Novel & Cerita หลังจากคุณเพ่ยแต่งงานกับสาวอ้วน 200 ชั่ง

แต่ว่า ชุดกระโปรงนี้นางสวมแล้วก็พอดีตัวพอดี และไม่รู้ว่าเขาตัดออกมาตามรูปร่างใคร หลังจากนี้คนในใจเขาอ้วนกว่านางสักนิดหนึ่งก็สวมไม่ได้แล้วนะ! "เห็นบอกกันว่าอ๋องเจวี้ยนกับพระชายาแค่แต่งงานกันอย่างฉุกละหุก ตอนนี้ดูแล้วก็ไม่เหมือนเท่าไรนะ" มีคนพูดขึ้นมาอีกประโยค " ข้าก่อนหน้านี้ไม่เคยรู้จักยวนยวนของข้า"

ฉันบ่นแล้วเดินกระแทกส้นขึ้นข้างบน ไอ้อ้วนตือโป๊ยกายป่านนี้คงจะ200 กิโลกรัมแล้วมั้ง ก็ชอบกินซะขนาดนั้น ถ้าได้แต่งงานแล้วนอนร่วมเตียงกันจริง ๆ เตียงคงหักเป็นแน่ เฮ้อ กรรมของคนสวย แต่มันจะไม่มีงานแต่งเกิดขึ้นแน่นอน ฉันจะยุติทุกอย่างไม่ให้มันเกิดขึ้นเอง

ว่าพลางช้อนสายตามองร่างสูงที่เป็นเบาะรองให้ตัวเองกอดอยู่ “วันนี้เฮียเห็นไอ้พูม่ามันได้แต่งงานกับคนรัก เฮียก็คิดว่ามันคงจะมีความสุขมากแน่ ๆ ที่ชีวิตต่อจากนี้ไม่ต้องอยู่คนเดียวอีกต่อไป”

หล่อนพูดอย่างมีจริต พร้อมชูนิ้วนางข้างซ้ายซึ่งเป็นแหวนแต่งงาน เพชรเม็ดขนาดกลางแต่ราคาสูงลิ่วสะท้อนเข้าตาอีกฝ่ายให้เธออกแตกตายเล่นๆ ฉัตรปวีย์ทั้งอึ้งทั้งแค้นที่โดนด่าไม่ไว้หน้า แถมยังหูดับกับคำว่าจดทะเบียนราวกับโดนลากไปตบกลางสี่แยก นี่เธอฟังผิดหรือเปล่า คนอย่างภ ูสิงห์ ภีมวัจน์ เจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์เนี่ยแต่งงานแล้วแถมยังแต่งกับยัยขี้โรคนี่อีก เป็นไปได้ยังไง ยิ่งคิดสีหน้าหล่อนก็ยิ่งมืดครื้มลงเรื่อยๆ

ผิดแผกไปจากความฝันก่อนหน้านี้ ครานี้คือวันแต่งงานระหว่างเขากับเซวียหว่านอี้ ยามกุมมือของนาง เพ่งพิศคิ้วตาอันอ่อนโยนหลังพัดกลม ความรู้สึกสมจริงเช่นนั้น ทำให้เขาถึงกับเคลิบเคลิ้มไป

สาวงามอันดับหนึ่งในหยุนเฉิงเมื่อก่อนหน้านี้ เธอแต่งงานกับ. หานซานเฉียนที่อยู่ตรงหน้า ไม่ใช่คนชื่อเหมือนนามสกุลเหมือน แต่เป็นสวะ!

“จ้ะ เวลาพี่กับไอ้บุ้งซนมากเกินไปก็ได้พี่บีนั่นแหละออกหน้าช่วย เพราะพี่บีเป็นเด็กดีจนใครๆ ก็ดุไม่ลง” “ชอบกันมาตั้งแต่เด็กเลยเหรอคะ” “ไม่ได้ชอบกันหรอก มีแค่พี่ที่ชอบพี่บีอยู่ฝ่ายเดียว” ปภาดาโบกมือไปมา “ก่อนหน้านี้ต่างคนต่างมีทางของตัวเอง เพียงแต่สุดท้ายแล้วมันดันมาบรรจบกันน่ะ ” หญิงสาวยกแหวนแต่งงานขึ้นมาอวดหญิงสาวตรงหน้า “พี่เพิ่งแต่งงานกันเมื่อปีก่อนเองนะ แบบว่าดีมากเลย ได้ใส่ชุดเจ้าสาวสมใจสักที แถมเจ้าบ่าวก็หล่อจนผู้หญิงอิจฉากันทั้งงาน อย่างกับงานแต่งงานในฝันเลย พี่บีน่ะนะ...”

่ามีแต่สรรหาของดีๆ มาให้นางกิน เพราะเป็นลูกคนเดียวของท่านฉินที่อายุปาเข้าไป45ปีในปีที่จิงเชียวถือกำเนิดและฮูหยินจึงตามใจ จิงเชียวเลยกลายเป็นคนอ้วนที่อารมณ์ดีที่สุดในแคว้น มองโลกในด้านดี ยิ้มหัวพูดคุยไม่มีทางที่จะแค้นเคืองใคร แต่เรื่องมาสะดุดหยุดลงตรงที่ ฝ่าบาทดันประทาน งานแต่งงานให้อ๋องฟู่ฉวีช่ายกับบุตรีบ้านฉิน นายท่านกับฮูหยินเลยให้คุณหนูใหญ่จิงเชียวกินน้อยลง แต่ก็แค่ไม่กี่วัน งานดูตัวก็เริ่มขึ้นในวันคล้ายวันเกิดของท่านราชครู แต่จะว่าไปใครเขาจะเอาหญิงอ้วนกินจุมองหาความงดงามไม่มี มาทำซากอะไรเล่า

เผยซือเหนียนด่ากึ่งเล่น "พวกคุณอย่าขุนเพิ่มเชียว ตอนนี้อาหนิงก็อ้วนขึ้นนิดหน่อย จนแหวนแต่งงานยังใส่ไม่เข้าแล้ว" "ประธานเผยพูดผิดแล้วครับ ดูยังไงคุณนายก็ผอมมาก ถ้าใส่แหวนไม่ได้ แสดงว่าปัญหาอยู่ที่แหวน โดนน้ำแล้วหดแหงๆ!"

“ถึงกับเรียกฉีเอ๋อร์เลยหรือคะพี่ซีห่าว นี่ขนาดยังไม่แต่งงานกันนะ หากแต่งกันแล้วพี่คงไม่ตามใจหล่อนจนคนในบ้านเดือดร้อนหรอกใช่ไหมคะ” เพ่ยจีอดที่จะสอดในเรื่องนี้ไม่ได้ แต่ทว่าหลังจากพูดประโยคนี้ หญิงสาวก็เจอเข้ากับสายตาเย็นชาของหยางซีห่าวส่งกลับมา พร้อมกับประโยคที่เธอแทบอ ยากจะร้องกรี๊ดออกมา