Novel & Cerita เสน่ห์เธอแรงเกินห้ามใจ

“อย่าร้องสิเดียร์ มึงน่าจะรู้ตั้งนานแล้วไม่ใช่เหรอ ฮือ ฮึก เจียมตัวบ้างสิ” ฉันพยายามบอกตัวเอง พร้อมๆกับที่ร่างกายของฉันมันร่วงลงมาบนพื้นตามโทรศัพท์มา ไม่มีแล้วจริงๆ ไม่มีแรงแล้ว ถึงแม้จะท่องเอาไว้ให้ขึ้นใจแค่ไหน ว่าฉันเป็นแค่ผู้หญิงที่พี่เชนทร์ซื้อมา เป็นแค่ผู ้หญิงที่มีฐานะเป็นเพียงแค่คู่นอน ไม่มีสิทธิ์ไปหึงไปหวง ไม่มีสิทธิ์อะไรทั้งนั้น แต่เพราะหัวใจฉันมันรักเขามากเหลือเกิน มันถึงทำไม่ได้ มันห้ามรักไม่ได้ และฉันห้ามความเจ็บปวดไม่ได้เลยจริงๆ เจ็บ มันเจ็บแบบที่ไม่เคยเจ็บมาก่อนเลย... #Lydia End

คำร้องห้ามของเธอดูเหมือนว่าจะเป็นสารกระตุ้นอย่างดี ให้เขายิ่งหื่นกระหายต่อเรือนกายของเธอยิ่งเข้าไปอีก เวนิตากำมือแน่นด้วยความเกรี้ยวกราดคับแค้นใจที่ฝังแน่นอยู่ในอก เพราะไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลย หยดน้ำตาที่พรั่งพรูร่วงเผาะลงสู่พวงแก้มใส สายตาคมแลเห็น จึงค่อยๆ ผละออก มาช้าๆ แม้ว่าเขาจะรู้สึกหงุดหงิด แต่ก็ทำให้เขาพึงพอใจอยู่ไม่น้อย เพราะกลิ่นกายหอมๆ จากเรือนร่างของเธอช่างแสนเย้ายวนใจต่อความเป็นบุรุษของเขาเสียเหลือเกิน และเขาไม่คิดจะหยุดมันไว้เพียงเท่านี้ เพราะการได้ครอบครองเธอ ถือเป็นสิ่งหอมหวานที่สุดที่เขาพึงปรารถนา

ภีรวัจน์ได้แต่มองตามพร้อมกับถอนหายใจเพื่อระบายอารมณ์เช่นกัน สายตาของเธอที่มองเขาอย่างเกลียดชังและโกรธแค้นทำให้เขาแทบจะคลั่ง เขานึกอยากจะกระชากร่างบางนั้นมาจูบสั่งสอนซะให้เข็ดอีกครั้งผู้หญิงอะไรทั้งดื้อ ทั้งแสนงอน และยั่วโมโหเขาได้ตลอดเวลา อยากเลิกรักและหันห ลังให้แต่ทำไมถึงทำไม่ได้สักทีเพราะแค่คิดมันก็ยากเกินไปแล้วสำหรับหัวใจแข็งแกร่งของเขาที่มักจะอ่อนยวบเสมอเมื่อเห็นหน้าหวานๆ ของเธอ ก็เธอมาทำให้ความสุขล้นรอบกาย เธอคนเดียวที่ทำให้ฉันละลาย เฮ่อ...ถ้าเธอไปทำกับใครแบบนี้ เค้าไม่รักให้มันรู้…

คนที่นั่งคร่อมอยู่บนตักกว้างส่งเสียงกระเส่าเว้าวอน นัยน์ตาหยาดเยิ้มเชิญชวนเต็มอัตรา บ่งบอกถึงความต้องการอย่างเปิดเผย “แค่นี้ก็ไม่ไหวแล้วเหรอที่รัก ไหนบอกว่าแบบนอนสต็อปไงล่ะคนสวย” เสียงห้าวเจือแหบสวนกลับเป็นเชิงกระเซ้า เขาช่างซุกซน เซ็กซี่ และอ่อนหวานได้ในคราเดียวกัน แถ มบทรักยังร้อนแรงรสแซ่บถึงทรวง เล่นเอาริชชี่หลงใหลจนโงหัวไม่ขึ้น และตอนนี้หล่อนก็กำลังคิดหาทางจับพ่อหนุ่มหล่อให้อยู่หมัด

