หนีรักไม่พ้นขุนนางกังฉิน Mga Nobela at Kwento

ในขณะที่ขุนนางเตรียมจัดงานรับกุ้ยเฟยอย่างคึกคัก พวกเขาหารู้ไม่ว่าฮ่องเต้กำลังซุ่มทำงานหนักยิ่งกว่าการตรวจฎีกาเสียอีก ทุกคืนคือการต่อสู้ ทุกรุ่งเช้าคือความหวัง และด้วยความช่วยเหลือที่กำลังจะมาจากหนานเจียง เมืองหลวงแห่งนี้กำลังจะได้พบกับปาฏิหาริย์ที่เกิดจากความรักและความ แค้นที่มีต่อพวกกังฉิน "อาหู่นะอาหู่ ส่งข่าวดีมาทีเดียว ทำเอาฝ่าบาทต้องพลีชีพบนเตียงเพื่อปกป้องเมียรักขนาดนี้เลยเชียวรึ"

บทนำ เมืองหลวงแคว้นจิ่งโจว "จินกุ้ยเฟย รีบเสด็จหนีเถอะพ่ะย่ะค่ะ ยามนี้ฉินชินอ๋องได้นำทหารล้อมวังหลวงเอาไว้หมดแล้ว อีกทั้งยังสังหารคนของเราทั้งหมด กระหม่อมจะพาพระองค์หนีไปยังเส้นทางลับเองพ่ะย่ะค่ะ" "ไม่จริง เขาไม่มีทางทำเช่นนี้ อาซาน เจ้าโกหกข้า เขารักข้าออกปานนั้น เขาจะทรยศข้าได้เช่นไร!"

หลังจากเทศกาลปล่อยโคมวันรุ่งขึ้นก็เกิดเหตุการณ์วุ่นวายทั่วทั้งเมืองหลวง เพราะมีพระราชโองการเกี่ยวกับพฤติกรรมของบรรดาขุนนางที่ฉ้อฉลและทุจริต บรรดาขุนนางกังฉินทั้งหลายถูกจับและถูกริบทรัพย์ และนั่นก็ร่วมถึงมู่หย่งเซินด้วย จางเหมยหลินที่รับรู้เรื่องราวเร่งพาบุตรสา วและบุตรชายทั้งสองหนี แต่มู่จื่อเหว่ยเดินกะเผลกเพราะถูกอันธพาลที่บ่อนพนันตีจนขาหักแม้จะชดใช้เงินไปแล้วก็ตาม

วันนี้มาถึงแล้วหลังจากที่เขาไม่เคยรับพิจารณาข้อเสนอนี้มาก่อน ฮูหยินของเขาหนีไปพร้อมกับชู้รัก เพราะทนความลำบากไม่ไหว เขาเองก็กำลังจะเดินทางไปยังทุ่งหญ้า ทั้งนี้ก็เพื่อหาทางทำมาค้าขายเพื่อเอาตัวรอด หลังจากสูญสิ้นแล้วทุกสิ่ง ไม่มีสิ่งใดให้เขาอาลัยนอกจากบุตรสาวตัวน้อยขอ งเขาผู้นี้ ‘ฟางฉีหนิง’

ฉินจิ้นเหอมองดูทหารนำศพที่หมดลมหายใจของฉินซือเฉิงออกไป เขาเบือนหน้าหนี หลินหลินเงยหน้าขึ้นมา “หัวใจท่านเต้นแรง ท่านใจไม่สงบเลย เสียใจเรื่องฉินซือเฉิงหรือ” ฉินจิ้นเหอหันหน้ากลับมา ใบหน้าหล่อเหลาที่ตอนแรกเรียบขรึมพลันยิ้มเจ้าเล่ห์ “เรื่องฉินซือเฉิงมีอะไรต้องเสียใจ เขาเลือกทาง เดินของเขาเองแล้ว แต่ที่ข้าใจเต้นแรง เพราะต่อจากนี้ ข้ากับเจ้าเราสองคนจะได้ไม่ต้องถูกตราหน้าว่าเป็นชู้รักเหนือบัลลังก์มังกรอีกแล้ว ข้าจะแต่งตั้งเจ้าเป็นฮองเฮาสมใจอยากเสียที รู้หรือไม่ว่าข้ารักเจ้ามาก ข้ารอวันนี้มานานแล้ว และเจ้าก็ไม่มีสิทธิ์ปฏิเสธ”

