روايات وقصص ضمن หมวยครับ เลิกดื้อกับเฮียได้ป่ะ

ตะไคร้ขอโทษผมพร้อมกับยังคงสะอึกสะอื้นอยู่ “เฮียอยากหย่าจริงๆ เหรอ” “ไม่เลย...ไม่อยากหย่าเลยสักนิด เฮียแค่พูดออกไปด้วยอารมณ์ล้วนๆ ทีหลังอย่าหนีมาแบบนี้อีกนะเฮียเป็นห่วง”

“หนูไม่อยากเข้าใจอะไรอีกแล้ว เราเลิกกันเถอะนะ หนูทนใช้ชีวิตกับคนที่ทำลายครอบครัวหนูไม่ได้จริงๆ หนูไม่อยากเห็นหน้า” “ฉันไม่ได้เป็นคนทำ เธอได้ยินไหมว่าฉันไม่ได้ทำ แล้วฉันก็ไม่เลิก ฉันไม่เลิกเด็ดขาด” “แต่หนูจะเลิก”

"ก็เฮียอยากมีเบบี๋ใจจะขาดแล้วนี่... แล้วไอ้พวกนั้นมันก็บอกว่าเฮียไม่มีน้ำยา... เฮียจะไม่ยอมเสียศักดิ์ศรีให้ไอ้ซันกับไอ้ลีเหยียบหัวเฮียเด็ดขาด!" "หมวยเข้าใจค่ะว่าเฮียอยากมี" หมวยลี่ยกมือขึ้นลูบแก้มสากของแฟนหนุ่มเบา ๆ เพื่อปลอบประโลม "แล้วทำไมละ... ทำไมหมวยถึงมีให้เฮีย ไม่ได้"

เสียงของเฮียกาลดึงสติฉันกลับมา “อีกอย่างมึงจะคิดมากทำไมวะ ถ้ามันอยากเสียเงินก็ให้มันเสียไปเถอะ” “บ้านมันรวย แค่นี้ขนหน้าแข้งมันไม่ร่วงหรอก” “ชักจะเบื่อพวกคนรวยแล้วแหละ” ถึงจะบ่น แต่ก็ไม่ลืมที่จะยกมือไหว้ลาเฮีย “ได๋กลับละ ขอบคุณสำหรับวันนี้นะเฮีย” “ไปเหอะ”

“ไม่อยากอยู่ก็ต้องอยู่ ตราบใดที่เฮียยังไม่เบื่อ ดื้อก็หนีไปไหนจากเฮียไม่ได้ เฮียไม่ยอมหรอก” “อึก! วันก่อนบอกว่าเบื่อแล้ว วันนี้บอกว่ายังไม่เบื่อ จะเอายังไงกันแน่”

ฉันขยับเข้าไปหาเฮียไคเพื่อจะพาตัวเข้าไปอยู่ใต้วงแขนของเขาจะได้หิ้วปีกพาเข้าบ้านได้ง่ายๆ แต่ให้ตายเถอะ เฮียไคกลับเดินโซซัดโซเซหนีฉันซะงั้น ไอ้ผัวบ้านี้ เมาแล้วเป็นแบบนี้เหรอ ดื้อมาก "ไม่เอา~ ม่ายปายกับยัยคนจายร้าย "เฮียไค! แพรชักจะเหนื่อยกับพี่เกินไปแล้วนะ หยุดดื ้อก่อนได้ไหม!"

ยายรู้บางเรื่องที่ผมไม่อยากให้รู้ มันคือเรื่องเดียวกับที่เฮียทิวพยายามบอกให้ผมลืม อ้อ งานหมั้นเมื่อวานเฮียทิวก็มาร่วมงานด้วย ก่อนกลับเฮียทิ้งท้ายไว้ ‘ลืมและเลิกเรื่องนั้นซะ และหยุดทุกอย่างก่อนที่มันจะสาย’ เฮียที่หลุดพ้นแล้วอาจจะพูดง่าย แต่ผมที่ยังดำดิ่งยังไงซะก็ไม่ใช่เรื่ องง่าย

แทรกปลายลิ้นเข้ามาเกาะเกี่ยวดูดดุนกวาดต้อนเหมือนสูบลมหายใจ เสียงครางกระเส่าของผมดังขึ้นอีกครั้งและผมรู้สึกว่าผมจะไม่ไหว กำปั้นเล็กทุบลงไปบนไหล่กว้างที่เหนียวเหนอะเพราะคราบเหงื่อ “เฮีย..... ไอ้หมาบ้า พอแล้ว” “มึงนั่นแหล่ะ ที่ทำให้กูบ้า กูจะเยให้หายดื้อ กูไม่ปล่อยมึง นอ นอ้าขาให้กูเยได้เลย” “อื้อ ....เฮียจอม ไอ้หมาบ้า”

"ใครเป็นแฟนคุณ ลืมไปแล้วหรือไง ว่าเราเลิกกันแล้ว! เราไม่ได้เป็นอะไรกัน! ผมจะไปไหนมาไหนกับใครมันก็ตัวผมเรื่องของผม" "แต่เฮียไม่เลิก มีนพูดไปเองฝ่ายเดียว เฮียไม่ได้บอกว่าจะเลิกกับมีนเลยนะ"

“หนูอย่าดื้อกับป๊าได้ไหม ป๊าขอร้องล่ะ” “ไม่! หนูจะลง เราจบกันได้แล้ว เราเลิกกัน! ปล่อยหนูไปเดี๋ยวนี้นะ!”