มันผิดที่ฉันยอมให้เธอเก็บไว้~ มันผิดที่ฉันมองเห็นเธอด้วยหัวใจ~ ผิดตรงที่ไว้ใจ ฉันมองตัวเธอผิดไป. และใช่ ความรักในบางครั้งมันก็ผิด มันผิดที่ตัวเราเอง ผิดที่ไว้ใจ ผิดที่เชื่อใจคนอื่นมากเกินไป เหมือนกับเพลงๆนี้ที่ฉันและเขากำลังร้องออกมาตอนนี้นี่แหละ

สิ้นคำ เขาก็กดสะโพกเข้าหาเธออย่างแรง ไม่ให้เวลาได้ตั้งตัว เสียงครางหลุดจากปากบางโดยไม่ทันคิด ร่างกายที่ต่อต้านในทีแรกกลับยอมจำนนอย่างสิ้นเชิงด้วยความรู้สึกเสียวซ่านแทบบ้า แรงกระแทกแต่ละครั้งเต็มไปด้วยความหึง ความหวง และอารมณ์คลั่งรักที่สุมอยู่ในอกของเขามานาน ร่างส ูงกอดเธอแน่น บดเบียด กัด ลากลิ้น ไล้เลียทุกตารางนิ้วที่เขาอยากครอบครอง “ของฉัน... เป็นของฉันคนเดียว ห้ามใครมอง ห้ามใครแตะ!”

EPISODE 23 : ห้ามโดนตัวฉัน “I vow to fiercely love you in all your forms, now and forever. I promise to never forget that this is a once in a lifetime love.” -The Vow- (ฉันสาบานว่าจะคลั่งรักเธอ ไม่ว่าเธอจะเป็นอะไรก็ตาม ตอนนี้และตลอดไป ฉันสัญญาว่าจะไม่มีทางลืมความรักที่เกิดขึ้นในชีวิตนี้)

เขาโกรธหน้าแดงก่ำ หายใจฟึดฟัดๆ “เออ! ฉันจะให้เงินเธอใช้ไม่ขาดเลย แต่ขออย่างเดียว ห้ามไปมั่วกับผู้ชายคนอื่นเด็ดขาด!!” “โอเค๊ งั้นฉันขอเวลาเก็บเสื้อผ้าแป๊บนะ” เธอยอมไปกับเขา ทั้งที่จะปฏิเสธก็ได้ แต่เธอก็ไปอยู่กับเขา เพราะไม่อาจต้านทานความรู้สึกลึกๆที่ฝังอ ยู่ในใจได้ หัวใจที่ยอมเป็นทาสของเขา แม้เขาจะเกลียดชังเธอสักแค่ไหนก็ตาม

การมีความรักมียากขนาดนี้เลยหรอ "ไอ้เฮคมันไม่ยอมหรอกนะชา ชาเองก็รู้ว่ามันรักชามากขนาดไหน" "ถ้ารักเขาไม่ทำแบบนี้หรอกติณณ์" "พี่เฮคบอกจะง้อพี่ชาแต่รอให้พี่ชาใจเย็นก่อน"ฉันบอกพี่ชาไทยไปเพราะยังไงพี่เฮคก็ไม่ยอมเลิกแน่ๆ

โดยไม่ต้องให้บอกซ้ำสอง สะโพกนายเทียนกระแทกกระทั้นใส่หว่างขานางยุ้ยแบบไม่ยั้ง มีแรงเท่าไหร่ โถมกำลังใส่เต็มกำลัง “อู๊ย.. ต้องอย่างนี้สิ.. ซี๊ด.. มันส์จริงๆ... ซู๊ด..” นางยุ้ยร้องครางด้วยความสะใจที่นายเทียนทำแรงๆ แต่ยังไม่หนำใจเธอ เธอเด้งสะโพกสวนขึ้นไปอีก เพื่อเ พิ่มแรงเสียดสีให้มากขึ้น ความเสียวซ่านของอวัยวะตรงกลางของทั้งสองเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าทวีคูณ