แม่สามีใจร้าย นิยาย & เรื่องราว

เจอาร์ มาเฟียหนุ่มผู้เคยสดใสแต่อดีตของเขาทำให้เขาเปลี่ยนเป็นอีกคน  มีลูกชายชื่ออคินวัยสามขวบกับผู้หญิงคนเก่าคือกุ๊บกิ๊บ เหมือนชีวิตพังเมื่อเธอทิ้งไป ความร้ายกาจของเธอเป็นสิ่งที่เขาไม่วันลืม และนั่นเป็นเหตุให้เขาเกลียดความรักและไม่ชอบผู้หญิงทุกคนที่แม่เขาหามาให้    ณาลัลน์  เด็กสาวที่มากความสามารถด้านดนตรี  เธอหลงตบปากรับคำกับแม่ของเจอาร์ให้เข้าไปเป็นพี่เลี้ยงอคินลูกชายของบุคคลที่เธอไม่ชอบขี้หน้า โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าคำว่าพี่เลี้ยงเด็กมันเป็นแค่ฉากบังหน้าเท่านั้น

”ไม่เจอกันนานรู้สึกว่าหน้าอกเธอเล็กลงนะ“”แต่คุณก็ทั้งดูดทั้งบีบมันเล่นยิ่งกว่าเด็กหิวนมแม่ไม่ใช่หรอ“ฉันเคยให้โอกาศเธอหนีไปครั้งหนึ่ง แต่เธอดันกลับเข้ามาในชีวิตฉันเอง เพราะงั้นจะไม่มีคำว่าโอกาศครั้งที่สอง..

เธอตาย...พร้อมกับหัวใจที่แตกสลาย แต่กลับฟื้นขึ้นมาในร่างของภรรยาที่ไร้หัวใจของใครอีกคน เมื่อโชคชะตาบีบบังคับให้ "แม่ที่ตายไปแล้ว" ต้องใช้ชีวิตแทนผู้หญิงที่ไม่มีแม้แต่ความรักให้ลูก เธอจะเปลี่ยนอดีตของเจ้าของร่างเดิม...หรือจะถูกอดีตนั้นกลืนกินอีกครั้ง และความลับบางอย่าง...ก็กำลังรอวันเปิดเผย

ชาติก่อน หลังหย่าจึงยกลูกสาวให้สามีเพราะกลัวลูกลำบาก แต่ลูกสาวตัวน้อยกลับถูกกดขี่จากแม่เลี้ยงจนทนไม่ไหว อายุสิบหกก็ต้องจมน้ำตายอย่างไม่ทราบสาเหตุ ชาตินี้ย้อนเวลากลับมาใหม่ เธอจะไม่ยกลูกสาวคนเดียวให้ต้องเผชิญชะตาชีวิตแบบเดิม เลี้ยงดูลูกสาวสุดที่รักด้วยความสามารถของตนเอง

“ชีวิตที่แล้วโง่บรม ดูแลพ่อแม่สามีเลี้ยงดูแลลูกและหาเงินส่งเสียสามีจนได้ดี สุดท้ายเขาตอบแทนด้วยความตาย ชาตินี้ฉันจะไม่ยอมให้เป็นเช่นเดิมจะเลิกเป็นคนโง่เขลาให้เขาหลอกลวงออกไปใช้ชีวิตหาความสุขให้ตัวเอง”

มะลิจะรักษาหัวใจของคุณราชาเอาไว้ให้เป็นอย่างดี คุณราชาไม่ต้องกลัวนะคะ เพราะคุณคือผู้ชายเพรยงคนเดียวที่มะลิจะรักตลอดไป

💥 **ย้อนเวลามาเป็นพระชายาของอ๋องตาบอด** 💥 _“จะจับผู้ชาย... ก็ต้องกล้าหน่อยสิ!”_ สาวนักกายกรรมยุคใหม่ ฟื้นในร่างคุณหนูในยุคโบราณ ที่ผู้ชายล้วนมีสามภรรยาสี่อนุ จื่อรั่วอิงจึงมองหาบุรุษที่จะทำให้นางใช้ชีวิตอย่างสงบสุขและได้รู้ว่ามีอ๋องผู้หนึ่งไร้ภรรยาและตาบอดเขาคือคนไม่มีใครเอา แม้เขาจะตาบอด เย็นชา และลือกันว่า “ไม่เอาหญิง” แต่นางไม่สน! แผนการจับสามีเริ่มแล้ว! เขารังเกียจ เขาต่อต้าน เขาว่านางไร้ยางอาย แต่นางยิ้มหวาน แล้วพูดว่า... > “ข้าไม่ต้องการใจท่าน แค่นามสกุลของท่านก็พอเจ้าค่ะ~”

