องค์รัชทายาทขี้โรคผู้ผิดคำปฏิญาณ Novels & Stories

“ถูกแล้ว ชายแก่พวกนั้นบีบบังคับข้าอีกแล้ว พวกเขาต้องการให้แต่งตั้งองค์ชายรองเป็นรัชทายาท แม้ตอนตอนองค์ชายใหญ่จะหายจากโรคร้ายแต่พวกนั้นก็ไม่ยอมรับอยู่ดี” เจิ้งหมิงกลัดกลุ้มอย่างมาก ด้วยโอรสทั้งสองมีอายุเพียงเก้าชันษาเท่ากัน ทว่าองค์ชายใหญ่กลับป่วยง่ายตั้งแต่เกิด แ ม้ตอนนี้จะแข็งแรงขึ้นมากทว่าเขาเกิดจากกุ้ยเฟยที่มาจากตระกูลบัณฑิต แม้ความรู้ความสามารถจะมีมากกว่าองค์ชายรองที่เกิดหลังหันเพียงหนึ่งวัน ทว่าองค์ชายรองกลับเป็นโอรสที่ประสูติจากฮองเฮา บุตรสาวคนโตของเสนาบดีซ้ายจูฉือ

"องค์รัชทายาทคือใคร? ท่านคือบุรุษหนุ่มผู้สง่างามและมีเสน่ห์ล้ำลึก เป็นไท่จื่อที่อบอุ่นและเปิดใจรับผู้อื่น ทรงมีนิสัยตรงไปตรงมา และเปี่ยมด้วยความเมตตา ใครก็ตามที่ได้เข้าตำหนักรัชทายาท นั่นคือบุญวาสนาจากการสร้างสมบารมีมาแต่ชาติปางก่อน! อย่าไปเชื่อข่าวลือ และเรื่องนินทาจาก�

ักลงในอาหารขององค์รัชทายาทได้หรือไม่ แต่ต้องทำให้เนียน อย่าให้เขารู้ตัวว่าเป็นผัก เจ้าสามารถบดหรือสับผักให้เล็กจนไม่เห็นว่าเป็นผักได้หรือไม่ ข้าไม่อยากให้เขารู้ตัวว่ามีผักอยู่ในอาหาร เพราะองค์รัชทายาทมีปัญหาด้านสุขภาพ เอ่อ คือ องค์รัชทายาทท้องผูกน่ะ เพราะความที่ไม่เสวยผักทำให้ไม ่มีกากใยไปช่วยในการขับถ่าย”

ห่าวซวนได้บอกลานาง เขาได้ให้คำมั่นสัญญาว่าหากหิมะแรกโปรยปรายในปีหน้าจะกลับมาหานางใหม่ จากนั้นเดินทางกลับค่ายบูรพา พอถึงค่ายบูรพาได้ทราบข่าวว่าองค์รัชทายาทลำดับหนึ่งที่มีพระวรกายไม่ค่อยแข็งแรงตั้งแต่กำเนิดสิ้นพระชนม์กะทันหัน ฮ่องเต้จึงมีราชโองการเรียกตัวองค์ชาย

ชายคนนั้นสะดุ้งเล็กน้อย ก่อนจะพยายามแก้ตัว “เขา เขายังป่วยอยู่ ข้าไม่อยากให้เขาต้องลำบากเดินทาง และข้าอยากจะให้พระชายามารับผิดชอบเอง” นางกำนัลจึงพูดขึ้น “ข้าเองพระชายาเหวิ่นจือหยู เจ้าของโครงการ และชายที่ยืนอยู่ข้างข้านี้คือองค์รัชทายาทหลี่หยวนเจ๋อ เจ้ากล้าพูดเรื่องนี้ต่อห น้าข้าหรือไม่ หากเป็นความจริงข้ากับองค์รัชทายาทจะรับผิดชอบเอง แต่หากไม่…เจ้าจะไม่ได้รับความปรานี”

องค์รัชทายาทเงยหน้าขึ้นสบตานางตรงๆ อย่างแน่วแน่ “ข้าหลี่หยางเฉิน องค์รัชทายาทแห่งแคว้นหวู่หลง สาบานด้วยหัวใจทั้งหมดของข้าว่า… ชาตินี้ ข้าจะมีพระชายาเพียงผู้เดียว”

ร่างงามวิ่งลงจากเรือน โผเข้าสู่อ้อมแขนของญาติผู้พี่ คำเรียกขานของลูกสะใภ้ ทำให้ไท้เฟยถึงกับมีใบหน้าขาวซีด ก่อนจะหันไปหาบุตรชายเพื่อขอคำยืนยัน สวี่อ๋องพยักหน้าน้อยๆ เป็นการยืนยันว่าคนตรงหน้า คือองค์รัชทายาทแคว้นชีอัน ซึ่งคนที่คุ้นเคยมักเรียกว่าองค์ชายสิบสี่ ซึ่งเป็น ตำแหน่งก่อนก้าวขึ้นเป็นองค์รัชทายาท “เจ้าดูไม่สดใสเท่าใดนัก”

ทันใดนั้นใบหน้าของกุ้ยเฟยก็ซีดลง นางคาดไม่ถึงว่าสิ่งต่าง ๆ จะเป็นไปในทิศทางนี้ “องค์รัชทายาท ท่านคิดจะก่อกบฏรึ!” “ข้าผู้นี้คือองค์รัชทายาทแห่งแคว้นอู๋ตะวันตก จะเรียกว่าก่อกบฏได้อย่างไร?”

ลู่ฟางเซียนเอ่ยถาม รู้สึกตงิดใจเพราะปลายเล็บสีดำบอกชัดว่าเขากำลังถูกพิษบางอย่างกัดกินภายใน แต่ไม่เห็นหมอหลวงให้ยาแก้พิษเสียที “องค์รัชทายาทเพียงแค่มีอาการนอนไม่หลับมาหลายปี พระวรกายอ่อนแอ แพ้อาหารหลากหลายชนิดจึงอ่อนเพลียเช่นนี้เสมอ ยิ่งเสด็จไปที่ไกล ๆ ยิ่งท ำให้โรคกำเริบพ่ะย่ะค่ะ” เขาบอกไม่หมดเพราะเถียนซีเย่สั่งให้ปิดเป็นความลับ