สตรีที่เคยเสวยสุขในวังต้องระหกระเหินไปตกระกำลำบากเป็นเพียงชาวบ้านธรรมดาในดินแดนทุรกันดาร ส่วนขุนนางกังฉินทั้งหลายที่เคยประจบสอพลอ เลียแข้งเลียขา และมีส่วนเกี่ยวข้องกับตระกูลเซียวและเซวีย ล้วนถูกถอดหมวกขุนนาง ยึดทรัพย์ และปลดออกจากตำแหน่งจนสิ้น สิ้นสภาพขุนนางผู้สูง� �ักดิ์และห้ามรับราชการห้าชั่วโคตร ทว่า... สำหรับผู้ที่ทรยศหักหลังและก่อกรรมทำเข็ญเอาไว้อย่างให้อภัยไม่ได้ อินหมิงเต๋อ ชิวกุ้ย และฉิน เซียงเซียง ความตายที่รวดเร็วย่อมถือว่าปรานีและง่ายดายเกินไป!

เพราะชื่อนี้ นางจึงตั้งใจอ่านมากเป็นพิเศษหลายรอบ คิดเพียงอดีตภรรยาด่วนจากไปคนนี้ช่างอาภัพนัก ลงทุนลงแรงมานานหลายปีเพื่อเย็บชุดเจ้าสาวให้คนอื่นได้ประโยชน์ไปเสียอย่างนั้น พระเอกหลินจือเยว่มีคนรักในดวงใจที่มิอาจครองคู่ดุจแสงขาวของจันทรานามว่าฉินซวงซวง แต่ชาติ ก่อนฉินซวงซวงตามืดบอด ปล่อยคนที่รักนางด้วยใจจริงอย่างท่านโหว ไปไล่ตามองค์ชายสามผู้สูงศักดิ์อย่างฉู่จวินถิง จนกระทั่งต่อมาตระกูลตกอับ หลินจือเยว่กลับไม่ทอดทิ้งไม่หนีจาก ทั้งสองจึงได้อยู่ด้วยกัน

แต่คิดไม่ถึงว่า ฮ่องเต้จะโง่เขลาเบาปัญญา ขุนนางกังฉินเป็นใหญ่ ราชสำนักเน่าเฟะจนทำให้พวกเขาสิ้นหวัง เลือดร้อนเต็มอกแปรเปลี่ยนเป็นความจงเกลียดจงชัง พวกเขาไร้ที่ให้ระบาย สำหรับพวกเขา จ้านเฉิงอิ้นยังนับว่าปกติ เป็นคนปกติ

นางไม่มีทางแต่งให้กับบุรุษที่ไม่เห็นความงามเฉิดฉายของตน เฉินจิ้นเหอพลันตะลึง ฉีเล่อเริ่มลอบยกยิ้มในพริบตา จินเยว่ชิงยังคงเอ่ยออกมา “คนรักของข้ามีนามว่าฟงจินหมิง” “หือ...” เฉินจิ้นเหอยิ่งตกตะลึง นั่นมิใช่น้องชายของฟงชินหยางหรอกหรือไร

“เปล่านะเพคะหม่อมฉันมิได้เป็นอะไรจริงๆ เพียงแต่ว่าในเมืองเฉินตูนั่น…” ใช่ ชิงเย่หานลืมนึกถึงเรื่องนี้ไปเสียสนิทเลย ครอบครัวของนาง สกุลหยงที่ถูกฆ่าล้างตระกูล ตอนนี้จวนนั้นยังคงถูกปิดตายอยู่ นางคงไม่อยากเข้าไปเห็นจวนเดิมที่นั่น เขาเดินเข้ามากอดนางเอาไว้แน่น “อย่าห่วง เลยนะ ข้าจะรีบจัดการกับคนร้ายพวกนั้นให้เร็วที่สุด”