ภัทรียายินดีสานต่อค่ายมวยและรับผิดชอบหนี้สินรุงรังต่อจากพ่อซึ่งเสียชีวิต แต่ ณ วันนี้หนี้สินสามปีที่ผัดผ่อนมาตลอดทำให้เธอมืดแปดด้าน ไม่ว่าความหวังแสนริบหรี่แค่ไหน เธอก็คว้าไว้อย่างไม่รอช้า ไม่เว้นแม้แต่การเป็นภรรยาหลอกๆ ต่อให้ต้องโดนแม่สามีดูถูกทุกขณะ น้องสาวสามีจ้องเหยียดชาติกำเนิดทุกครั้งที่เจอหน้า ภัทรียาก็ไม่หวั่นเกรงแม้แต่น้อย เพราะเธอคือ... ‘มะปราง ลูกจ่าดาบ ศิษย์จอมทอง’ นักมวยสาวหุ่นกระชากใจหนุ่มๆ

ฉัตรวีสาวน้อยวัย 22 ปี ที่เพิ่งจบใหม่ สาวน้อยที่ดูใสซื่อแต่ร้ายลึก ดูเหมือนอ่อนแอภายนอก แต่ร้ายกาจไม่เบาเมื่อถูกกดดัน กับหนุ่มใหญ่วัยถึกอย่างตรีภพ เขาอายุ 38 ปี แต่ยังไม่เคยมีแฟน แต่เรื่องบนเตียงเหมือนช่ำชองมาก ทำตัวอ่อนโยนแค่กับเธอ แต่ภายนอกนิ่งขรึมพูดน้อย ไม่ชอบความวุ่นวาย มีเหตุให้ทั้งคู่ต้องมาข้องเกี่ยวกัน ต่างคนต่างมีเหตุผลที่จำเป็น และมีสัมพันธ์กันชั่วข้ามคืนโดยที่ไม่ได้ผูกมัดกัน  ตรีภพได้กลับมาเจอเธอโดยบังเอิญอีกครั้ง และครั้งนี้เขาไม่ยอมปล่อยผ่าน ทำทุกทางเพื่อให้ได้เธอมา เป็นความรู้สึกที่ละเอียดอ่อน เขาไม่เคยรู้สึกแบบนี้กับผู้หญิงคนไหนมาก่อน จึงขอคบเธอเป็นแฟน  แต่เขาก็หนักใจไม่น้อยเมื่อผู้เป็นแม่ เร่งให้เขาหาแฟนแต่ต้องอยู่ในเงื่อนไข ข้อตกลงที่เธอตั้งไว้ ว่าที่ลูกสะใภ้ของเธอต้องมีชาติตระกูล ฐานะเท่าเทียมมีหน้ามีตาในสังคม และที่สำคัญต้องเข้ากับแม่ผัวอย่างเธอได้  คุณสมบัติพวกนี้เธอต้องคัดกรองด้วยตัวเองอีกรอบ แต่คุณปทุมทิพย์ก็มีว่าที่ลูกสะใภ้ในใจไว้แล้ว เธอเป็นนักเรียนนอกอายุ 28 ปี เป็นลูกสาวของเพื่อนสนิท และวางแผนไว้สำหรับลูกชายทั้งสองคน

ขุนกริชได้ฟังคำถามนั้นก็พอจะรู้ความหมายทันที พระจันทร์คงหมายถึงแม่เพ็ญสินะ ใบหน้าคมที่เคยนิ่งสนิทปรากฏรอยยิ้มบางเบา ร่างสูงใหญ่เดินเข้าไปใกล้ร่างบอบบางของหญิงสาวตรงหน้าช้าๆ มือกร้านเอื้อมออกไปกุมมือของหญิงสาวเอาไว้โดยที่ไม่ละสายตาไปจากดวงตากลมโตที่มองมาแม้แต่น้อย “สำหรับข้าไม่ว่าจะพระจันทร์ดวงไหนก็ไม่สำคัญเท่าคนที่ยืนชมจันทร์ข้างกันหรอก เจ้าไม่ต้องกังวลกระไรนอกจากเจ้าข้าเองก็ไม่ต้องการใครอื่นอีก” ยาหยีฟังคำตอบนั้นอย่างเหม่อลอย หัวใจเต้นระรัวเมื่อใบหน้าของเขาโน้มเข้ามาใกล้ ขุนกริชไม่ได้บังคับดึงดันแต่เป็นเธอเองที่เลือกจะไม่หนีไปไหน ริมฝีปากที่แตะกันอย่างแผ่วเบาในคราแรกนั้นถอยออกไปเพียงเล็กน้อยก่อนจะกดย้ำลงมาอย่างเอาแต่ใจ ขุนกริชกดจูบลงไปที่ริมฝีปากบางซ้ำแล้วซ้ำเล่า เขาชิมความหอมหวานนั้นอย่างอ้อยอิ่งแต่หิวกระหาย มือหนาโอบรัดรอบเอวบางเอาไว้ก่อนจะดึงรั้งร่างหญิงสาวให้มาแนบชิดกับตนเองจนไม่เหลือที่ว่าง เขากดจูบลงไปที่ริมฝีปากของหญิงสาวอีกครั้งอย่างโหยหา พลางสอดลิ้นเข้าไปกวาดต้อนความหวานหอมอย่างจาบจ้วง ยาหยีเองก็ตอบรับอย่างเต็มที่