แม่สามีใจร้าย の小説・ストーリー

(หนูอัญญาเปรียบเสมือนลูกของแม่คนหนึ่ง เพราะฉะนั้นถ้ามีปัญหาอะไรหนูอัญญาก็บอกแม่ได้นะ ไม่ต้องกลัวว่าแม่จะไม่สบายใจ ถ้าแม่ไม่ได้รู้ปัญหาของหนู แม่จะรู้สึกไม่สบายใจมากกว่า) “แฟนของคุณภูริหย่ากับสามีแล้วค่ะ” เมื่อได้ยินคุณป้าพูดอย่างนั้นเธอจึงกล้าบอกความจริงออกไ ป (หนูแพรวหย่ากับสามี?)

ลี้อิ่งส่งสาวใช้ไปถามข่าวบิดาที่คฤหาสน์สกุลลี้ทั้งเช้าและเย็น พอได้ข่าวว่าบิดายังไม่ดีขึ้น นางก็ร้อนใจจนนั่งไม่ติด จากความห่วงใยในตัวบิดากลายมาเป็นความโกรธแค้นที่มีต่อสามี ...ทุกอย่างเป็นเพราะสกุลหลิง ที่บิดาต้องล้มเจ็บครั้งนี้ก็เพราะสามีของนาง...หลิงจางเหว่ย บุร ุษสารเลวผู้นั้น...

แม่ผมพยายามพูดให้พ่อของแสนดีใจเย็น "ใจเย็นหรอคะ? คุณคิดว่าดิฉันต้องรู้สึกผิดกับลูกแค่ไหน ที่ต้องปล่อยให้ลูกมาเจอกับสามีห่วยๆอย่างลูกของคุณ ความนับถือความเคารพของฉันในวันนี้ มันหมดสิ้นแล้ว ที่ได้รู้ว่าลูกของคุณ ทำร้ายจิตใจลูกของฉันขนาดนี้ ฉันไม่น่าบังคับให้แสนดีมาแต่ งงานกับลูกของคุณเลย" แม่แสนดีพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ นัยน์ตาสั่นระริก เอ่อคลอไปด้วยน้ำตา

รู้สึกเสียบ้าง หล่อนไม่น่าเอาเรื่องร้ายมารบกวนจิตใจของแม่เลยนี่นา เขารู้ว่าแม่เจ็บปวดมามากเพียงใดกับเรื่องในอดีต มันเป็นความปวดร้าวของผู้หญิงที่เป็นเมียหลวงทุกคน การที่สามีมีหญิงอื่น และยังมีลูกด้วยกันอีก หญิงคนใดที่เป็นเมียหลวงยังตั้งมั่นอยู่ได้อย่างสงบและเปี่ยมไปด้วยน้ำใจ โอบเอื้ออารีประดุจแม่พระแล้วละก้อ

"แล้วคุณแม่เป็นอะไรหรือคะ หรือว่าไม่มีใครให้รังแกหันมารังแกพี่สะใภ้แทน" "ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก แม่สามีเหมือนจะมีอาการประสาทหลอนไม่ค่อยดีเดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย "

ลั่วหลี่เวยถอนหายใจออกมาเมื่อเห็นสามีของนางมีสีหน้าเศร้า เพราะเป็นเช่นนี้ไงนางถึงโกรธพวกเขาไม่ลง ใครใช้ให้ข้าละโมบหลงรักบุรุษถึงสามคนเล่า เว่ยเว่ยหนอเว่ยเว่ย เห็นทีเจ้าคงตายคาอกสามีเข้าสักวัน

อริสรารู้สึกได้ถึงความไม่ชอบขี้หน้าเธอ การกระทำของคามิน แม้จะเป็นสามีของเธอแล้ว แต่เขาก็ยังคงห่างเหินและเย็นชา "แค่สามปี" คำสัญญาของเขายังคงดังก้องในหัวของเธอ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขาเป็นเพียงการตกลงร่วมกัน

ลลิตารีบเดินออกมาเมื่อไม่ได้มีแค่เธอกับสามีอยู่ในห้องแต่มีน้องสามีนั่งอยู่ด้วย จึงรีบจ้ำอ้าวเดินออกมาด้วยใจที่เต้นโครมครามแทบกระเด็นกระดอนออกนอกอกด้วยความตื่นเต้นและเขินอาย ที่กวินสามีของเธอฝากรอยจูบที่ข้ามแก้มมาให้โดยไม่อายสายตาของใคร “วันนี้คุณคุยอะไรกับภาคินเหรอค ะ คุณถึงได้รู้สึกไม่พอใจแบบนี้”

เจ้าหน้าที่พยักหน้าเข้าใจ เพราะก่อนที่จะขึ้นมาก็เห็นยายแก่คนหนึ่งกำลังนั่งพัดวีให้กับหญิงสาวอยู่ “แล้วพอจะรู้เหตุจูงใจในการฆาตรกรรมครั้งนี้ไหมครับ” “ผมรู้แค่ว่าสามีแม่เป็นคนอารมณ์ร้อนครับ ทำร้ายร่างกายแม่เป็นประจำ ชาวบ้านแถวนี้ก็พอจะทราบเรื่องนี้เหมือนกัน เมื่อวานแฟนผม� �ทรมาหาแม่ ก่อนที่จะมีเสียงของสามีแม่ดังขึ้น แล้วแม่ก็วางสายไปครับ”

นางก้าวเดินเข้าไปในบ้านจ้องมองคนทั้งสามที่มีใบหน้าเคร่งเครียดเหมือนทะเลาะกันมานานพอควรแล้ว เย่หลันผู้เป็นแม่เลี้ยงของนางก็เอาแต่กอดบุตรสาวเอาไว้แน่นด้วยกลัวว่าผู้เป็นสามีจะลงไม้ลงมือกับบุตรสาวเพราะความอับอายที่นางก่อเรื่องไม่เว้นวัน ต่างจากลูกเลี้ยงผู้ที่เคยร้ายกาจนั้นที่นับว ันยิ่งมีแต่เรื่องดีๆ ขึ้นทุกวัน แววตาตัดพ้อของแม่เลี้ยงเย่หลันนั้นหลิวซือซือมองเห็นอย่างชัดเจน