แม่สามีใจร้าย Mga Nobela at Kwento

ฌอห์ณคือแฟนเก่าที่คบกันมานานถึงสี่ปี เขามีฐานะร่ำรวย ครอบครัวมีอิทธิพลและเขาเอาแต่ใจ ฌอห์ณอารมณ์ร้าย ไม่เคยมีสิ่งไหนที่ฌอห์ณอยากได้แล้วไม่ได้ แล้วฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น เป็นสิ่งของที่เขาอยากได้ แล้วเขาก็ได้! ฉันเหมือนสัตว์เลี้ยงที่ถูกขังไว้ในกรงทอง เหมือนถังขยะที่ต้องคอยรองรับอารมณ์เขาทุกอย่าง “เราเลิกกันเถอะ” “กล้าพูดคำว่าเลิกงั้นเหรอ ครีมมีสิทธิ์อะไรมาบอกเลิกฌอห์ณ” “ครีมจะเลิก!” “แล้วคนที่อยู่ในท้องจะเอายังไง?” “ครีมจะเป็นคนเลี้ยงเขาเอง” “แล้วจะเอาปัญญาที่ไหนมาเลี้ยงลูกฌอห์ณ?” “คะ…ครีมเลี้ยงได้” “รู้ว่าไปไม่รอดก็อย่าอวดเก่ง กลับเข้าห้องไปเดี๋ยวนี้” “แต่ครีมทนไม่ไหว ครีมจะไม่อยู่กับฌอณห์อีกแล้ว” “ถ้าจะไปก็ไปแต่ตัว อย่าให้เห็นว่ามีอะไรติดตัวออกไปแม้แต่ชิ้นเดียว!” “ขอให้เราจบกันแค่นี้ อย่าให้ได้เจอกันอีกเลย” “เออ! เลิกก็เลิกดิ”

บริษัทหลักทรัพย์ SMT มีกฎห้ามพนักงานมีความสัมพันธ์กัน เมญารินทร์และติณห์ภัทรเป็นคู่รักที่คบกันลับ ๆ จนถูกขจรเกียรติหัวหน้าฝ่ายหญิงจับได้ เมญารินทร์จำใจแลกตัวเองกับเจ้านายเพื่อปกปิดความลับและช่วยให้แฟนหนุ่มได้เลื่อนตำแหน่ง เมื่อได้เป็นหัวหน้า เธอมอบหมายให้ติณห์ภัทรดูแลพอร์ตการลงทุนของกษิดิศ ลูกค้ารายใหญ่ ทั้งคู่วางแผนไปเที่ยวเชียงใหม่ แต่แม่ของติณห์ภัทรร่วมทางด้วย ทำให้ต้องไปพักบ้านลุงจำเนียร เมื่อติณห์ภัทรเมา ลุงจำเนียรวางแผนขืนใจเมญารินทร์ พร้อมเปิดเผยความจริงว่าพัชรินทร์ไม่ใช่แม่แท้ ๆ ของติณห์ภัทร เช้าวันต่อมา เมญารินทร์ขอเลิกกับแฟนและบินกลับทันที กษิดิศซึ่งหลงรักเธออยู่แล้ว และรู้ว่าเธอเคยเป็นเมียลับของพ่อเลี้ยง จึงซื้อตัวเธอจากพ่อเลี้ยงด้วยเงินหนึ่งล้านบาท ขณะเดียวกันติณห์ภัทรทำพอร์ตลูกค้าพัง ทำให้เมญารินทร์ต้องเข้ามารับผิดชอบแทน กษิดิศจึงพาเธอดินเนอร์และขอเป็นแฟน หลังเธอเลิกรากับติณห์ภัทร เมญารินทร์ยอมไปอยู่กับเขา แต่ถูกพ่อเลี้ยงส่งคลิปขู่เรียกเงิน กษิดิศจึงส่งลูกน้องไปจัดการจนพ่อเลี้ยงเกือบตาย

ตำรวจสาวมือดีกลับต้องมาอยู่ในร่างของหญิงสาวสติไม่ดีของบ้านถัง แค่นี้ก็ว่าแย่แล้ว แถมบ้านของเธอยังถูกใช้งานเยี่ยงทาสอีก เอาว่ะ เธอจะใช้ความบ้านี่แหละทำให้ครอบครัวมีกินมีใช้เอง!!

