หลงกลรักวิศวะร้าย นิยาย & เรื่องราว

BAD ENGINEER 45 | ทำให้แตกหัก | ความรักของคนทั้งสองยังคงโปรยไปด้วยกลีบกุหลาบที่มาพร้อมกับความหอมหวานชวนตลบอบอวลไปด้วยความรัก เดลดูแลแฟนสาวไม่ห่างและไม่เคยขาดตกบกพร่องในหน้าที่ของแฟนเลยแม้แต่น้อย จนทำให้คนรอบข้างต่างอิจฉาและหมั่นไส้ แม้แต่เพื่อนในกลุ่มวิศวะก็ยังคาดไม่ถึง กับสิ่งที่พวกเขาเห็นเต็มสองตา และไม่อยากจะเชื่อว่าเดลกับคาร์เตอร์จะคลั่งรักสาวได้ขนาดนี้

แค่คิดว่าต้องมีวิชาที่ต้องตัดกับวิศวะแล้วตัดอิงกลุ่ม เท่านั้นความบรรลัยก็มาเยือนสามสาวสุดสวยในคณะวิทยาแล้ว เธอก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไอ้วิชานี้มันเรียนแล้วได้ใช้ไหม แต่ยากฉิบหาย “วันนี้รุ่นพี่วิศวะมาเรียนด้วยนะ มีบางคนที่ดรอปเรียนไปแล้วมาลงปีนี้กับพวกเรา คาดว่าเขากินหมูแน ่นอน”

“แค่แฟนเก่า ผมไม่สนหรอก” “แล้วนายเป็นใคร” “อยากรู้จริงเหรอ” “ปราง! เขาเป็นใคร คนคณะวิศวะไม่มีใครจริงใจสักคน ทำไมถึงกล้าไปคบกับเขา”

แรกๆ เลย และใช่ค่ะ เขาเรียนวิศวะอยู่ชั้นปีที่สาม เป็นพี่วินัยคณะหรือที่รู้จักกันในนามพี่ว้ากนั่นแหละ เรื่องนี้ฉันก็รู้มาจากเพื่อนนี่แหละ เพราะชอบเขาเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เลยถามประวัติคร่าวๆ พร้อมกับจองตัวพี่เขาไว้เลยว่าฉันจะจีบเขา ห้ามใครมาจีบแข่งกับฉันเด็ดขาด ไม่งั้นได้หยุมห ัวกับฉันแน่ หลังจากตีตราพี่เขาเสร็จ จากวันนั้นฉันก็เริ่มหาคอนแทกต์กับพี่เขา ฉันได้ไลน์พี่เขาจากเพื่อนที่เรียนวิศวะ มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะได้ไลน์เขานะ ฉันต้องเสียเงินจ้างเพื่อนให้ไปตีสนิทแล้วเอาไลน์มาด้วยซ้ำ

ลุงคนขับแท็กซี่ถาม ขณะขับรถออกจากคอนโดหรู “อ่อ...ตึกคณะวิศวะค่ะ” “หืม ไม่น่าเชื่อสวย ๆ อย่างหนูเรียนคณะวิศวะเหรอ ลุงคิดว่าเรียนพวกบัญชีหรือไม่ก็นิเทศอะไรพวกนี้ซ่ะอีก”

ลิ้นร้อนตวัดเลียสองเต้ากลมกลึงอย่างตะกละตะกลามจนเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ำลาย มือข้างหนึ่งของเขาเลื่อนลงไปดึงกางเกงลงไปถึงกลางขา จากนั้นจึงจับท่อนรักขนาดใหญ่และยาวสอดใส่เข้าไปในร่องกลีบสีสวย สวบ “อ๊ะ คุณ มันลึกไป” เธอที่รู้สึกจุกเอ่ยออกมาเมื่อตัวตนของเขาเข้าม าลึก

บำเรอรักวิศวะร้าย บทที่ 31🔞 "ต่อไปนี้ไม่ต้องกลัวใครมองเข้ามาเห็นแล้วนะ ถ้าอยากก็แค่บอก"

แต่พี่ว้ากที่ว่าไม่ใช่แก๊งหนุ่มฮอตของสาขาวิศวกรรมอุตสาหการอย่างกลุ่มของพวกเขา เย็นนี้จึงมีเวลาว่างเพราะไม่มีนัดที่ไหน “พวกมึงอยากไปก็ไปกันดิ กูเจ็บขาอยู่ จะกลับไปนอน” นที หนุ่มวิศวะฯ ปีสาม ลูกชายเจ้าของโรงงานแปรรูปอาหารและโรงแรมชื่อดังในตัวเมือง ผู้มีเบ้าหน้าฟ้า ประทาน หล่อเหลากร้าวใจ ดวงตาคมมีเสน่ห์ สาวคนไหนเห็นก็ชื่นชอบและอยากครอบครองทั้งตัวและหัวใจ แต่ทว่าเขายังไม่เจอคนที่ถูกใจสักที ได้รีบเอ่ยปฏิเสธเพื่อนเพราะไม่สนใจ

คณะวิศวะ วันนี้มีเรียนสิบโมง แต่ใยไหมมาก่อนเวลาไปเกือบชั่วโมง เป็นครั้งแรกที่เธอมาเรียนด้วยรถแท็กซี่ ทำให้กะเวลาเดินทางไม่ถูก

ปรายฟ้ารู้สึกหมดคำพูดกับความยึดติดในเหตุผลของเขา มือเรียวกำแน่นจนสั่นเทา “ผมแค่พูดตามความเป็นจริง” ภาคภูมิกล่าว “และผมก็หวังว่าครั้งหน้า คุณจะทำความเข้าใจหลักการพื้นฐานของวิศวกรรมให้มากกว่านี้ จะได้ไม่สร้างปัญหาซ้ำซากให้คนอื่นอีก”