หลังข้ามเข้านิยาย ฉันถูกทรราชผู้หลงผิดตามเอาใจ Novels & Stories

นางเข้ามาในนิยายรักที่ตนเองเป็นผู้เขียนหรือไม่ เหตุใดหลายสิ่งถึงได้พลิกผลันไปเช่นนี้ หนีไปหาคนรักแต่อีกฝ่ายกลับไม่มาพบ จากนั้นก็ถูกโจรฉุด และยังถูกส่งไปยังตลาดค้าทาส เพียงแค่คิดนางก็หวั่นใจหนัก แล้วยังมีเรื่องสำคัญที่ต้องรู้ให้ได้อีก

ตอนที่สิบเอ็ด ข้าจะโปรดเจ้าให้มาก ทันทีที่เหยียบเข้าสู่ประตูจวน หญิงสาวก็แทบล้มลงด้วยถูกลากจนล้มลุกคลุกคลานตามการเดินที่เร็วราวพายุของแม่ทัพใหญ่เกือบไม่ทัน

“เปิ่นไท่จื่อให้คัดเฉพาะเรื่องหวาน ๆ เผื่อว่าเจ้าจะอยากทำแบบนี้กับเปิ่นไท่จื่อบ้าง ฉากนี้หลุดมาได้อย่างไรกัน นิยายแบบนี้เห็นทีต้องเอาไปเผาทิ้ง” ข้าเก็บนิยายเล่มที่กำลังอ่านซ่อนไว้ในทันที ท่าทางหวงแหนนี้คงทำให้เขารู้สึกเอ็นดูข้ามากกระมังถึงได้ยื่นหน้าเข้ามาจุมพิตกัน

ผลลัพธ์จะต่างออกไปไหมนะ? ทว่าน่าแปลก..เพียงงามพิศเข้ามาสวมร่างของแก้วกัลยา..เธอกลับเข้าใจความรู้สึกของเจ้าหล่อนลึกซึ้งเกินกว่าคำบรรยายในนิยายจะอธิบาย เธอมาก่อน..ทำไมคนมาก่อนต้องผิดด้วยล่ะ?

อาหู่ก้มหน้ารับคำ ไม่กล้าสบตาท่านแม่ทัพหนุ่มผู้หล่อเหลา นางหวั่นในใจกลัวจะหลงรักประมุขในจวน เหมือนในนิยายประโลมโลกที่ตนนั้นชอบอ่านนักหนา “รบกวนเจ้าแล้ว” ผู้เป็นนายกล่าวสั้น ๆ แล้วก้าวเท้าข้ามธรณีประตูเข้าด้านในห้องนอน มิได้แทะโลมสาวใช้ใบหน้าอ่อนเยาว์แลดูงดงามแต่

ตอนนี้ฉันทะลุมิติเข้ามาในนิยาย แล้วถ้าหากเป็นเรื่องจริงในนิยายส่วนใหญ่คนที่ทะลุมิติเข้าไปในนั้น ก็มักจะทะลุเข้าไปในนิยายเรื่องที่เพิ่งจะอ่านจบ หรือกำลังอ่านอยู่ก่อนตาย. (โฮสต์ใจเย็นก่อนนะคะ ตอนนี้อีกร่างหนึ่งของโฮสต์ยังไม่ตายค่ะ แต่ที่โฮสต์คิดเกี่ยวกับเรื่องของ นิยายนั้นถูกต้องแล้วนะคะ เนื่องจากทางเราได้รับรู้ถึงความเจ็บปวดใจของนักอ่าน ที่ได้เข้าไปอ่านนิยายของน้องชายโฮสต์ ซึ่งตอนนี้ก็มีจำนวนเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ และหนึ่งในความเจ็บปวดใจนั้นก็คือตัวโฮสต์เอง

เธอจำได้ว่าก่อนหน้านี้ตัวเธอถูกตัวละครตัวหนึ่งลวงไปฆ่า ทั้งที่ตอนนั้นเธออยู่ในนิยายของตนเองแท้ ๆ แต่เมื่อถึงตอนจบของนิยายเธอกลับไม่ได้หลุดออกไปจากนิยายเรื่องนี้ กลับกันนิยายยังคงดำเนินต่อไปทั้งที่มันควรจะจบเมื่อถึงบทสุดท้าย เธอเป็นนักเขียนที่ไม่รู้ว่าบังเอิญ หรือชะตากลั้นแกล้งถึงได้ทะลุมิติเข้าไปเป็นนางเอกในนิยายของตัวเอง นิยายเรื่องนี้ของเธอนางเอกมีชีวิตรักที่รันทดมากทั้งที่ครอบครัวมั่งมีมากแท้ ๆ เธอก็แค่เขียนเพราะมันขายได้ แต่เมื่อได้หลุดเข้ามาเป็นนางเอกถึงได้รู้ว่าตัวละครของเธอเจ็บช้ำร่างกายจิตใจมากแค่ไหน

หลินชิงชิงคร่ำครวญในใจ นางร้ายที่ไร้สมองวันๆ ทำแต่เรื่องร้ายกาจฉันคนนี้ของบายแล้วกัน แต่ไม่ว่าจะคร่ำครวญยังไง ความจริงก็ยังคงเป็นความจริง ว่าเธอตอนนี้ได้ทะลุมิติเข้ามาอยู่ในร่างของหลินชิงชิง นางร้ายในนิยายที่เธออ่านยังไม่จบ

หนิงอันหลับตาลงด้วยความสุขใจที่เปี่ยมล้น ความหวาดกลัว ความแค้น และความเจ็บปวดที่เคยกัดกินหัวใจ ค่อยๆ จางหายไป แทนที่ด้วยความอบอุ่นจากอ้อมกอดของปีศาจร้ายผู้นี้ โลกภายนอกอาจจะมองว่านางโชคร้ายที่ตกเป็นเมียทรราช แต่พวกเขหารู้ไม่ว่า การได้เป็น ‘หัวใจของทรราช’ นั้น คือวาส นาที่หอมหวานและปลอดภัยที่สุด

สวมชุดสีดำสองมือไขว้หลัง เงยหน้าขึ้นมองมาด้วยรอยยิ้ม “จ้าวหลิว ปล่อยคนของข้าเสีย ยอมให้การตามความจริง ยอมรับผิด นี่เป็นทางเดียวที่เจ้าจะรอดไปได้” จ้าวหลิวหัวเราะ... “นึกไม่ถึง สมกับเป็นหรงเจี้ยนหวาง ข้ายังนึกว่าท่านโดนหลอก ที่ไหนได้เป็นข้าเองต่างหากที่ถูกท่านหลอก ไม่สิ แม้แต ่นางเองก็คงถูกท่านหลอกกระมัง ท่านใช้สตรีที่ตนมีใจเป็นเหยื่อล่อ จากนั้นหลอกให้ข้าเข้ามาติดกับสินะ”