ปกคลุมสวรรค์ Novels & Stories

ถังจิ่นซูมีรูปร่างสง่างาม เสื้อคลุมผ้าขาวปลิวในท่ามกลางแสงจันทร์ และค่อยๆ หายไปในค่ำคืนอันมืดมิด

โมริตะคาวาสึบาเมะคลี่ยิ้ม “นั่นเป็นเพราะวันนี้จะมีสุนัขสวรรค์กลืนอาทิตย์ มีเพียงตอนที่สุนัขสวรรค์กลืนอาทิตย์เท่านั้น จึงจะสามารถใช้เลือดหยางบริสุทธิ์สี่เสาหลักเปิดประตูห้องลับได้”

ตอนนี้ผีเสื้อที่บินอยู่ในท้องน้อยอยากจะบินออกมาเผชิญโลกกว้างอย่างเต็มทน หน้าท้องแบนราบไร้ไขมันแขม่วเมื่อถูกปลายหัวบานหยักกระแทกถูกจุดกระสัน "อีกนิดนะครับคนดีผมก็ใกล้จะเสร็จแล้วเหมือนกัน อ๊าส์"อิทธิพลเร่งความเร็วและพละกำลังให้มากขึ้นกว่าเดิมความ คับแน่นจากร่องสาวของ เธอนั้นมันให้เขาไม่อาจจะอดกลั้นอีกต่อไปได้ แก่นกายใหญ่ถาโถมเข้าใส่อย่างไม่หยุดยั้งมันทั้งรวดเร็วและรุนแรงจนร่างของลดาสั่นคลอนไปทั้งตัวจนในที่สุดพวกเขาก็พากันจับจูงไปคว้าเอาดวงดาวที่อยู่บนสรวงสวรรค์ได้สำเสร็จ

กรี้ดดดดดดด ปลายยามซวี จบจากพิธีการที่ยุ่งยากมาทั้งวัน ถิงถิงนั่งอย่างสงบเสงี่ยมในห้องหอ นางกำลังรอให้เจ้าบ่าวมาเปิดผ้าคลุมหน้าเจ้าสาวให้ตามธรรมเนียม สักพักเสียงฝีเท้าคู่หนึ่งเดินเข้ามาใกล้ พร้อมกันนั้นเบื้องหน้าก็สว่างวาบเพราะผ้าคลุมถูกเปิดออก “เจ้าคงหิวเพราะไม่ได้กินอะไ รมาทั้งวัน” เขาถามพลางอมยิ้มน้อยๆ “ข้าซ่อนขนมโก๋ไว้ในแขนเสื้อแอบกินไปบ้างแล้ว ประมุขน้อยไม่ต้องห่วง”

“ฮ่าฮ่า เด็กน้อย เจ้าแย่งเอาปราณน้ำสวรรค์ของข้าไป มือไวจริงนะเจ้าหนู” เงาร่างในชุดคลุมดำปรากฏขึ้นที่มุมห้อง ดวงตาใต้ผ้าคลุมวาวโรจน์ประดุจแสงพิษของแมงมุม

ไคลน์ทิน | 12 เรือนร่างบริสุทธิ์ (NC20+) สิ้นเสียงคำรามของชายหนุ่มตรงหน้า ทำเอามินิรู้สึกพึงพอใจในตัวเองอยู่ไม่น้อย ที่ทำเอาคนเย็นชาตรงหน้าเสียอาการได้ มินิเร่งจังหวะริมฝีปากครอบงำเข้าออกอย่างถี่รัว ใบหน้าสวยงามหลับตาปี๋ด้วยความจุกที่คอหอย ไคลน์ทินจ้องมองความสวยงามตรงหน้าท่าม กลางเสียงคลื่นที่ซัดสาด

หมอกเมฆที่รองอยู่ใต้ฝ่าเท้า ท้องฟ้าไร้ตะวัน ไร้จันทร์ มีเพียงแสงสีเงินทองที่เย็นชาเกินกว่าจะเรียกว่าแสงแห่งสวรรค์ และเบื้องหน้าของนาง—มีระฆังมหึมา ระฆังนั้นงดงามจนเกินจริง แต่ก็ชวนหวาดหวั่นจนไม่อาจจ้องมองนาน

​หมิงชางสะบัดชายอาภรณ์ยาวสีเขียวมรกต หมุนตัวทะยานร่างเลือนหายไปทางตำหนักศักดิ์สิทธิ์ด้วยความเอือมระอา ​ยามค่ำคืน...ท้องฟ้าเหนือยอดเขาโอสถเทพไร้ซึ่งดวงดาว มีเพียงหมอกเซียนสีฟ้าครามและแสงไอเซียนมรกต ที่ส่องสว่างแผ่ปกคลุมทั่วบริเวณดินแดนสวรรค์ ​ภายในเรือนไม้หอ มสวรรค์...

อรรถพลลุกขึ้นมองฟ้าหน่อยๆ “อืม ค่ะ ตอนนี้ฟ้าก็ใส่อยู่” จากที่อรรถพลสังเกตุ ปกติฟ้าจะใส่เสื้อคลุมสีออกเข้มๆ และด้านในเป็นลูกไม้บางๆ

“ข้าไม่อยากให้ใครล่วงรู้ เจ้าเองอย่าถามอีกเลย แต่เมื่อเจ้าเดินทางไกล ข้าไม่อยากให้เจ้าได้รับอันตราย และของสองสิ่งนี้จะพาเจ้าไปเจอกับของอีกสิ่งหนึ่งคือ มุกสวรรค์” “มุกสวรรค์หน้าตาของมันเป็นแบบไหนคะ” “มุกสวรรค์เป็นสีชมพูเรืองแสงเปล่งประกาย เมื่ออยู่กับหยกสีเลือด เพราะหยกสีเลือด และมุกสวรรค์ไม่ได้อยู่ร่วมกัน”