Novel & Cerita เสน่ห์เธอแรงเกินห้ามใจ

ฉันล้อเล่น “ไม่สำคัญหรอกว่าเธอจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร ถ้าเซ็กส์กับเธอเป็นเซ็กส์วานิลลาธรรมดา เธอก็ดูเรียบง่ายธรรมดามากเกินไปในความคิดของฉัน เซ็กส์กับเธอนั้นเร่าร้อนและเซ็กซี่กว่าเยอะเลย และเธอก็สวยกว่าตั้งเยอะ” แซคอธิบายตรรกะแบบของเขา

เธอจะทิ้งเขาได้อย่างไรกัน… ผู้หญิงอ่อนแอคนนั้นน่ะเหรอ… ไม่มีทางเสียหรอก เหมือนไหมรักเขาจะตาย แม้ความสัมพันธ์ถึงจุดเลวร้ายแต่เพราะรักเกินห้ามใจคงสามารถอภัย

ข้อเสนอมันอาจจะฟังดูภาพยนตร์ไปสักหน่อย แต่ทานตะวันก็เข้าใจ และรู้สึกว่ามันก็โอเคดี "ข้อห้ามของฉันคือ ห้ามหึง เพราะฉันไม่มีแค่เธอแน่ๆ ห้ามงี่เง่า เพราะฉันไม่ชอบ ห้ามรั้ง ถ้าวันนึงฉันเบื่อเธอแล้ว และฉันจะให้เงินเธอเพื่อไปเริ่มต้นชีวิตใหม่"

องค์ชายห้าตอบตกลงในทันที เพราะเขารักและชอบนางเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว หากจะให้เขาช่วยกำจัดศัตรูให้คนที่เขารักเขายินดีทำอยู่แล้ว ยิ่งนางเสนอด้วยการมาหลับนอนกับเขาเป็นการแลกเปลี่ยน เขายิ่งต้องปฏิเสธไม่ได้เลย แต่ว่าหลังจากนางกลับไปแล้ว องค์ชายห้าก็แสยะยิ้มออกมาอย่างเย้ยหยัน สต รีที่งดงามแต่เพียงภายนอก แต่จิตใจภายในกลับโหดร้ายอำมหิตเกินมนุษย์ เขายอมรับว่าเคยหลงรักนาง แต่พอเห็นธาตุแท้ของนางเช่นนี้ ก็รู้สึกรังเกียจและขยะแขยงอย่างบอกไม่ถูก

“ฟังแค่ฉันคนเดียว..ห้ามฟังคนอื่น” “ค่ะ..คุณเจ” แม้ดูโง่..แต่เป็นความโง่ที่ใบบัวเต็มใจทำ ไม่มีเหตุผลอื่นใดนอกจากรัก รักที่ถลำลึกโดยไม่รู้ตัว หากถามว่าจะมีความสุขได้ยังไง ก็ขอตอบเลยว่า..ขอแค่ได้รักเธอก็สุขใจ

“มาก” “งั้นเรามาลองพยายามด้วยกันดีมั้ย เธอไม่ต้องพยายามคนเดียว ไม่ต้องรู้สึกโดดเดี่ยวอีก ฉันสัญญาจะไม่ปล่อยให้เธอจมน้ำเด็ดขาด เชื่อใจฉันอย่างที่เธอเคยเชื่อ...นะ”

ห่างไกลจากฉัน และการได้เห็นเธอคืนนี้...อย่างนั้น ตัวตรง สงบนิ่ง ด้วยสายตาที่ใสกระจ่างที่ไม่สั่นไหวอีกต่อไป...มันทำให้ฉันใจคว่ำ เธอไม่ได้แค่สวยขึ้นเท่านั้น เธอแผ่บางสิ่งที่ฉันไม่อาจนิยามได้ พลังอันสงบนิ่ง ความมั่นใจที่ไม่มีความร่ำรวย ชื่อเสียง หรือสิ่งปลอมภายนอกใดเลียนแบบไ ด้

เกมนี้เสียเอง เธอเสพติดการถูกไล่ล่า… เสพติดความเร่าร้อน ยอมจำนนต่อแรงกดข่มและสายตาเข้มข้นของภานุ ทุกครั้งที่เธอคิดจะผลักไสหรือถอนตัว ใจกลับเต้นแรงกับวิธีที่เขาตามทวง เอาแต่ใจ ดื้อดึง ไม่ปล่อย

เป็นการลงโทษที่ปรานีที่สุดแล้ว สัมผัสที่รุกล้ำและหนักหน่วงทำให้ของขวัญหัวใจสั่นสะท้าน ความบ้าคลั่งนี้แทนที่จะหวาดกลัวกลับใจเต้นแรง “ห้ามรักคนอื่น” เขากำลังหึง “เข้าใจหรือเปล่า” เขาหึงเธอ “เข้าใจ” เสียงหวานแผ่วเบาเพราะเบือนหน้าหลบสายตาร้อนแรงของคนที่อยู่เหนือร่าง มือเล็กถ ูกกุมไว้เหนือศีรษะ “มองหน้าผม แล้วตอบ”

ความจริงผมตั้งท่าจะเอ่ยปากย้ำเตือนถึงเหตุผลที่ต้องหักห้ามใจอีกรอบ ทว่าเธอกลับเอ่ยปากขัดขึ้นมาซะก่อนว่า “ฉันต้องการเวลา… ฉันต้องการท่อนเอ็นของคุณเข้ามาอยู่ข้างในตัวฉัน ร่างกาย จิตใจ และอารมณ์ของฉันมันคงต้องระบมบอบช้ำแน่ๆ ถ้าหากคุณไม่ยอมมอบในสิ่งที่ฉันโหยหา และฉันก็รู้ดี นะว่าคุณเองก็ต้องการมันเหมือนกัน” เธอพูดถูกเป๊ะ แล้วผมจะมานั่งหักห้ามใจตัวเองไปเพื่ออะไรกันวะ? ในเมื่อเธอโหยหาอยากจะสัมผัสท่อนเอ็นเลี่ยมทองของผมใจจะขาด และตัวผมเองก็ปรารถนาอยากจะขยี้ร่องรักแสนหวานชิ้นนั้นจะตายชัก