روايات وقصص ضمن เศร้าใจ

หัวใจดวงนี้พังยับเยินตั้งแต่วันที่เขาตะโกนใส่หน้าว่ารังเกียจผู้หญิงแบบเธอเป็นที่สุด ช่างเถอะ… ทำเพียงเพื่อให้มันผ่านไปเพราะทุกอย่างคือ ‘หน้าที่’ เสร็จสิ้นกำหนดเวลาเมื่อไรถือว่าข้อตกลงทุกอย่างจบลง

เพราะคำสัญญาระหว่างผู้ใหญ่ในอดีต ทำให้โชคชะตาของคนสองคนต้องกลับมาบรรจบกันอีกครั้ง… ‘ทัตธารา’ คุณหมอหนุ่มที่เคยเป็นเพียงเด็กชายตัวอ้วนกลมผู้แอบเด็ดดอกกุหลาบขาว ‘ไกรสร’ กำนันหนุ่มผู้ดุดันและเที่ยงตรงดั่งไม้บรรทัด แต่กลับเก็บรักษาดอกกุหลาบแห้งดอกหนึ่งไว้ในกล่องไม้ล้ำค่ามานานกว่า 15 ปี เมื่อคุณหมอต้องกลับมาทำหน้าที่ที่บ้านเกิด และกำนันจอมเฮี้ยบต้องทำหน้าที่ ‘ดูแล’ (หัวใจ) ของฝากจากสัญญาลูกผู้ชายลำดับนี้... ความนุ่มนิ่มจะเอาชนะความเย็นชาได้หรือไม่?"

เมื่อการตายของบิดาสร้างความปวดร้าวให้แก่ 'อิคารัส' มาเฟียหนุ่มจากประเทศอิตาลี เจ้าของคาสิโนชื่อดังในลาสเวกัส เขาจำเป็นต้องตามล่าตัวมือปืนมาชดใช้ในสิ่งที่ทำลงไป แต่ในท้ายที่สุดก็ตามหามือปืนไม่เจอ แต่เขา...ดันไปเจอน้องสาวของมัน! จุดเริ่มต้นของความเจ็บปวดจึงเกิดขึ้นเมื่อ 'บัวบูชา' ตื่นขึ้นมาอีกทีแล้วพบว่าตนไม่ได้อยู่ที่ประเทศไทยแล้ว หนำซ้ำยังถูกเค้นถามเรื่องที่อยู่ของพี่ชาย แต่เธอไม่รู้จริงๆว่าพี่ชายอยู่ที่ไหน ทำให้มาเฟียหนุมหมดความอดทนเพราะคิดว่าเธอโกหก เขากักขังเธอไว้จนกว่าจะเจอตัวพี่ชาย บัวบูชาถูกทำร้ายทั้งร่างกายและจิตใจสารพัด แถมยังจองเธอไว้ด้วยเรือนกายอันแสนกำยำ แต่เมื่อวันนึ่งที่เธอเผลอมีความรู้สึกดีๆ เขากลับทำลายเธออย่างเลือดเย็นเพียงเพราะคำว่า 'เธอคือน้องสาวของคนที่ฆ่าพ่อของเขา' เมื่อความแค้นมีมากกว่าความรักจนทำให้คนตาบอด คนที่เจ็บปวดที่สุดก็คือ...คนที่รู้สึกมากกว่า เพราะเขาคือรักแรก คือผู้ชายคนแรก คือผู้ชายที่สอนให้รู้จักคำว่ารักและเจ็บปวดไปพร้อมๆกัน และเขาก็คือคนที่ทำให้เธอ...เกือบเอาชีวิตไม่รอด!

เธอคือผู้หญิงที่ถูกเลือกให้เป็นเจ้าสาว อาเธอร์ แมค ชายหนุ่มผู้มีคนรักและตั้งใจจะแต่งงานด้วย แต่ทว่ามารดาของเขากลับยัดเหยียดเจ้าสาวที่เขาไม่ได้ต้องการมาให้ จึงเกิดความจงเกลียดจงชังในตัวของ ไอรดา รัตนไพศาล เขาแสดงความรังเกียจใส่เธอด้วยการกระทำและคำพูด โดยมิได้รู้เลยว่าสิ่งที่เธอตกลงแต่งงานกับเขานั้น เพียงเพื่อพี่สาวที่นอนโคม่าเป็นเจ้าหญิงนิทราให้กลับมาเป็นปกติดั่งเดิม...

ขึ้นชื่อว่าของเล่นไม่ว่าเจ้าของจะเห็นคุณค่าหรือไม่จะเขี่ยทิ้งหรือเก็บไว้แล้วฉันจะทำอะไรได้ ในเมื่อฉันเป็นของเล่นราคาถูกที่เขาซื้อมา ทางเดียวที่ของเล่นอย่างฉันจะเป็นอิสระก็คือ...ถ้าไม่หายไปก็ต้องพัง

จุดเริ่มต้นมันคือ 'เกม' เดิมพันท้าทายอีโก้ เพื่อทลายกำแพงของ 'พาย' ยัยน้ำแข็งแห่งคณะบริหาร...แต่จุดจบ... กลับเป็นพวกเขาทั้งคู่ที่ถูกหลอมละลายจนแทบคลั่ง!

