เจ้านายที่ร่ำรวย Novels & Stories

บอดี้การ์ดมือขวา ที่รับใช้ใกล้ชิดกันมานานเกินกว่าสิบห้าปี หันมาถามเจ้านายด้วยความไม่มั่นใจ ธันวาจัดเป็นอภิมหาเศรษฐีรวยระดับมีทรัพย์สิน และเงินในบัญชีธนาคาร มากจนไม่รู้จะเอามันไปทำอะไร ทุกสิ่งที่อยากได้ ทุกอย่างที่คนรวย ๆ บอกว่าจำเป็นต้องมี สิ่งต่าง ๆ เหล่านี้ ธันวามีม ันกองถมจนเต็มอาณาจักร จึงนับเป็นเรื่องแปลกประหลาดมาก ที่เจ้านายของเขาจะอยากมาเดินเลือกหาซื้อของอะไร ในห้างสรรพสินค้าที่ตัวเองมีชื่อเป็นเจ้าของ

“ก็นั่นแหละคือสิ่งที่น่าสนใจ” “คะ?” “นี่ช้องนาง ลองคิดดูสิ ผู้ชายคนนี้ร่ำรวยระดับแสนแสนล้านเลยนะ เป็นทายาทเจ้าของธนาคารชื่อดังก้องโลก ถ้าเกิดจับพลัดจับผลูแล้วเธอถูกเลือกเป็นเจ้าสาว พวกเราทุกคนในวัฒนาดิลกจะสบายกันไปทั้งชาติ”

ประชดประชันแล้วมองหน้าเพื่อนยิ้ม ๆ "ถ้าฉันจำไม่ผิด ผู้ชายคนนี้คือเพื่อนสนิทเจ้านายฉันเอง" "ถ้าเป็นเพื่อนสนิทเจ้านายแก…ก็ต้องรวยมากใช่ไหม?" "ใช่! แต่ฉันไม่รู้นะว่าผู้ชายคนนั้นทำอาชีพอะไร รู้แค่ว่ารวย"

เจ้านายของจ้าวซือหนาน ก็น่าจะเป็นชนชั้นหัวกะทิ มีรายได้ก้อนโต ระดับลูกสาวเจ้านาย ไม่น่าจะมาใจร้อนอยากซื้อบ้านเก่าซอมซ่อขนาดเล็กแบบนี้ แถมทำเลก็ห่างไกล ซ้ำตัวบ้านก็ไม่ได้มีมูลค่าทางการลงทุนสักนิด

“หมายความว่ายังไง” “ก็เมื่อวาน... เจ้านายแกโทรตรงถึงเจ้านายฉันเลยน่ะสิ เขาสั่งให้เปลี่ยนเป็นชุดที่แพงและเซ็กซี่ที่สุดในร้าน... ฉันก็เลยต้องตามน้ำไป”

เป็นไปได้เหรอ ผู้ชายคนนี้คือ CEO ที่หลายบริษัทอยากได้ตัว เคยเป็นเจ้านายของเธอ และเป็นคนที่ยืนอยู่บนจุดสูงกว่ามาตลอด ต่อให้บริษัทของเธอกำลังเติบโตเร็วแค่ไหน ก็ยังเป็นเพียงบริษัทเล็กๆ ที่เพิ่งก่อตั้ง

คนที่ยืนอยู่ใกล้แอบฟังทุกรายละเอียดและจดจำเข้าสมองทุกคำพูด เพื่อนำไปรายงานกับเจ้านายของเขาอีกที คราวนี้เขาต้องได้รางวัลอย่างงามแน่นอน ว่ากันว่าเจียงเฉินหนานผู้นี้ถือเป็นพ่อค้าที่มีหน้ามีตาในเมืองหลวง ไม่ว่าเขาจะหยิบจับสิ่งใดก็กลายเป็นเงินเป็นทองไปเสียหมด ข่าวนี้จะต้องเป็นเรื่ องจริงอย่างแน่นอน ที่แท้คนพวกนี้ก็มีสายข่าวของตัวเองถึงได้มีกิจการที่ใหญ่โตขนาดนั้น

เจ้านายที่โง่เขลา ไม่คุ้มค่าให้หน่วยกล้าตายเยี่ยงพวกเขาต้องแปดเปื้อนด้วยการทรยศ ส่วนเจ้านายที่ฉลาดหลักแหลม ก็ย่อมไม่มีวันเก็บคนทรยศขายนายเก่าไว้ข้างกาย

อาดาลมองหน้าของดาเนียก่อนที่เขาจะหัวเราะออกมาเสียงดัง เขาส่งเสียงหัวเราะจนท้องกระเพื่อม “มิก้า..ที่จักรวรรดิของเรานั้นผู้ที่ร่ำรวยที่สุดคือราชวงศ์ รองลงมาคือตระกูลวีไซร์ของพ่อเจ้า ถึงแม้ว่าเรื่องเงินทองที่วีไซร์มีจะน้อยกว่าราชวงศ์แต่ทรัพย์สินจากการถือครองที่ดินและธุรกิจต่างๆ ของพ่อเจ้านั้น มากมายกว่าราชวงศ์หลายเท่าตัว หากพ่อของเจ้านั้นไม่ร่ำรวย ก็ไม่มีผู้ใดในจักรวรรดิแล้วที่มีเงินน่ะ”

รวมตัวของคนรวยที่มีจิตใจดีมาแข่งกันบริจาคเงิน ซึ่งไม่ใช่บ้านฉันพ่อเคยบอกว่าเราทำอย่างอื่นได้แต่ต้องไม่ใช่เรื่องบริจาคเงิน เพราะเรื่องเงินเป็นเรื่องของเจ้านายห้ามทำอะไรข้ามหน้าข้ามตาเด็ดขาด ยกเว้นเจ้านายจะสั่งให้ไปเป็นฉากหน้าแทน ท่ามกลางเสียงเพลงบรรเลงฉันยืนยิ้มแห้ง ๆ อยู