แค้นรักแอนนิกา Novels & Stories

เควินสารภาพออกมา ในนาทีที่ไม่เหลือความยับยั้งชั่งใจใดๆ ต่อกันอีกแล้ว “เคนน์… หยุดเถอะ… งือออ… ” แม้ว่าอันนาจะตกใจมาก แต่นาทีนี้อารมณ์ก็ทั้งเสียวทั้งมัน… ทุกอย่างไปไกลเกินกว่าจะขัดขืน แต่ด้วยสติที่ยังหลงเหลืออยู่บ้าง ก็ทำให้เธอร้องห้าม “ไม่หยุดครับ… ก็ผมรักป้าอัน… หลงรักมาน านแล้ว… ”

สิ่งเดียวที่สะเพร่าและบ้าบิ่นที่สุดในชีวิตก่อนของฉัน คือการตกหลุมรักลูก้า โมเรตติ เป็นเวลาถึงห้าปีที่ฉันเรียกเขาว่าพี่ชายในยามกลางวัน และนอนอยู่ในอ้อมแขนของเขาในยามค่ำคืน กระทั่งครึ่งเดือนก่อน หน้าคลับของตระกูลโมเรตติ ฉันได้ยินเขากำลังคุยอยู่กับลูกน้องของตัวเอง 'ลูก้า นายจะเอายังไงกับเด็กผู้หญิงที่เกรซพาเข้ามาล่ะ? ไหนว่าตกลงกันว่าจะแค่เล่นๆ แล้วก็เขี่ยทิ้งไง ทำไมถึงปล่อยให้มันยืดเยื้อมาตั้งห้าปีได้วะ?' 'นายเข้าหาเธอเพื่อแก้แค้นแม่เลี้ยงสินะ? ก็โซเฟียทิ้งนายไปตอนนั้น นายก็เลยหันไปเล่นงานลูกสาวสุดที่รักของเกรซแทน อย่าบอกนะว่านายดันหลงรักเธอเข้าจริงๆ' จากนั้น น้ำเสียงที่เย็นชาและไร้ความปรานีของลูก้าก็ลอดผ่านรอยแง้มของประตูออกมา 'รักงั้นเหรอ? จะบ้าหรือไง ฉันแค่ยังไม่ได้ตัดสินใจว่าจะจบเรื

‘มันขอยัยนั่นเป็นแฟนแล้ว’ ทุกย่างก้าวที่เธอเดินไปตามโถงทางเดินของ VENIKA CLUB มันเหมือนกับว่าเรี่ยวแรงของเธอกำลังจะหมดลงทุกที เธอเคยคิดว่าตัวเองเข้มแข็งพอสำหรับเรื่องความรัก ก่อนนี้เธอยอมรักว่ารักลมหนาวมาก และเธอก็แอบรักเขามาตลอด แต่ความรักของเธอที่มีต่อเขา เป็นความร ักที่ไม่ต้องการเรียกร้องสิ่งใด ขอเพียงแค่เธอได้รัก... แม้มันจะเป็นเพียงความรู้สึกฝ่ายเดียว ชานิกาก็ยอม...

"ต่อให้นานแค่ไหนกูก็จะรอเพราะกูไม่มีวันรักใครได้อีกแล้วนอกจากอันนาผู้หญิงคนเดียวที่กูรักมากที่สุดในตอนนี้" "จ๊ะ…พ่อพระเอก พระเอกจริงๆ เปิดเรื่องมาชั่วตอนจบโบ้เหมือนหมา"

ไฟแค้น_𝔼ℙ16🔞 "คุณเป็นอะไรไป.. อื้ออ!! ฉันเจ็บ" เขาไม่ได้ทำแค่ดูด ยังใช้ฟันขบตรงยอดหน้าอก และมันก็ทำให้เธอเจ็บมาก

“ฉันก็แค่คนธรรมดาที่รู้จักผิด ชอบ ชั่ว ดี แต่เธอน่ะไม่ใช่คน เธอมันไม่มีหัวใจ รักใครไม่เป็นนอกจากตัวเอง” “มันจะมากไปแล้วนะพาย!” อันนาลุกพรวดขึ้น เงื้อมือพร้อมตบ ทันใดนั้น คิรากรก็ตวาดเสียงดังอย่างเหลืออด ทำให้สองสาวชะงักกึก

