แม่สามีใจร้าย Novels & Stories

ลอร่าโกรธจนน้ำตาแทบไหล แดร์ริลเป็นคนที่เธอเกลียดที่สุดในชีวิต แต่เธอกลับต้องเรียกเขาว่าสามี มันเป็นความอัปยศอดสูยิ่งนัก! ลอร่ากัดริมฝีปากแน่นจนเลือดแทบจะไหลออกมา จากนั้นเธอก็ก้มหน้าลงและตะโกนขึ้นว่า “สามี!” ในขณะที่ตะโกนเช่นนั้น ลอร่าก็รู้สึกเดือดดาลอยู่ภายใ นใจ!

หลิวซีซวนหลั่งน้ำตาอาบสองแก้ม ตัวสั่นเทิ้ม ไม่อาจควบคุมได้ จิตใจภายในสั่นไหวราวกับว่าจิตวิญญาณส่วนลึกของเหอซีซวนกำลังคร่ำครวญกรีดร้อง “ส่วนท่าน เป็นแม่สามีใจร้ายที่ชอบกลั่นแกล้งเหอซีซวนทั้งต่อหน้าและลับหลัง ที่ผ่านมา เขาอดทนมาตลอดก็เพื่อสามีที่รัก เขาตั้งใ จจะสร้างครอบครัวและมีลูกมาตลอดแต่ก็ไม่สามารถมีได้ ใครจะคิดว่าคนร้ายที่วางยากร่อนปราณทำให้เป็นหมันจะเป็นแม่สามีของตนเอง พวกท่านมันช่างสารเลวจริงๆ”

คนรู้เท่าทันเมียรักยังเฉไฉ ทำหน้าตาใสซื่อจนน่าหมั่นไส้ ทำเอาคนถูกย้อนค้อนควัก ทั้งฉุนและกระดากกับวาจาหยาบโลนจาบจ้วงที่สามีจงใจกระเซ้าเย้าแหย่ “…ไม่ชอบประโยคสุดท้าย” แม่สาวขี้อายที่ไม่เคยชินกับคำพูดห่ามๆ ของสามีสักทีหลับหูหลับตาเอ่ยอุบอิบ ท่าทางเคอะเขินใบหน้าแดงเถือกทำให ้คนมองผ่านหน้าจอมือถือนึกมันเขี้ยวเป็นเท่าทวี

"โอ้ความโกรธของท่านแม่ช่างแปลกดีแท้ ข้าจำได้ว่า เมื่อเดือนก่อนสามีของข้าใช้เงินรักษาอาการป่วยของข้าจนหมด ที่บ้านของข้าไร้แม้กระทั่งอาหารจะประทังชีวิต สามีของข้าแบกหน้าไปหาพวกท่านที่บ้าน หวังว่าจะได้รับความช่วยเหลือหยิบยื่นน้ำใจกลับมาบ้าง แต่กลับได้รับการปฏิเสธซ้ำยังบอกว่า สามี ของข้าแยกครอบครัวออกมาแล้ว ถือว่าเป็นคนนอกสำหรับพวกท่าน เหตุใดเวลานี้ความโกรธที่มียาวนานมาหลายปี ถึงมอดไหม้ไปแค่เวลาเพียงเดือนเดียว เล่าเจ้าคะ" ไหน ไหนก็จะแตกหักกันแล้ว นางจะลากไส้เหม็นเน่าของครอบครัวฝั่งแม่สามีออกมาตีให้เหม็นคุ้งไปทั่วเลย

[สินสอดหนูพิมพ์] ลดาเฉลยเพียงสั้นๆ สิ่งที่รับรู้ทำให้เขาหน้าตึงกัดฟันกรอดระงับความเดือดพล่านในใจ พิมพ์พลอยสูบเงินจากแม่เขาอีกแล้วเหรอ แค่ห้าล้านที่พ่อเธอได้ไปนั้นไม่เพียงพอหรือไง ทำไมถึงยังเป็นผู้หญิงหน้าเลือดไม่รู้จักจบจักสิ้นเสียที! [เราให้เขาไปแล้วนี่ครับ จะเอาอะไร อีก] [ฉันอยากให้เพิ่ม เพราะสงสารหนูพิมพ์ที่มีสามีเหลวไหลแบบแก]

จางชิงคว้าแขนของฉันเอาไว้ และจับฉันเอาไว้แน่น แม่สามีของฉันโกรธมาก ศาสตราจารย์มหาวิทยาลัยที่อ่อนโยน โกรธมากจนถึงขั้นลงมือดึงแม่ของฉัน

ผู้หญิงร้ายกาจ ทำทุกอย่างเพื่อให้ชีวิตของเธอกับเขาพัง อย่าหวังว่าจะมีความสุข เพราะเธอกับคาเตอร์นี้แหละ จะพร่าผลาญความสุข ทุกอย่างในชีวิตของคนตรงหน้าเอง "พี่เตอร์ทำแบบนี้กับนิดาได้ยังคะ?" ผู้เป็นภรรยาเอ่ยถามน้ำเสียงแหบพร่า จ้องมองผู้เป็นสามีอย่างไม่ละสายตา หัวใจของ เธอเจ็บปวดแทบแดดิ้น เหมือนถูกเข็มนับพันทิ่มแทงหัวใจ

“แต่งงานมาสามปี ท้องไส้ก็แบนราบ น้ำยาไม่มี ไม่รู้ว่าเป็นหมันหรือเปล่า ไม่มีมารยาเสน่ห์ให้ผัวรักผัวหลงได้ ถ้ารู้ว่าไม่มีปัญญาสร้างทายาทให้ฉันได้ไม่แต่งเข้าบ้านให้เสียเวลาหรอก วันๆ เอาแต่ผลาญเงินลูกชายฉันไปวันๆ ถ้าทำหน้าที่เมียไม่ได้ก็ไม่มีประโยชน์อะไร เลี้ยงหมายังคอยเฝ้าบ้า นได้ดีกว่าหล่อนเลย” คำพูดของแม่สามีดังก้องในหัวของเธอจนตัวของเธอเล็กลงไปในทันที มันแรงและหยาบเกินกว่าที่เธอจะรับได้อีกต่อไป ความร้อนสายหนึ่งแล่นพล่านขึ้นมาที่ขอบตา ลลินเจ็บปวดหัวใจเหมือนโดนทุบจนแหลกละเอียด

ทว่า ภายในใจของหญิงสาวกลับรู้สึกไม่สบายใจกับสิ่งที่ชายหนุ่มกำลังคิด ไม่ใช่ว่าเธอไม่คิดแต่เธอคิดมาตลอดเพียงแต่พยายามกดมันเอาไว้ให้อยู่ลึกที่สุด เพราะถึงอย่างไรแล้วพวกเขาก็เป็นครอบครัวของเธอ เป็นวรรณวิภากิจสายตรงและอยู่ด้วยกันมานานแล้ว เธอจึงไม่อยากปักใจเชื่อ และจัดการคนที่คิดร้ายกับเธอในตอนนี้ เพราะถ้าเธอจัดการสุดท้ายก็ได้แค่เคลียร์ใจและจบกันไป ซึ่งเธอไม่ติดขัดแต่อย่างใดหากคนที่คิดร้ายกับเธอสำนึกและกลับใจ แต่เรื่องของบิดามารดาของเธอเล่า ไหนจะพี่สาวอีก เธอยังไม่รู้เลยว่าใครเป็นคนทำร้ายทั้งสามคน

บุตรสาวสกุลอวิ๋นรูปโฉมงดงามราวกับเทพธิดา มิหนำซ้ำยังวาสนาดีได้แต่งเข้าตระกูลเศรษฐีทว่าผู้ใดจะรู้เล่าว่าสามีที่ต่อหน้าเป็นอย่างและลับหลังเป็นอีกอย่าง ถ้อยคำนั้นไม่ต่างจากเชื้อเพลิงที่สาดราดลงบนกองเพลิงในให้ลุกโหมกระหน่ำขึ้นมาในชั่วพริบตา ใบหน้างดงามเจื่อนลงทัน ทีบ่งชัดถึงความขุ่นเคืองใจอย่างปิดไม่มิด “ข้าจะหย่าสามีหรือไม่! นี่เป็นเรื่องในครอบครัว”