เมียตีทะเบียนของคนพาล นิยาย & เรื่องราว

ตตหลังจากเสร็จสิ้นขั้นตอนการจดทะเบียนสมรสอย่างเป็นทางการ ภากรไม่ได้พารดากลับเพนต์เฮาส์ในทันที รถยนต์คันหรูแล่นทะยานออกจากสำนักงานเขต ก่อนจะมุ่งหน้าตรงไปยังคฤหาสน์หลังใหญ่ของตระกูลวรโชติเมธี ระหว่างทาง รดาอดยกแผ่นทะเบียนสมรสในมือขึ้นมาดูไม่ได้เธอนิ้วเรียวเล็กค่อ ย ๆ ลูบไล้ไปตามตัวอักษรชื่อและนามสกุลใหม่ของตัวเองบนเอกสารครั้งแล้วครั้งเล่าด้วยหัวใจที่เต้นโครมคราม

น้ำฟ้ามองป้ายสถานที่ตรงหน้าด้วยความตกใจ "พี่นะ! พาฟ้ามาที่นี่ทำไมคะ?" "มาจดทะเบียนสมรสครับ" นะตอบเสียงเรียบแต่หนักแน่น แววตาคมกริบจ้องมองคนตัวเล็ก "ในเมื่อลุงเดชากับไอ้เสี่ยทรงพล อยากครอบครองไร่พราวฟ้ากับฟ้านักพี่ก็จะทำให้มันถูกต้องตามกฎหมายเสียเลย ต่อไปนี้ใครหน้าไหน... ไม่ว่าจะ เป็นลุงเดชาหรือได้เสี่ยทรงพล ก็ไม่มีสิทธิ์มาอ้างความเป็นเจ้าของในตัวหมอได้อีก เพราะหมอคือ 'เมียตีทะเบียน' ของพี่แต่เพียงผู้เดียว" "แต่มันจะดีเหรอคะพี่นะ เรายัง..."

ดินแดน เมย์ และเพลงขวัญอุทานออกมาพร้อมกันเมื่อได้ยินคำพูดของเขา ไม่เว้นแม้แต่มาวินที่ทำหน้าตกใจไม่ต่างจากทุกคน "นี่พี่เชนทร์ไปจดทะเบียนสมรสกับพี่มะนาวได้ไงคะ แล้วพี่มะนาวยอมได้ไง" เมย์เอ่ยถามด้วยความสงสัย

“ในเมืองเฉิน อี้จิ่นหลีน่าจะเป็นคนเดียวที่มีรถกับป้ายทะเบียนแบบนั้นและนามสกุลอี้นะ” “หลิงอี้หรานแต่งงานกับอี้จิ่นหลีจริงเหรอ? พระเจ้าช่วย น่าตกใจมาก!”

“เรื่องอะไร” “คนที่จดทะเบียนสมรส เป็นสามีของพริมาอย่างถูกต้องตามกฎหมายก็คือ คุณรพีพัฒน์” ฉัตรย้ำชื่อผู้ชายที่เป็นสามีของพริมาเสียงเข้ม

ตอนที่ 10 เมียที่ถูกต้องตามกฎหมาย ‘ฉันเป็น...เมีย...ที่ถูกต้องตามกฎหมายของผู้เสียชีวิตค่ะ และนี่ค่ะเอกสารการจดทะเบียนสมรส’

“เมียแกเจ็บขนาดนี้ยังจะมีหน้ามาแก้ต่างแทนแม่นั่น เป็นผัวประสาอะไรกันหา! รีบเข้าไปช่วยพยุงหนูบิวสิ” “ผมกับบิวเรายังไม่ได้แต่งงานกันนะครับ เดี๋ยวคนอื่นก็เข้าใจผิดกันไปหรอก” คนอื่นที่ว่านั่นคือคุณอั๋น

บางตอนมีภาพประกอบแล้วไรท์จะแจ้งให้ทราบนะค่ะ ฝากเรื่องของเพื่อนๆทั้ง 3 ของพี่วอร์มด้วยนะคะ มีครบทุกเรื่องเลย 1.เมียตีทะเบียน(พี่เซอร์เวย์) 2.เผลอใจรักมาเฟียเพื่อน (พี่วอร์ม)

นิวตัลหันมาถามพลางลุกขึ้นนั่งหันมาจ้องมองคนพี่ "แล้วตอนนั้นสัญญากันว่ายังไงเมีย"ฟิลิปป์ถามกลับพลางจ้องมองนัยน์ตาสวยอย่างไม่ยอมเช่นกัน "ก็รอลูกเดินได้ผมจะแต่งกับพี่ไง"

สายฟ้าขับรถมายังอำเภอก่อนจะพากอหญ้าเข้าไปจดทะเบียนส่วนเหนือฟ้าเลือกจะรอในรถดีกว่าออกไปเจอกับฝูงชน รอในรถประมาณสามชั่วโมงทั้งคู่ก็เดินออกมาขึ้นรถ เหนือฟ้าขับรถออกไปพลางยิ้มหวานไปด้วย ในที่สุดก็ได้อยู่พร้อมกับทะเบียนตีตรา “จะพาไปร้านไหน”