روايات وقصص ضمن หมวยครับ เลิกดื้อกับเฮียได้ป่ะ

“เดี๋ยวยาว” “แต่หยีอยากนี่” “หึ… เลิกทำตัวหื่นได้แล้ว” “แล้วเฮียไม่ชอบตรงไหน?” “…”

“หลินไม่ได้ขอให้เฮียมาโอเค​ เพราะฉะนั้นเลิกยุ่งวุ่นวายกันสักทีเถอะ​” “เราจะกลับมาคุยกันดีดีบ้างไม่ได้เลยเหรอ”

[ จำคำพูดของพ่อเอาไว้นะฉลาม อย่าไปยุ่งกับคนที่มีเจ้าของ อย่าเด็ดขาด นี่คือความหวังดีจากพ่อ ] "ครับพ่อ ผมไม่ทำแบบนั้นแน่ๆ แล้วกับผู้หญิงคนนี้ เธอก็บอกว่าเธอจะเลิกกับแฟนครับ ประเด็นสำคัญ ตอนนี้แม่ก็กำลังมาหาผม ผมก็ไม่รู้จะพูดยังไงกับแม่เหมือนกัน"

ไอ้เฮียทำหน้าจริงจัง “เฮียเลิกทำเหมือนหนูสำคัญได้ไหม ถ้าหัวใจเฮียไม่ได้มีหนู” ฉันแหย่ลองเชิงดูอาการ

“เฮีย เป็นอะไรรึป่าว ดูเหม่อ ๆ ลุกลี้ลุกลน ไปทำอะไรผิดมาอีกเหรอ หรือยังตัดใจจากฝนไม่ได้” “ก็นิดหน่อยว่ะต้น เอาไว้เฮียค่อยเล่าให้ฟังนะ แต่ไม่เกี่ยวกับฝนหรอก แล้วก็ไม่ได้ทำผิดต่อฝ้ายด้วย”

“ผมทำสุดความสามารถแล้วนะเฮียแต่ยัยนั่นยืนกรานว่ายังไงก็ไม่ไป ผมว่าเรื่องนี้เฮียต้องลุยเองแล้วแหละ” “เออ เดี๋ยวกูกล่อมน้องเห็ดเอง” คงได้พูดกันปากเปียกปากแฉะ แค่คิดก็ปวดหัวแล้วเหมือนกัน

ฉันพูดขึ้นด้วยแววตาเป็นประกายด้วยความอยากรู้ “อยู่ใกล้ๆเฮีย อย่าไปวิ่งซนและดื้อที่ไหนล่ะ” “หลินโตแล้วนะคะ ไม่ดื้อสักหน่อย” “หลินหลินของเฮียดื้อที่สุดอยู่แล้ว”

“เฮีย เป็นอะไรรึป่าว ดูเหม่อ ๆ ลุกลี้ลุกลน ไปทำอะไรผิดมาอีกเหรอ หรือยังตัดใจจากฝนไม่ได้” “ก็นิดหน่อยว่ะต้น เอาไว้เฮียค่อยเล่าให้ฟังนะ แต่ไม่เกี่ยวกับฝนหรอก แล้วก็ไม่ได้ทำผิดต่อฝ้ายด้วย”

“ เฮียขอไม่บอกได้ไหมครับว่าเป็นใคร เฮียเลิกกันแล้ว...” “ แล้วเฮียลืมเขาแล้วเหรอคะ?” “.........” “ เงียบแบบนี้แสดงว่าลืมไม่ได้ใช่มั้ยคะเฮีย” “ ไม่ใช่ลืมไม่ได้ครับ แต่ไม่คิดที่จะลืมต่างหาก”

"ไม่ต้องหรอกค่ะ" "ไม่ได้...ไปมือเปล่าน่าเกลียดเฮียไม่ใช่เด็กสักหน่อย" ตามใจ...แล้วแต่เฮียแล้วกัน "ก็ได้ค่ะ รีบตามไปนะคะ" "ครับ"