Novelas y relatos de หนี้แค้นวิศวะลวง

ภายหลังจากเลิกงาน เมื่อกลับมาถึงคอนโด รสาก็ได้พบกับเรื่องที่ทำให้รู้สึกตกใจ เมื่อพบว่ามีเจ้าหนี้หน้าตาเหี้ยมเกรียมมารอทวงหนี้ซึ่งหล่อนไม่ได้เป็นคนก่อ แต่เป็นหนี้พนันเกือบห้าแสนบาทที่เวียร์แอบไปก่อเอาไว้โดยที่รสาไม่รู้ “เวียร์... นี่มันเรื่องอะไรกัน” รสาเดินเข้ามาถาม ผู้ชายที่ กำลังกระชากคอเสื้อเวียร์หยุดชะงัก หันมามองหล่อน “ผัวเธอเป็นหนี้พนันเสี่ย”

“ตอนนี้เพิ่งจะมาเสแสร้งทำเป็นน่าสงสารก็สายไปแล้ว!” “ทุกสิ่งที่พวกคุณวังจื่อเซียวเป็นหนี้ผม ผมจะทวงคืนมาเป็นสิบเท่าร้อยเท่า นี่เป็นแค่ดอกเบี้ยเล็กน้อยเท่านั้น!”

เธอไม่ได้อยากจะสำคัญตัวผิดไปเองขนาดนั้นสักหน่อย เวินจ้าวเหลียงติดหนี้นอกระบบแก๊งหงซิงตั้งหนึ่งพันห้าร้อยล้านบาท ถ้าเรื่องนี้ต้องมานับเป็นหนี้ของเธอด้วยล่ะก็ เท่ากับว่าเธอติดค้างบุญคุณเขาถึงหนึ่งพันห้าร้อยล้านบาทเชียวนะ? หนี้ก้อนโตขนาดนี้ เธอจะไปหาปัญญาที่ไหนมาใช้ค ืนไหว

เหยียนเฉิงอวี่ตกตะลึงจนหัวใจเจ็บปวด ดวงตาของเขาสาดประกายโกรธเกรี้ยว เศษเสี้ยวแห่งภาพลวงค่อยๆ ปริแยก ภาพของ ‘เงา’ ที่คอยรักและเอาใจใส่หวั่นเยว่ ทุกอย่างทับซ้อนกับภาพของเหยียนเฉิงอวี่และเฉินซี แท้ที่จริงแล้วใครกันที่เป็นภาพลวง ใครกันคือความจริง เขาคือเหยียนเ� �ิงอวี่ หรือเงาที่มีแต่ความชั่วร้ายเห็นแก่ตัว ใครกันแน่ที่สร้างภาพลวงเหล่านี้ขึ้นมา

มีสวนหินกั้นกลางด้านหลังตึกวิศวะเป็นที่รู้กันครับว่าห้ามเข้าไปตรงนั้นมันเป็นพุ่มไม้แล้วก็มีที่โล่งๆด้านหลังพื้นปูด้วยหญ้าเอาจริงมันเป็นที่น่าหลบพักผ่อนมากเลยครับแต่ก็นั่นแหละฮะห้ามเข้ามันเป็นที่สิงสถิตของสามหนุ่มวายร้ายแห่งวิศวะครับเอาง่ายๆพี่สามคนนั้นเป็นเจ้าพ่อของมอ

วิศวะปี3 กำลังจะขึ้นปี4 หล่อ รวย มีแฟนแล้ว แต่ก็ยังแอบแฟนไปมีสัมพันธ์กับนักศึกษารุ่นน้องอีกหลายคน ทายาทสายการบินชื่อดังและมีธุรกิจโรงแรม เค้ก อายุ18ปี สูง 160 ซม. สถาปัตถ์ปี1 . . . . . ตัวอย่าง “ฉันเคยบอกเธอแล้วใช่ไหมว่าห้ามเอาเรื่องของฉันไปบอกแฟนฉัน”

2 หนี้ที่ต้องทวงคืน สายลมหนาวพัดผ่านแนวไผ่หลังอารามกวงอันก่อเกิดเสียงแผ่วเบา ปลายยอดไผ่เสียดสีกันราวเสียงสะอื้นของสตรีที่ถูกโลกทั้งใบทอดทิ้งไว้เบื้องหลัง...

“คะ? แล้วคุณจะทำเรื่องแบบนั้นกับหนูไปจนถึงเมื่อไร” “ก็จนกว่าเธอจะหมดหนี้ไง” “ยังไงคะ แล้วหนูจะรู้ได้ไงว่าเมื่อไรจะหมดหนี้สามสิบล้านของคุณ” หนี้บ้าหนี้บอที่เขาบวกรวมไปเองว่าฉันขโมยแหวนเพชรอะไรนั่นไปขาย กรรมของต้นหยงแท้ๆ

"บัญชีแค้นของข้ากับคุณชายเซียวของท่านอย่างไรเล่า สมองข้าในแต่ละวันนั้นมีเพียงท่องตำราแพทย์กับจดจำสูตรยาและนามสมุนไพรต่างๆ ก็จดจำสิ่งอื่นไม่ไหว ดังนั้นข้าต้องจดบันทึกเอาไว้ประเดี๋ยวเกิดลืมไป ข้าก็ขาดทุนแย่เท่านั้น!" กล่าวไปพลางนางก็ตั้งอกตั้งใจจดดินสอถ่านไปพลาง เท่าที่ฉา งเฉี่ยนอ่านได้หนีรักหนี้แค้นระหว่างจางเยี่ยนจื่อกับคุณชายเซียวของเท่าแค่ในวันนี้ก็ถูกจดเอาไว้จนเต็มหน้ากระดาษแผ่นน้อยไปแล้ว "แล้วหนี้แค้นเหล่านี้ท่านจะให้คุณชายเซียวของพวกเราชำระอย่างไร"

คำว่าดอกเบี้ยทำให้หยางเสวี่ยอิงรู้สึกหนาวเยือกไปถึงกระดูกสันหลัง “หนี้แค้นที่ติดค้างท่านแม่จากการตายอย่างไม่เป็นธรรมของท่าน หนี้แห่งน้ำตาและความอดอยากของท่านพี่ หนี้แห่งการถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของข้า...” จิ้งอวี่ไล่เรียงบัญชีหนี้แค้นของนางด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา