เทพหญิงแห่งสงคราม Novelas e Histórias

จางซูฉีพยักหน้า จากนั้นชายชราก็เริ่มเล่าเรื่อง " ในภพเซียน มีเทพสงครามองค์หนึ่งฝีมือเก่งกล้ามากนัก และมีพระชายาองค์หนึ่งนางคือเทพบุปผา ต่อมาบนสวรรค์มีงานเลี้ยง ภูตสาวตนหนึ่งที่ถือกำเนิดจากดอกบัวในสระเกิดหลงรักเทพสงคราม จึงจำแลงเป็นเทพธิดาชิงเหลียนแอ บขึ้นเตียงเขายามที่เขาเมามายกลับมา แต่เพราะเทพบุปผามีกลิ่นกายที่หอม เทพสงครามจึงรู้ว่านางไม่ใช่ชายาของตน แต่ไม่ทันจะทำอะไรเทพบุปผาก็มาเห็นเข้าเสียก่อนน่ะ"

ถ้าหากฉันสามารถทำได้ ฉันก็ไม่ยอมพลาดอาหารกลางวันฟรีที่ส่งมาถึงตรงหน้าแน่นอน แต่น่าเสียดาย เฮ้อ ฉันยังคงต่อสู้อย่างหนัก ขยันเตือนตัวเองจริง ๆ ในคืนมืดมิด ดวงจันทร์ส่องแสงใส่กิ่งก้านและใบไม้ที่ปลิวไหวอยู่นอกหน้าต่างสร้างเงาบนผนัง สั่นไหวมีชีวิตชีวา ดูคล้ายเอลฟ์ตัวน้อยเ ริงระบำ

นางอ้ายกระซิบแผ่วพร่า นางตัดสินใจดึงผ้าเตี่ยวของพรานหนุ่มออก เผยให้เห็นท่อนลึงค์ขนาดมหึมาที่ผงาดชี้หน้าพระธิดาน้อยอย่างท้าทาย พระธิดาอุษาพรรณเบิกตาค้าง หัวใจเต้นรัวราวกองรบ “มันต้องการความสุข ความสุขอย่างไรหรือจ๊ะ แล้วสตรีอย่างเราจะมอบความสุขให้มันได้อย่างไรกันจ๊ะพี่ อ้าย?"

ห่วงหา “คุณดีดูเปลี่ยนไปนะคะ” “ทำไมตองถึงคิดว่าผมเปลี่ยนไป” “ก็ตอนนี้คุณดีแปลก ไม่เหมือนเดิม สายตาของคุณดีมันว่างเปล่า เมื่อก่อนมันเคยมีตองอยู่ตลอดเวลา แต่ยามนี้มันกลับไม่มีแล้วสายตาแบบนั้น ถ้าคุณดีไม่รักตองแล้วบอกตองนะคะ ตองแฟร์พอค่ะ ตองพร้อมจะเดินจากไปเอง” เธอรู้ว่าเรื่ องของความรักมันห้ามกันไม่ได้ และเธอก็รู้ว่าความรักของเธอและเขามันยากจะสมหวัง เธอจึงเตรียมใจพร้อมเจ็บและเดินออกจากชีวิตเขาตลอดเวลา เพียงแค่เขาพูดออกมาว่า ‘ไม่ได้รักเธอแล้ว’ เธอก็พร้อมจะเดินจากไปอย่างผู้แพ้

น้ำเสียงแตกตื่นของกณิกาเลขาหน้าห้องร้องถามคล้ายโล่งใจ หญิงสาวตรงหน้าดูแตกต่างจากเลขาของมารุตโดยสิ้นเชิง หากบังอรเป็นหลอดนีออนรุ่นน้ำเต้ายักษ์ กณิกาก็คงเป็นหลอดตะเกียบรุ่นติดเสาไฟฟ้า เพราะเธอผอมบางและสูงชะลูดจนให้ความรู้สึกเหมือนจะหักกลางได้ง่ายๆแค่เพียงลมพั ดผ่าน

ตัดหน้ารถ ทำให้เกือบเกิดอุบัติเหตุขึ้น นั่นเป็นจุดเริ่มต้นที่ปรศุกับเดหลีคุยกัน หญิงสาวตัวเล็กแต่งตัวเรียบร้อย สวมแว่นสายตา หน้าตาใสซื่อดูบริสุทธิ์ ผมยาวตรงมัดครึ่งศีรษะ พูดจาอ่อนหวาน กิริยามารยาทนุ่มนวลน่ามอง ใครเห็นก็เอ็นดู อดที่จะหลงรักความน่ารักไร้เดีย งสาของเธอไม่ได้

พลอยขวัญชี้ชวนให้เขาดูรูปวาด เพอร์เซโฟเนเป็นเทพีแห่งฤดูใบไม้ผลิ เพียงนางเหยียบย่างลงบนเนินเขาแห้งแล้งหนาวเย็น ก็ทำให้แผ่นดินกลับมาสดชื่นเขียวชอุ่มอีกครั้ง แต่ความงามนั้นแสนสั้น ไม่ว่าผลไม้ ดอกไม้ หรือความงอกงามใดๆ ย่อมหมดสิ้นลงด้วยอำนาจแห่งความตาย ท่วงท่าของเพ อร์เซโฟเนในภาพนี้เหมือนเธอกำลังต่อสู้ขัดแย้ง มือข้างหนึ่งหยิบผลทับทิมขึ้นมา มืออีกข้างค้านว่าอย่าทำ ใบหน้าของเธอให้ความรู้สึกกดดัน ไม่อาจตัดสินใจได้

ะกาศสงครามเงียบ ที่อาจปะทุขึ้นในวันซึ่งผู้คนทั้งยุทธภพจับตามองเวทีเดียวกัน รุ่ยหลินกำหมัดแน่น ความมุ่งมั่นฉายชัดในดวงตา ไม่ว่าเบื้องหลังจะเป็นตระกูลใด ไม่ว่าเกมการเมืองในยุทธภพจะซับซ้อนเพียงใด นางจะไม่ยอมให้ใครทำลายบ้านของตน และบางทีพลังลมปราณที่เพิ่งตื่นขึ้นใ นร่างของนาง อาจเป็นไพ่ใบหนึ่งที่ศัตรูคาดไม่ถึงเลยก็เป็นได้

เสียงแตรสามครั้งดังขึ้นอีกครั้ง ตามด้วยเสียงหวานแต่ทรงพลังที่แทรกผ่านความเงียบ “ทั้งหมด... เดินหน้า!!!” “ฮูร่าาาาาาาาา!” กองทหารตบเท้าเข้าเมืองตามจังหวะ เสียงโห่ร้องไชโยดังลั่นจนแผ่นดินสะเทือน หญิงสาวบนอาคารต่างพากันโปรยดอกกุหลาบลงมาประดุจสายฝน สงครามที่กินเวลานับปีจบลงด้ว ยชัยชนะที่ไม่มีใครคาดคิด จากลมหนาวที่พัดพาความพ่ายแพ้ กลับกลายเป็นลมพายุแห่งความหวังที่เมลเป็นผู้นำมา

เธอถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ ก่อนจะรีบจัดการอาบน้ำแต่งตัวออกมา หลังจากการตัวเองเรียบร้อย ก่อนจะเห็นสงครามนั่งรออยู่ก่อนแล้ว สายตาคมของสงครามจับจ้องไปที่หญิงสาวทันที ก่อนจะจ้องมองเธอตั้งแต่หัวจรดปลายเท้า " ปีหนึ่งใส่ทรงเอ"