเกศาสีเงินยวงภายใต้อาภรณ์สีนิลกาฬ เป็นผู้นำชัยชนะอันยิ่งใหญ่มาสู่แคว้นเทียนโจว และกลับกลายเป็นว่าแท้จริงแล้วบุรุษปริศนาคือองค์ชายโจวชินซางที่หายสาบสูญไปอย่างไร้ร่องรอยเมื่อยี่สิบสี่ปีก่อน เรื่องราวกาลกลับตาลปัตร เม ื่อเฉินกงฮ่องเต้ ซึ่งเข้าใจว่าจอมมารชินซางคือพระโอรสที่หายสาบสูญไปพร้อมกับพระสนมเอกผู้เป็นที่รัก ด้วยสาเหตุซึ่งทุกวันนี้ก็ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่าเพราะเหตุใด พระสนมเอกจิ่วซินจึงหอบพระโอรสหนีจากพระสวามีไปอย่างไม่มีเยื่อใย

แม้จะเย็นชาไปบ้าง ความรักที่มีให้กับสามีอย่าพูดถึง แต่ลูกไม่ได้ผิดอะไรนางจึงเลี้ยงดูฟูมฟักเจ้าก้อนแป้งน้อยจนเติบใหญ่ จนกระทั่งใกล้ถึงจุดจบของสงครามชิงบัลลังก์ น่าเศร้า เหอจินหนานจากไปโดยไม่อาจเข้าใจว่าทำไมตนถึงแต่งให้กับคนขององค์ชายเก้า ทว่าคนมาสวมร่างใหม่อย่างนา งดันเข้าใจ!!!

ยิ้มด้วยความดีใจที่ตัวเองสามารถรู้ทันแผนการของกงกงที่จงใจยืมมือของนางสังหารคนที่นางรักสุดใจแต่ก็ทำไม่สำเร็จหากแต่จะพากันหนีไปอย่างไรเล่าจะหนีพ้นเงื้อมมือของกงกงเจ้าเล่ห์ผู้นั้นในเมื่อเล่าในเมื่อจิ่นเกอยังติดต่อกับจิ่นฉินผู้ที่เป็นอีกหนึ่งบุรุษที่กงกงเลี้ยงดูมาเมื่อครั้ง เยาว์วัยเพื่อให้เป็นเบี้ยในกระดาน จิ่นฉินเองก็คงไม่มีทางเลือกเหมือนนางและน้องสาว ลู่ชิงไม่อาจทรงตัวได้อีกต่อไปหยาดน้ำตายังไหลรินเหมือนกับเลือดสดๆ ที่ไหลซึมออกจากปาก

หมู่บ้านผิงเหยียน นางมารจากตำนาน ซานซาน กลายเป็นวิญญาณร้ายมาสิงร่างดรุณีนามชิงหลินแซ่หาน แม่นางน้อยผู้อ่อนแอโง่เขลา เขาคือราชันย์[1] ถูกปองร้ายจนต้องซ่อนเร้นตัวตน นามกงหนิวคือชาวบ้านมอบให้ นามเหย่หนิวคือภรรยาตั้งใจเรียกขาน นามแท้จริงคือถังจ้าวเหว่ย ว่าที่องค์รา ชัน[2]ต้าถัง

ลู่หย่วนเอ่ยราวเป็นเรื่องสนุก สือลี่ผิงตัวแข็งทื่อ ขายหน้านัก หนีตามคนรักหรือ นางกำลังหนีจากขุมนรกต่างหาก

หวงเหยียนยังตระหนักถึงความต่าง ระหว่างขุนนางกับตระกูลพ่อค้าได้ดี นายท่านตอบคำถามของบุตรชายด้วยสีหน้ามีความสุข “หลานสาวของเจ้านางชื่อว่าหวงจื่อหนิง ที่นางไม่กลับมาที่จวนกับพวกเรา เพราะก่อนหน้านี้หร่วนฉินหงคงได้รับข่าวสารจากน้องชาย ว่าจื่อหนิงหลบหนีออกมาได้และอาจสร้างความเดือดร้อ น เนื่องจากหร่วนฉินหงได้แต่งงานกับบุตรสาวขุนนางใหญ่ เกรงว่าเรื่องที่ปกปิดไว้จะถูกเปิดโปง จึงส่งคนมาลอบสังหารจื่อหนิง พ่อกับแม่เห็นว่าอย่างน้อยให้นางอยู่ที่จวนท่านอ๋อง ย่อมปลอดภัยกว่าที่นี่และยังได้ดูแลซื่อจื่ออีกทางหนึ่ง”

เสียงคนวิ่งอย่างแรงในเรือนฝูอันจีฮูหยินภรรยาเอกนายท่านใหญ่ จีเยียนเป็นขุนนางมือดีใสสะอาดในเเคว้นเซิ้ง รับตำแหน่งเป็นขุนนางการคลังผู้มือชื่อเสียงในแคว้นเซิ้ง จีหลานเป็นคุณหนูรองสกุลจีมีร่างกายเจ็บป่วยอ๊อดแอ๊ด ๆ วันนี้นางโดนคุณหนูใหญ่ผลักตกบันไดในระหว่างไปเรือ นโซอันของฮูหยินผู้เฒ่าจี

จูซียกมือกระตือรือร้น ไป๋เฉินเซียง “เจ้าว่ามา” “นักเล่านิทานเคยเล่าเรื่องขุนนางใหญ่ แม้จะใช้ชื่อแฝงแต่ในแคว้นจื่อโจวนี้ใครจะไม่ทราบว่านอกจากตระกูลหลานแล้วก็ยังมีตระกูลวู เห็นว่าลูกสาวของใต้เท้าวูเป็นคู่หมั้นของแม่ทัพตาบอด บางทีอาการป่วยนี้อาจเป็นอุบายเพื่อเลื่อนงานแต่ง เ พราะนางไม่เต็มใจแต่งงานกับเขา ก็อย่างว่าผู้ใดจะอยากเป็นภรรยาของคนตาบอด หากเป็นเช่นนั้นแต่งงานกับขอทานที่สมประกอบยังดีเสียกว่า”