“ช่วย......มีเซ็กส์กับฉันได้ไหมคะ?” “แน่ใจแล้วใช่ไหมที่จะทำแบบนี้” “ค่ะ ฉันแน่ใจ”

เพียงเพราะ ภัคพิญา ต้องการตอบแทนผู้มีพระคุณ เธอจึงตกปากรับคำแต่งงานกับ ปริภัทร์ "คุณมาทำอะไรที่นี่" ภัคพิญาเอ่ยถามชายหนุ่มตรงหน้าเสียงเรียบแววตาไร้ความรู้สึก พลอยทำให้เขาใจเสียไม่น้อย "ผมมาหาคุณ มารับคุณกลับบ้านของเรา" "เรา...บ้านของเราเหรอคะ" "ใช่ภัคบ้านของเรา" ร่างสูงจ้องมองใบหน้าสวยของเมียครู่หนึ่งแล้วเอ่ยประโยคต่อมา "กลับบ้านเราเถอะ" "บ้านของคุณไม่ใช่บ้านฉัน อีกอย่างฉันไม่มีบ้าน" หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึกๆแล้วค่อยๆผ่อนออกมา "แล้วคุณก็ออกไปจากที่นี่ได้แล้ว" "ผมจะไม่ไปไหนทั้งนั้น ถ้าคุณไม่กลับไปกับผม" เธอส่งยิ้มและส่ายหน้าน้อยๆ "คุณไล่ฉัน ฉันก็ออกมาแล้วคุณยังจะเอาอะไรอีกคะ" เธอถามอย่างไม่เข้าใจ "เพราะหนี้ที่ครอบครัวผมจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้ยายของคุณไงภัค" เขาหาข้ออ้างที่จะเหนี่ยวรั้งเธอไว้ ในความเป็นจริงแล้ว เขาไม่ต้องการเงินของเธอแม้แต่บาทเดียว สิ่งที่เขาอยากได้คือ 'หัวใจของภัคพิญา'เท่านั้น "ได้ฉันจะใช้หนี้ทั้งหมดให้คุณ แล้วถ้าหากคุณจะกรุณา ช่วยปล่อยฉันไป เหมือนที่ฉันเคยทำให้คุณได้ไหมคะ คุณปริภัทร์"

สาวแว่นสุดเฉิ่ม ตกหลุมรักหนุ่มสุดฮอต เธอยอมทำทุกอย่าง เพื่อให้เขาหันมาสนใจ แต่พอเขาได้ทุกอย่างไป เขากลับตีตัวออกห่างเหมือนอย่างเคย เรื่องวุ่นๆที่เขาและเธอได้สร้างขึ้น จึงเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง.....

"ทำไมถึงท้อง?" เขากำที่ทดสอบตั้งครรภ์ที่เห็นในถังขยะในห้องน้ำออกมาถามคนตัวเล็กที่นอนหลับอ่อนเพลียบนเตียง เสียงของเขาที่ดังกว่าปกติทำให้เธอสะดุ้งตื่น "ทำไมถึงปล่อยให้ตัวเองท้องนิ่ม" เขาถามพร้อมยกที่ตรวจครรภ์ในมือขึ้นให้เธอดู "แล้วทำไมหมอไม่ใส่ถุงยาง?" สาวเจ้าถามกลับด้วยความผิดหวังเมื่อได้ยินน้ำเสียงแข็งกร้าวและสีหน้าโกรธของทัชชกร "หมอก็ให้นิ่มกินยาคุมแล้วไง ทำไมหมอต้องใส่ถุงยาง" ทัชชกรตอบกลับเสียงห้วนและยิ่งทำให้ใจพยาบาลสาวเจ็บจี๊ด "หมอรู้ไหมว่าหมอเห็นแก่ตัวมากแค่ไหน หมอเองก็เป็นหมอและก็รู้ว่ายาคุมมันไม่ได้ผลร้อยเปอร์เซ็นต์ ถ้าหมอไม่อยากให้นิ่มท้อง หมอก็ต้องป้องกันด้วย" สาวเจ้าตะโกนตอบกลับไปด้วยโทสะเช่นกัน "สรุปคืออยากให้หมอรับผิดชอบตบแต่งเป็นเมียใช่ไหม" "ถ้าหมอยังพอมีจิตสำนึกความเป็นลูกผู้ชายอยู่บ้างก็ควรรับผิดชอบนิ่ม และอย่าคิดให้นิ่มไปเอาลูกออกเด็ดขาด นิ่มไม่ทำ" สาวน้อยเอ่ยตอบสวนกลับพร้อมลุกลงจากเตียงนอนมายืนประจันหน้าเขา ตอนนี้เธอจุกในอกจนร้องไห้ไม่ออกแล้ว ไม่คิดว่าพ่อของลูกจะคิดกับตัวเองแบบนี้