เจ้านายที่ร่ำรวย 소설 & 이야기

อาดาลมองหน้าของดาเนียก่อนที่เขาจะหัวเราะออกมาเสียงดัง เขาส่งเสียงหัวเราะจนท้องกระเพื่อม “มิก้า..ที่จักรวรรดิของเรานั้นผู้ที่ร่ำรวยที่สุดคือราชวงศ์ รองลงมาคือตระกูลวีไซร์ของพ่อเจ้า ถึงแม้ว่าเรื่องเงินทองที่วีไซร์มีจะน้อยกว่าราชวงศ์แต่ทรัพย์สินจากการถือครองที่ดินและธุรกิจต่างๆ ของพ่อเจ้านั้น มากมายกว่าราชวงศ์หลายเท่าตัว หากพ่อของเจ้านั้นไม่ร่ำรวย ก็ไม่มีผู้ใดในจักรวรรดิแล้วที่มีเงินน่ะ”

รวมตัวของคนรวยที่มีจิตใจดีมาแข่งกันบริจาคเงิน ซึ่งไม่ใช่บ้านฉันพ่อเคยบอกว่าเราทำอย่างอื่นได้แต่ต้องไม่ใช่เรื่องบริจาคเงิน เพราะเรื่องเงินเป็นเรื่องของเจ้านายห้ามทำอะไรข้ามหน้าข้ามตาเด็ดขาด ยกเว้นเจ้านายจะสั่งให้ไปเป็นฉากหน้าแทน ท่ามกลางเสียงเพลงบรรเลงฉันยืนยิ้มแห้ง ๆ อยู

ีทางที่จะสมหวังและเจ้านายหนุ่มผู้หล่อเหลา และโปรไฟล์ดีทุกอย่าง แถมยังร่ำรวยมีฐานะทางสังคมดีเช่นเขาจะเหลียวมามองเลขาที่เป็นผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่ง แถมยังเป็นลูกจ้างของเขาอีกด้วย เขาไม่เคยมองลลินเป็นอื่นนอกจากคนที่คอยรับใช้เขาในทุกเรื่องงกๆ แม้แต่จัดหาผู้หญิ

วราพิชชาขมวดคิ้ว ไม่ค่อยเข้าใจคำพูดของเขาหรอก คนร่ำรวยเอาแต่ใจ อยากได้อะไรก็ไม่รอช้า เธอส่ายหน้าทำงานต่อ แอบไหวไหล่หมั่นไส้เจ้านายจอมยโสไม่ได้ “อีตาเศรษฐีบ้านี่ต้องการอะไรนะ ชักสงสัยแล้ว... ไม่รู้ว่าจะแกล้งอะไรเราอีกหรือเปล่าสิ... ไม่สนใจแล้ว ไปกินข้าวดีกว่า ป่านนี้นิสารอนา นแล้ว เดี๋ยวจะโดนบ่นอีก”

รัตนามณีคิดตามคำพูดของผู้เป็นพ่อ ที่มีส่วนถูกทั้งหมด ความรวยหากจะเทียบกันแล้วราชสีห์รวยกว่าเพราะเป็นถึงเจ้าของบริษัทเงินทุนหลักทรัพย์ อีกทั้งยังกุมบังเหียนด้วยตัวเอง จะใช้จ่ายอะไรก็ได้ตามปรารถนา ต่างกับราเมศร์คนรักของเธอที่มีหน้าที่ไม่ต่างกับพนักงานบริษัท กินเงินเ

แคชเชียร์เช็กบิลโต๊ะที่ตัวเองจ้องตาแทบไม่กระพริบแล้วยิ้มออกมา ทั้งสองคนนี้รบกันแน่ แม้จะบอกว่าเป็นเจ้านาย แต่ท่าทางมันไม่ใช่ จะมีเจ้านายคนไหนพาลูกน้องมาเลี้ยงอาหารมื้อละหกพัน แถมยังเอาใจจนออกนอกหน้า บางทีอาจจะเป็นกิ๊กกันก็เป็นได้ บัตรเครดิตสีดำเงาวับที่รับมา ทำให้รู้ ว่า เจ้านายรวยมากแน่นอน เพราะบัตรเครดิตแบบนี้ คนที่จะถือได้ต้องมีเงินระดับสิบหรือยี่สิบล้านขึ้นไป

บิดาเป็นถึงพ่อค้าผู้ร่ำรวยในเมืองหลวง บ้านเปิดโรงรับจำนำมากมาย ร่ำรวยราวกับเป็นเจ้าของแคว้นเลยทีเดียว เจียงซุ่ยฮวนคิดในใจ หากตัวเองร่ำรวยถึงเพียงนี้ คงเดินข้ามถนนในต้าเหยียนอย่างหยิ่งผยอง

เจียงหยวนเดินหัวเราะออกมาจากชายป่า “นี่เป็นสินค้าสำคัญของนายท่านของข้า หากพวกเจ้าต้องการเงินบอกจำนวนที่ต้องการ แล้วข้าจะรีบกลับไปนำเงินมาให้ เพราะนายท่านฐานะร่ำรวยจะมอบเงินให้พวกเจ้าหลักหมื่นตำลึงก็ยังได้ ว่าอย่างไรสนใจข้อเสนอของข้าหรือไม่” จ้วงอันอวดอ้างความร่ำรวยของเจ้านายต่อหน้า กลุ่มโจร หากเป็นโจรตัวจริงคงจะยินดีเมื่อได้ยินจำนวนเงิน แต่นี้คือโจร

ม เจ้านายเป็นคนขี้หงุดหงิดขี้รำคาญและยังมีแต่คำพูดร้ายๆ ให้ก็จริง แต่เรื่องอื่นก็ไม่ได้จะทำร้ายกันขนาดนั้น เรื่องที่ทำให้เธอเจ็บที่สุดคงจะเป็นเรื่องผู้หญิงที่เขาไม่เคยคิดจะหยุดความเจ้าชู้ของตัวเอง และคิดว่าน่าจะแรดแบบนี้ไปเรื่อยๆ จนกว่าจะพอใจ แต่นั่นมันก็ยังไม่เลวร้า ยพอ... มั้งนะ

อดไม่ได้ที่จะพูดเรื่องของมิริน “พวกลูกคนรวย ๆ เขาเกิดมาบนกองเงินกองทอง เขาเรียนจบก็ไปเป็นเจ้านายเลยนี่คะ เพราะพ่อแม่เขารวย” “เธอรู้ได้ยังไง”