องค์รัชทายาทขี้โรคผู้ผิดคำปฏิญาณ Novels & Stories

องค์รัชทายาทลุกขึ้นกลางที่ประชุม เสียงของเขาดังลอดออกมาอย่างทรงอำนาจ “คำกล่าวหานี้ไม่มีมูลความจริง ผู้ใดเล่าจะเชื่อคำขององค์ชายรองที่กำลังจะถูกปลดจากฐานะ"

องค์ไท่จื่อเยว่หยางยืนยิ้มอยู่ตรงหน้าคหบดีสกุลเซี่ยและภรรยา นิสัยแกล้งขององค์ชายรัชทายาท เป็นที่ทราบโดยทั่วกันว่าไม่มีทางแก้หาย “น้องสาวบุญธรรมหรือพ่ะย่ะค่ะ” เซี่ยเจียเหยียนถามเสียงสั่น นอกจากลบหลู่องค์ชายรัชทายาท ด่าทอไปเสียหลายคำ เขายังเผลอทำตัวหยาบช้า หมิ่นเกีย รติน้องสาวบุญธรรมของพระองค์ด้วย

องค์รัชทายาทไม่อยากให้พี่ชายและบิดาต้องผิดใจกัน จึงได้ยกธรรมเนียมปฏิบัติขึ้นมาอ้าง “ก็เพราะเช่นนั้นอย่างไรเล่า เพราะทุกฝ่ายเห็นว่าข้ามีความสามารถเพียบพร้อมกว่าเจ้า เสด็จพ่อจึงวางยาข้า! ทำให้ข้ากลายเป็นองค์ชายขี้โรคเช่นทุกวันนี้” เสียงตะคอกของซ่งอวิ๋นดังลั่น สิ่งที่เ ขาพูดสร้างความตกใจให้กับทุกคนในที่นี้ องค์ฮองเฮาถึงขั้นหันไปถามพระสวามีว่าเป็นจริงอย่างที่องค์ชายใหญ่พูดมาหรือไม่

ฮูหยินผู้เฒ่ากลัวจนตัวสั่นเมื่อได้ยินข่าวจากบุตรชาย “ข้ายังต้องเร่งเข้าวัง ครั้งนี้ฝ่าบาททรงพิโรธหนัก องค์รัชทายาท ถูกพิษบาดเจ็บสาหัส น่าแปลกที่ทุกอย่างช่างดูเหมาะเจาะมากจนเกินไป จนอดคิดไม่ได้ว่าเป็นการล่อเสือออกจากถ้ำเสียมากกว่า ข้าคิดเช่นไรก็คิดไม่ออก เหตุใดองค์ชา ย เอ่อ องค์รัชทายาทถึงไปยังตำหนักชินอ๋องได้” ราชครูหลี่อดสงสัยไม่ได้

แต่แล้วเรื่องยุ่งยากใจขององค์รัชทายาทพลันเกิดขึ้น ก่อนที่จะถึงวันสำคัญพระชายาของเขากลับล้มป่วยลงด้วยโรคประหลาด พระชายามีผื่นพิษขึ้นทั้งตัวหมอหลวงที่เชี่ยวชาญระบุว่านางแพ้บางสิ่งบางอย่างและเกิดอาการแพ้อย่างหนักในยามนี้ได้แต่กินยาระงับอาการไม่ให้ผื่นลุกลามไปมากกว่านี ้แต่ผื่นที่เกิดขึ้นก็มิอาจบรรเทา

“ข้ารู้เพียงว่าเขาคือองค์ชายรัชทายาท แต่ไม่คิดว่าเขาจะมารับข้าจริงๆ” “ฮวาเอ๋อร์ เจ้ามีบุญถึงเพียงนี้ เหตุใดไม่บอกแม่บ้าง หากครรภ์ของเจ้าเป็นอันใดไป พวกเราคงต้องหัวขาดทั้งตระกูลแน่นอน”

“ลุกขึ้นเถิดชิงซา ไม่ใช่ความผิดของเจ้าหากแต่เป็นพวกมันที่ฉวยโอกาส” “องค์รัชทายาทหมายถึงผู้ใด” “ข้าไม่อาจรู้ได้ว่าพวกมันเป็นใครด้วย วรยุทธ์ล้ำลึกและยังไม่เปล่งสำเนียงของแคว้นใดออกมา”

องค์รัชทายาทพยักหน้าเบา ๆ และกลับขึ้นเตียง ทว่าในใจของเขาเริ่มหวาดหวั่น เขารู้สึกเหมือนว่ามีบางอย่างผิดปกติเกิดขึ้นกับร่างกายของเขา แต่ไม่สามารถอธิบายได้ ขณะที่เวลาผ่านไป อาการขององค์รัชทายาทกลับเลวร้ายลงเรื่อยๆ พระองค์เริ่มไม่อาจลุกขึ้นจากเตียงได้ อาการราวกับถูกพิษแ ต่ไม่มีหลักฐานใด ๆ หมอหลวงในวังพยายามรักษาอย่างสุดความสามารถ แต่กลับไม่พบต้นตอของโรค ทำให้ข่าวลือแพร่สะพัดไปทั่วว่าองค์รัชทายาทป่วยหนักและอาจจะสิ้นพระชนม์ในเร็วๆ นี้

เมื่ออายุได้สิบเอ็ดปีพระบิดาล้มป่วยลงโดยที่หมอหลวงหาสาเหตุไม่ได้ พระองค์อ่อนแอลงจึงมีการประกาศแต่งตั้งองค์รัชทายาทซึ่งตกเป็นขององค์ชายรองที่ตอนนั้นอายุสิบเจ็ดปีตามคาด เนื่องจากโอรสองค์แรกเป็นบุตรที่กำเนิดจากนางกำนัลต่อให้มีความสามารถมากเพียงไหนแต่ชาติกำเน

เวรนี่ ไม่ได้ไม่ดีดันมาโทษพริมมี่อีกหรือ “ไปได้แล้ว กลับไปที่ประทับ ที่นั่นป่านนี้คงวุ่นวายเพราะองค์รัชทายาทกำลังบาดเจ็บข้าเตือนเจ้าด้วยความหวังดี อย่าทำอะไรแบบนี้อีก ไม่อย่างนั้นเกรงว่าสักวัน เจ้าไร้คำแก้ตัว”