หนี้แค้นวิศวะลวง Novelas e Histórias

เถ้าแก่หวงคารวะอย่างนอบน้อม “กราบเรียนท่านแม่ทัพ บัณฑิตสวี่ติดหนี้ที่บ่อนของข้าน้อยอยู่ถึงห้าสิบตำลึงเงินขอรับ! ข้าน้อยทวงถามหลายครั้งแล้วแต่เขาก็เอาแต่บ่ายเบี่ยง เมื่อไม่กี่วันก่อน ข้าน้อยจึงได้ขู่ไปว่าหากยังไม่นำเงินมาใช้หนี้ ข้าน้อยจะสั่งคนไปหักแขนหักขาของเขาทิ้งเสีย!” คำให้การช ิ้นที่สองนี้เป็นดั่งค้อนที่ทุบลงมาอย่างแรง นั่นคือแรงจูงใจในการก่ออาชญากรรม ทุกคนในที่นั้นเข้าใจได้ในทันทีว่าสวี่จื่อเหวินผู้จนตรอก อาจจะก่อเหตุร้ายขึ้นเพื่อหาเงินมาใช้หนี้ หรือไม่ก็ใส่ร้ายป้ายสีผู้อื่นเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ

งกับผู้หญิงตรงหน้าหรือกับผู้หญิงหลายๆ คนที่เขาควง สาวๆ หลายๆ คนต่างรู้จักเขาเพราะเขาคือ ราเชนทร์ รัชชนันท์ วราเจริญภิวัฒน์ คณะวิศวะเครื่องกล ปี3 หนุ่มหล่ออันดับ 2 ของมหาลัยเอกชนชื่อดัง ฉายาหนุ่มเพลย์บอยวิศวะ สาวๆ หลาย คนต่างหมายปองเขาไม่เว้นแม้แต่ผู้ห� �ิงที่ชื่อมายคนนี้ที่เขาดันไปเจอในร้านเหล้าแล้วดีลมาเพราะเรื่องบนเตียงแค่นั้นเอง

ระหว่างเดินผ่านหน้าคณะวิศวกรรมศาสตร์ เสียงของนักศึกษาสาวคนหนึ่งทำให้เธอต้องหันไปมอง “พี่คะ หนูขอไลน์พี่ได้ไหมคะ?” ต้นไม้ที่บังทำให้มองไม่เห็นหน้าผู้ชาย แต่เธอก็ไม่ได้ใส่ใจ เพราะภาพแบบนี้เกิดขึ้นบ่อยกับคณะวิศวะที่ขึ้นชื่อว่าผู้ชายหล่อทั้งคณะ รวมถึงเจมส์ด้วย

หนี้นอกระบบหลักสิบล้านไม่ใช่เรื่องเล็กสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ไม่มีแม้แต่งานทำ ธเนศที่ครั้งหนึ่งเคยฝันถึงอนาคตที่สดใส ถูกบีบให้เข้าสู่วงจรชีวิตที่เต็มไปด้วยความกดดันและความท้าทาย เขาต้องเผชิญกับปัญหาทางการเงินที่ไม่มีทางออก ธเนศเลือกที่จะก้าวเข้าสู่โลกของธุร

เขาวางพู่กันลงแล้วเงยหน้ามองหวงจิ่งผู “แต่ในเอกสารของท่าน ระบุว่าหนี้เกิน 18 ตำลึง ขอถามว่าส่วนต่างนั้นมาจากที่ใด” คำถามนั้นแทงเข้ากลางใจหวงจิ่งผู ก็เหมือนทุกครั้ง เขาไม่ได้คำนวณดอกเบี้ยตามจริงแต่ใส่จำนวณเอาตามใจตัวเอง เพื่อที่จะเพิ่มมูลค่าหนี้และจะได้ยึดที่ดินมาได้ ชาวบ ้านเริ่มฮือฮาอีกครั้ง

หลินจางซื่อตวาดเสียงแหลมสูงจนอาเป่าและอาเหมยที่แอบอยู่ต้องสะดุ้ง “ข้ามาทวงหนี้ เจ้าทำเป็นลืมไปแล้วหรือ เงินสิบพวง(1 พวง เท่ากับ 100 อีแปะ หรือ 1 ตำลึงเงิน) หนี้ที่เจ้าติดข้าไว้ถึงเวลาคืนพร้อมดอกเบี้ยของข้า ถ้าเจ้าไม่มีเงิน...” หลินจางซื่อจ้องมองไปที่ลูกๆ ของนางด้วยแววตาอำมหิต “ข้า จะเอาพวกมันสองคนไปเป็นทาสรับใช้ หนี้ของเจ้าก็จะหมดไป”

“ฉันเสียทุกอย่างเพราะแก... คิรัน แกไม่มีวันได้หัวเราะเป็นคนสุดท้ายหรอก!” เสียงคำรามของเขาเต็มไปด้วยความแค้นเคียดที่พุ่งขึ้นจากซากศพของความทะนงในใจตัวเอง เขาเริ่มโอนเงินจากบัญชีบริษัทเข้าสู่บัญชีลับของตัวเอง

“บ้านซุนจะโกงหนี้ 1,500 หยวน นี่รึไง ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก จะจ่ายรึไม่จ่าย!” ฉือเหว่ยเฉิงตะคอกกราดเกรี้ยว สวมบทบาทพวกอันธพาลทวงหนี้ได้เหมือนจนซุนลี่จวนแอบยกนิ้ว พรูด! แค่ก แค่ก แค่ก

ชิงหยวนเปาพูดกับตัวเองด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ชิงหยวนเปาระลึกถึงหนี้แค้นในอดีตที่มีกับหนิงซีโย่ว แม้ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน หนี้แค้นนั้นยังคงอยู่ในใจของเขาอย่างยากจะลืม ชายชราจำได้ดีถึงเหตุการณ์ในครั้งนั้น

ปางภูครุ่นคิดอยู่ในใจ คงจะตะล่อมหาทางหยิบยืมเงินของเขา แต่เขายังใจแข็ง คราวก่อนมันยังไม่มีทีท่าว่าจะชดใช้ให้สักนิด เขาเลยมองข้ามผ่านสายตา เพราะคิดว่าเงินขุ่นมัวจากกองพนันเหล่านี้ มันจะมีปัญญา หาชดใช้เขาหรือเปล่าล่ะ แค่สี่ซ้าห้าหมื่น ยังไม่มีปัญญาจะจ่ายให้เจ้าหนี้