เอาชีวิตรอด 소설 & 이야기

" มะ ไม่ ไม่เอา ผะ ผมไม่อยากตาย ไม่อยากตายแบบนี้ ขอร้อง ขอร้องเถอะนะ อา " คำพูดแปลก ๆ จากปากของไอ้จ๊อดที่เหมือนเป็นคนละคนกับเมื่อครู่ถูกพูดออกมาคนในไลฟ์ต่างพากันงงงวยว่านี่เจ้าของไลฟ์เล่นอะไรอยู่ก่อนจะเร่งให้โชว์ไว ๆ

หญิงสาวเม้มริมฝีปากแน่น ขอบตาร้อนผ่าวจนหยาดน้ำใส ๆ เอ่อรื้นขึ้นมาอย่างห้ามไม่ได้ ประโยคที่ว่า ‘เงินทองฉันหาใหม่ได้ แต่อิสรภาพและความปลอดภัยของพริ้ม ฉันยอมเอาชีวิตเข้าแลก’ มันดังก้องสะท้อนไปมาอยู่ในหัว

คนสุดท้ายคนอันดา คนที่ทุกคนเกลียดเขาอาจจะมีปมมากที่สุดก็ได้ นางเองก็เจอปัญหามามากมายแต่นางจัดการปัญหาในชีวิตตัวเองด้วยวิธีที่ไม่ถูกต้อง (อาจจะได้เป็นนางเอกสักเรื่องของเรานะ555) สุดท้ายจริงขอขอบคุณทุกคนที่อ่านและเม้นให้กำลังใจเรา มันทำให้เรามีกำลังใจที่จะแต่งต่อในแต่ล ะวันมากๆ ช่วงที่หายไปก็ให้เดาไว้เลยว่าฝนตกหม้อแปลงที่หอเราระเบิดไฟดับ เน็ตดับแน่นอนแล้วช่วงนี้คือฝนตกเกือบทุกวันเลย .

*************** คำเตือน นิยายเรื่องนี้ไม่อ้างอิงประวัติศาสตร์ชาติใด ทุกตัวละครไม่มีอยู่จริง ทุกตัวอักษรเกิดจากจินตนาการทั้งหมด โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน ขอให้ทุกท่านมีความสุขและสนุกกับจินตนาการ ด้วยรัก หลี่หง

น้ำเสียงอ่อนแรงเอ่ยร้องขอความช่วยเหลือจากคนแปลกหน้า ทว่าเมื่อเห็นใบหน้าของสตรีที่ตนวิ่งชนจนหกล้มเอง ดวงตากลมโตดำขลับก็เบิกกว้างขึ้น เป้าหมายสำคัญในช่วงเวลาสุดท้ายของชีวิต ซึ่งหมดหวังไปแล้วเริ่มกลับมามีความหวังอีกครั้ง หนึ่งพันตำลึงทองซื้อชีวิตไม่ได้ก็จริง แ ต่ตำลึงเหล่านี้อาจจะซื้อบางอย่างได้

เธออยากลองสู้กับซอมบี้เพื่อเก็บประสบการณ์สักครั้ง พิมพาอยากลองต่อสู้กับซอมบี้ อยากเพิ่มทักษะการเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลกให้มากกว่านี้ เกิดวันใดวันหนึ่งต้องพึ่งพาตัวเองขึ้นมาจะได้ไม่ต้องมานั่งเสียใจในภายหลังว่าทำไมก่อนหน้านี้ไม่รู้จักพัฒนาตัวเอง ปล่อยให้ตัวเองกลา

“ทำไมละขอรับ?” “เพื่อเอาชีวิตรอด…เฉาฉุนกล่าวได้ทั้งความจริงและความเท็จ ดีไม่ดีอาจจะถือโอกาสนี้แก้แค้นส่วนตัวก็ได้”

แก้ตัวแทน "ชีวิตคนผู้หนึ่งพอที่จะแลกกับอิสรภาพของตัวเองเชียวหรือเพ่ยตงคิดอะไรอยู่ หากพวกเขาคิดจะฆ่า อยู่ในมือสองคนนั้นจึงง่ายดายยังหวังว่าจะรอการไต่สวน"เจี้ยนหลิงกัดฟันจนเป็นสันนูน

“ใช่ๆ ข้าเข้าใจแล้ว ความปลอดภัยของท่านพ่อเป็นสิ่งสำคัญแต่ชีวิตข้าก็สำคัญเช่นกัน ข้าเผ่นก่อนนะ” เรื่องอะไรจะมาตายในนิยายน้ำเน่า ถึงรอดพ้นความตายจากเงื้อมมือของพระเอกกับนางร้ายไปได้ ก็ใช่ว่าจะต้องมาตายเพราะฝีมือพี่ชายตัวประกอบ เยว่ซานซีไม่อยากให้เป็นแบบนั้น การรัก ษาตัวรอดไปจนถึงตอนจบคือเป้าหมายหลัก เป้าหมายรองคือปรับเปลี่ยนบทละครนี้เสียใหม่ เพื่อที่ทุกตัวละครจะได้มีชีวิตอยู่อย่างสงบสุข หลังจากนั้นก็จะโบยบินกลับสู่มิติคู่ขนานที่จากมา

ชีวีนั่งนึกคิด เขากับชีวินมีแต่คนบอกทั้งสองคนเป็นแฝดที่เหมือนกันมาก แต่ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าตัวพวกเขาว่าไม่เหมือนกันเลย ต่างกันมากเหมือนลูกคนละแม่ คิดอะไรเสร็จถึงได้ลุกขึ้นจากเตียงนอนไปอาบน้ำแต่งตัว ออกมาพร้อมชุดไปเรียนง่าย ๆ กางเกงยีนขายาว เสื้อยืดสีดำทับด้วยช็อปวิศว ะสีแดงด้านนอก ลำคอแกร่งมีสร้อยห้อยด้วยเกียร์ตามระเบียบหนุ่มวิศวะทั่วไป