หลังข้ามเข้านิยาย ฉันถูกทรราชผู้หลงผิดตามเอาใจ Novels & Stories

“เมื่อก่อนเจ้าจงใจปรากฏตัวต่อหน้าข้า จนบัดนี้ได้เหยียบเท้าผ่านทางเข้าตรงไปยังห้องรับแขกแล้ว แต่สุดท้ายกลับตัวงอคอหด เช่นนี้จะพยายามไปเพื่ออะไร?” แววตาของฟ่านหัวหรงฉายประกายไม่อยากเชื่อ คล้ายว่าในที่สุดก็ได้เข้าใจเรื่องราวแล้วเสียที

ในผ้าขนหนูเมื่อครู่นี้ต้องมียาแน่นอน เธอรู้ตัวว่าตกหลุมพรางเข้าแล้ว! ขณะกำลังสะลึมสะลือ ประตูห้องก็ถูกผลักออก มีชายร่างสูงโปร่งคนหนึ่งเดินเข้ามา

แพรขวัญต้องตกอยู่ในสภาวะจำยอมอีกครั้ง เธอไม่เข้าใจเลยว่าบทนิยายมันเพี้ยนไปขนาดนี้ได้อย่างไร พระเอกที่เคยเกลียดนางร้ายเข้าไส้ ทำไมตอนนี้ถึงกลายเป็นคนหิวกระหายที่เอาไม่ยั้งขนาดนี้

หลงจู๊ซวนเป็นผู้เอ่ยแทรก เพราะไม่อยากให้นางเข้าในหนิงอันผิด “สวรรค์ ข้าเสียมารยาทแล้ว เจ้าไม่ถือโทษโกรธข้าใช่หรือไม่ ข้าเพิ่งจะมาเมืองหลวงได้ไม่นาน” นางเกาแก้มอย่างเขินอาย

ฉันดึงสายตากลับมาที่แฮคอย่างไว รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่รออยู่ของแฮคทำฉันชะงัก เพิ่งรู้ตัวว่าตกหลุมพรางเขาเข้าแล้ว หัวใจฉันเต้นไม่เป็นส่ำ ถึงจะรู้สึกอายจนอยากหันหน้าหนีแต่ป่านแล้วจะมาทำตัวอ่อนหัด เป็นสาวน้อยใสซื่อบริสุทธิ์ก็คงไม่ทัน

ไหมคะเจ้าแม่ คนที่เป็นเหมือนหล่อน...คนที่หลุดเข้ามาในนิยายเหมือนหล่อน ความรู้สึกโดดเดี่ยวที่หล่อนกดเก็บซ่อนไว้ในกล่องลึกในดวงใจมานานร่วมปี คล้ายมีบางอย่างมาเปิดแง้ม นัยน์ตาคมขององค์จักรพรรดิหยางลู่จื้อเห่อร้อนขึ้นมาเล็กน้อย แต่ยังก่อน หล่อนยังดีใจตอนนี้ยังไม่ได ้ ต้องขอพิสูจน์ก่อน แต่ถึงกระนั้นหากเป็นเรื่องจริง นี่ก็คือข่าวดีเหลือเกินสำหรับจิตใจของหล่อน

มินนี่พึมพำก่อนจะเบลอ จนหนักอึ้ง เธอเห็นเพียงเงาร่างชายหนุ่มราง ๆ ที่เดินเข้ามาใกล้ แล้วร่างของเธอก็ถูกอุ้มขึ้นจากพื้นอย่างง่ายดาย เธอกำลังนอนหลับไม่ใช่เหรอ หลังจากอ่านนิยายจบก็ด่านางร้ายไปยกใหญ่ ผู้หญิงอย่างเธอทำไมต้องไปง้อผู้ชายคนเดียวด้วย แถมยังลงเอยกับพระรองก ็ดีแล้วไม่ใช่หรอเขาก็หล่อนี่ เธอจำได้ว่าตัวเองหลับสนิท ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ ห้องนี้เป็นของใคร หรือเป็นเพราะอินนิยายจนเก็บมาฝัน

ราวกับโชคเข้าข้างเมื่อคนหลุดมาจากอีกมิติถึงทางตันพระเอกนิยายของเธอก็เปิดประตูเข้ามาช่วยชีวิตโดยมีหญิงสาวร่างเล็กหน้าตาสะสวยคนหนึ่งตามมาด้วย “เห็นคนของฉันบอกว่าให้นายมาท่องบทในนี้ฉันเลยเข้ามาดูเผื่อมีอะไรให้ช่วย” อยากจะคิดแบบนั้นแต่เท่าที่สายตาแหลมคมมองเข้ามา ภายในห้องเหมือนจะไม่ใช่อย่างนั้นน่ะสิ

ชลินที่ตั้งใจจะพูดให้พระรองที่แสนจะรังเกียจในตัวของชลินคนก่อน ก่อนที่ชลินคนนี้ซึ่งเป็นเธอจะเข้ามาอยู่ในร่างของชลินคนที่เป็นนายร้ายของนิยายเรื่องที่เธอได้อ่านมาแถมนิยายเรื่องนี้มันก็ยังอัพไม่ทันจบอีกด้วย แล้วเธอก็ดันโชคร้ายหลุดเข้ามาในนิยายเรื่องนี้ ซึ่งเธอเองก็ไม่อา

“ต่อจากนี้ไปให้จักรพรรดินีย้ายมาอยู่ที่พระราชวังของข้า ข้าจะไม่มีทางยอมนอนแยกห้องกับนางอีก” ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปตั้งแต่คืนที่เราเข้าหอด้วยกัน จะเรียกว่านั่นคือความหลงใหลอันไร้ที่สิ้นสุดได้ไหมนะ เขาตกใจมากทีเดียวที่เสด็จอามิได้แตะต้องจูเลียนเลย เธอบริสุทธิ์ผุดผ่องและไร้เดียงสา แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็ตอบรับเขาอย่างตรงไปตรงมาและนั่นทำให้เขา..หลงเธอแทบบ้าเลย