เกิดใหม่สองคน 소설 & 이야기

“ใช่แล้ว น้องแฝดสองคนอยู่ในท้อง” “สองคนเลยเหรอ” เด็กน้อยถึงกลับตื่นเต้นกระโดดไปมาตาลุกวาวที่จะได้มีเพื่อนมาเล่นด้วยถึงสองคน “ใช่แล้ว”

เธออยากถ่ายรูปเก็บไว้ว่าวันนี้เป็นวันที่ทั้งคู่ได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยกันอีกครั้งหลังความทรงจำของกรวิชกลับมา เธอขอพรให้ต่อจากนี้ไปชีวิตคู่ของพวกเธออย่าได้เจออุปสรรคอะไรอีกเลย “คิดอะไรอยู่ทำไมยืนนิ่ง” “ขอพรให้เราสองคนได้อยู่ด้วยกันแบบนี้ตลอดไป” “พรนั้นเป็นของคุณ ผู้หญิงทันทีครับ” จ๊วบ

เขาโค้งคำนับนอบน้อม ซูย่างยังไม่ทันได้พูดอะไร หน้าประตูทางเข้าก็เกิดเสียงเอะอะวุ่นวายขึ้นอีกระลอก ตามมาด้วยคนสองคนที่เดินเข้ามาในงาน เป็นชายหนุ่มผู้หนึ่งซึ่งเดินตามหลังชายวัยกลางคน ทั้งสองพากันสืบเท้าเดินเข้ามาใกล้ที่นั่งของซูย่าง

อ๋องฉินตกใจกับสิ่งที่ได้ยิน แค่คนเดียวเขายังคิดว่านางอาจจะลำบากอยู่แล้วนี่มีถึงสองคนแล้วนางจะคลอดออกมาได้อย่างไร “ได้ลูกแฝดนั้นเป็นเรื่องดี ดีจริงๆ” ไท่ซ่างหวงหัวเราะออกมาพระพักตร์มีความปิติยินดียิ่ง

จินเย่วที่ยืนรดน้ำผักอยู่ได้ยินเสียงเหมือนมีคนเรียกนางหรือเปล่านะ จึงหันไปตามต้นเสียงเห็นบุรุษสองคนนางเองก็ไม่เคยเห็นหน้าด้วย ดูไม่น่าไว้วางใจเท่าไหร่ “ข้าหลีหมิ่น นี่น้องชายข้าหวังหมิ่น เอ่อคือ…” จางหลีหมิ่นตื่นเต้นจนพูดไม่ออก พอได้จ้องมองใบหน้าสตรีตรงหน้านาน ๆ ใจเขาก็เหมือ นหยุดเต้น ทั้งที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

“งานโกนผมไฟ ลูกคุณหลวง สองคน จัดครบเดือนพอดิบพอดี” “สองคน? ไยนงมิรู้ว่าคลอดคราวเดียวถึงสองคน ท่านหญิงประจันมีแฝดหรือ?” “มิใช่ดอก เป็นของเมียบ่าวอีกคน คลอดไล่เลี่ยกัน”

ระหว่างฟังหลี่เอินก็ได้ครุ่นคิดไปด้วย เรื่องเเบบนี้มีเเต่คนวงในเท่านั้นที่รู้ หากมันรั่วไหลได้ก็มีเเต่คนวงในที่ปล่อยมันออกมา “เกิดเเบบนี้นานรึยังค่ะ?” “อือ ก็ประมาณสองเดือนที่เเล้ว มันถูกโอนออกสองครั้ง ตอนเเรกเห็นป๊าบอกว่ามีปากเสียงกันด้วย พอลองค้นไปค้นมาก็โดนกันท ุกเเก๊ง”

ทันทีที่หยางหวายอันพูดจบ น้ำเสียงเย่อหยิ่งก็ดังขึ้น “หยางหวายอัน อยากกล้าดีนี่ ถ้าเพิ่มฉันไปอีกคนล่ะ?” “ฉันด้วยอีกคน?” สิ้นสุดเสียง บุคคลปริศนาสองคนก็ปรากฎตัวขึ้นหน้าประตู！

ตอนพิเศษ 2 รสชาติเป็นเช่นไร วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วนัก ไม่นานเจียงเม่ยก็ได้ให้กำเนิดเจ้าก้อนแป้งน้อยออกมาถึงสองคน โดยคนแรกคือทารกเพศชายผู้มีร่างกายอ้วนท้วมสมบูรณ์ดี ส่วนคนที่สองคือทารกเพศหญิงที่ร้องไห้เสียงดังลั่นห้อง ทั้งสองมีใบหน้าละม้ายคล้ายบิดาและมารดาอย่างละน ิดละหน่อย

ปีขาลถามไปตามหน้าที่เพราะรู้ว่าเย็นนี้มารดาเขาจะต้องโทรมาถามแน่ๆ ว่าสาริศาเป็นยังไงบ้าง “ก็ดีค่ะหนูได้เพื่อนใหม่สองคน” “คนเมื่อกี้เหรอ” “ใช่ค่ะคนเมื่อกี้ชื่อลูกเกด ค่ะส่วนอีกคนชื่อภูมิวันนี้เขาเลิกงานสองทุ่ม” “บรรณารักษ์มีผู้ชายด้วยเหรอ”