องศาถอนหายใจแล้วส่ายหน้า รอวันเอาคืนไอ้เพื่อนรัก เพราะยิ่งไอ้เพื่อนรักใกล้ชิดกับลูกสาวผู้ทรงอำนาจมากเท่าไหร่ ความรัก ความผูกพัน และ ความหวั่นไหวก็มีโอกาสเกิดขึ้นมากเท่านั้น แต่ทฤษฎีนี้อาจใช้ไม่ได้ผลกับผู้ชายที่ชื่อภูตะวัน “...” “ปล่อยวางบ้างนะโยม ความแค้นที่ฝัง อยู่ในใจก็เหมือนไฟที่กำลังแผดเผาตัวโยมเอง คิดเสียว่าเป็นเวรกรรม ให้จบกันเสียชาตินี้ ชาติต่อ ๆ ไปจะได้ไม่เป็นเวรเป็นกรรมต่อกัน”

Ep 74 กินแห้ว ‘ฉันรักเธอนะ’ คำนี้ยังคงดังกึกก้องอยู่ในหูของไอด้า มันดังวนซ้ำๆ ราวกับไม่เชื่อในสิ่งที่ตัวเองได้ยิน หญิงสาวพยายามเก็บสีหน้าให้เป็นปกติทั้งๆที่หัวใจเต็นโครมครามไม่เป็นจังหวะ ที่เขาบอกรักเธอมันมาจากหัวใจหรือเป็นเพียงแค่ลมปาก “อย่างนายนี่หรอจะรักใครเป็ น” “ฉันรู้ว่าเธอไม่เชื่อ” นิคค่อยๆหยัดกายลุกขึ้นเต็มความสูง ริมฝีปากหยักคลี่ยิ้มหวานละมุนให้หญิงสาว “แต่ฉันไม่เคยซื้อช่อดอกไม้ให้ใครเลยนะ”

สตรีที่เคยรักเขาด้วยความจริงใจดวงนั้น กลับถูกเขาผลักไสลงสู่ขุมนรกด้วยน้ำมือของเขาเอง และตัวเขา จะต้องใช้เวลาทั้งชีวิตที่เหลือเพื่อสำนึกเสียใจ เพื่อรำลึกคะนึงหา และเพื่อชดใช้หนี้กรรมก้อนนี้ที่ไม่มีวันชดใช้ได้หมดชั่วกาล ภายนอกหน้าต่าง หิมะเริ่มโปรยปรายลงมาอีกครา

ในวันตรวจครรภ์ ฉันเพิ่งได้รู้ว่ามาเฟีย สามีของฉัน ไม่ได้จองแพ็กเกจดูแลหลังคลอดไว้ให้... แต่เขากลับจองคิวผ่าตัดทำแท้งให้ฉันแทน ฉันคิดว่าเขาคงกดสั่งซื้อผิด และกำลังจะเอ่ยปากเย้าแหย่เขา ทว่าวินเซนโซกลับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ฉันไม่ได้จองผิดหรอก มีเรื่องหนึ่งที่ฉันต้องสารภาพกับเธอตรงๆ" "ฉันเลี้ยงผู้หญิงไว้คนหนึ่ง เธอเป็นเด็กดี ไม่ได้ต้องการฐานะตำแหน่ง และไม่คิดจะมาแทนที่เธอในฐานะ 'นายหญิง' "แต่เมื่อเร็วๆ นี้เธอเกิดท้องขึ้นมา ฉันทำให้เธอต้องทนทุกข์มามากพอแล้ว ฉันยอมให้ลูกของเธอต้องตกระกำลำบากไปด้วยไม่ได้ ฉันต้องให้เด็กคนนั้นได้ใช้นามสกุลโมเรตติ" ฉันตัวแข็งทื่ออยู่บนเตียงตรวจ ร่างกายสั่นเทาจนควบคุมเสียงตัวเองไม่ได้ "แล้วทำไมคุณต้องทำลายลูกของฉันด้วย?" เขาเช็ดเจลอัลตราซาวด์ออกจากหน้าท