"ฉันหวังว่าเธอคงไม่โง่พอปล่อยให้ตัวเองท้องหรอกนะ รู้ใช่ไหมว่าลูกฉันจะต้องไม่เกิดจากผู้หญิงอย่างเธอ" และนั่นคือคำพูดของคนที่ขึ้นชื่อว่าเป็นสามี "รู้ค่ะ โรสรู้ตัวเองดีว่าอะไรควร อะไรไม่ควร" "รีบเซ็น! นี่แหละธุระที่ฉันอยากจะคุยกับเธอวันนี้ ฉันให้ทนายส่วนตัวเตรียมมันไว้ ตั้งแต่วันแรกที่เราจดทะเบียนกัน" ข้างในคือเอกสารการหย่าพร้อมลายเซ็นของชายหนุ่มที่ถูกเซ็นไว้แล้วเรียบร้อย "เธอรู้ใช่ไหมโรสรินว่าสักวันหนึ่งอย่างไรเธอก็ต้องเซ็นมันแล้วคืนอิสระภาพให้กับฉัน" "ค่ะ" แม้แต่กระดาษแผ่นเดียวมังกรก็ไม่อยากให้เธอผูกมัดเขาเอาไว้ "เธอกำลังขอร้องให้ฉันรักเธออยู่เหรอ" "ได้ไหมละคะ เราจะลืมเรื่องราวทุกอย่างแล้วเริ่มต้นใหม่ เรามาสร้างครอบครัวด้วยกันมีคุณมีโรสแล้วก็ลูกของเรา" "ฉันหวังว่ากลับมาแล้ว คงจะไม่เจอเธออยู่ที่นี่แล้วนะ" โรสรินตัดสินใจโผลเข้ากอดร่างสูงก่อนที่เขาจะไป "ขอให้โรสกอดคุณมังกรแบบนี้สักพักนึงนะคะ" เธอจะซึมซับความอบอุ่นนี้เอาไว้ให้ได้มากที่สุด อยากให้ลูกรับรู้ไว้ว่าครั้งหนึ่งเขาก็เคยได้กอดพ่อ

สตรีไร้ยางอาย ข้านั้นก็เคยพบพานอยู่บ้าง แต่สตรีที่คิดขึ้นควบขี่บุรุษ ทั่วผืนแผ่นดินนี้ คงมีแต่เจ้าที่กล้ากระทำ ซูกุ้ยฟาง!!

อยากได้ผู้หญิงตัวเล็กเป็นเมียเว้ย ไม่ใช่ได้ผู้ชายตัวเท่าควายมาเป็นผัวแบบนี้

เตียงมีเป็นหมื่นเตียง ผู้ชายมีเป็นแสนคนแล้วทำไม..ผู้ชายของใหญ่เอวดีคนนั้นถึงเป็นตัวร้ายของเรื่องนี้ได้ล่ะเนี่ย!!

โปรแกรมเมอร์หญิงทะลุมิติเข้าไปในยุคโบราณเพื่อทดสอบระบบล้านตำลึงที่ตนมีหน้าที่ดูแล นางเข้าไปอยู่ในร่างของหญิงสาวสติไม่ดีที่ถูกครอบครัวสามีกดขี่ มีสามีพิการและลูกสองคน ต้องอาศัยอยู่ในครอบครัวสามีอย่างยากลำบาก นางจึงใช้ระบบเพื่อช่วยให้สามีและลูกๆ ได้ใช้ชีวิตที่ร่ำรวยและสุขสบาย

เธอสุขจนไม่รู้จะสุขยังไง เสียวจนไม่รู้จะเสียวยังไง สุขแล้วสุขเล่า เสียวแล้วเสียวเล่า สุขเสียวจนแทบจะไร้แรงยืนหยัด ต้องโอบแขนกับรอบลำคอแกร่งเพื่อเป็นหลักยึด “คืนนี้จะตามใจฉันทั้งคืนใช่ไหมยอดรัก” “ค่ะ” คำตอบของเธอทำให้เขาพึงพอใจที่สุด จึงจูบปากที่บวมเจ่อนิดๆ นั้นซ้ำอีกหนักๆ ลวนลามร่างนุ่มนิ่มนั้นอย่างย่ามใจ... กว่าจะได้ถูหลังขัดขี้ไคลให้เขา เธอก็ถูกเขาจับขัดดอกไปก่อนจนแทบจะหมดแรง นับเป็นการอาบน้ำที่นานและเสียวสะท้านที่สุดเท่าที่เคยอาบมา…

หลิวอี้ชิง ได้แต่งงานกับแม่ทัพโยวหยางเล่อบุรุษในดวงใจของนางอย่างสมหวัง แต่นางก็ไม่คิดมาก่อนว่าหลังจากที่นางเข้ามาเป็นสะใภ้ในจวนโยวแล้วต้องพบเจอกับสิ่งใดบ้าง สามีก็ไปรบแต่เมื่อกลับมาเขากลับพาสตรีอีกคนนั่งบนหลังม้าตัวเดียวกันกับเขากลับมาด้วยกันในวันที่นางอุตส่าห์ออกไปยืนรอรับเขาอย่างแสนจะดีใจที่จะได้พบหน้าสามี และนั่นเป็นฟางเส้นสุดท้าย สำหรับความอดทนอย่างทุกข์ทรมานตลอดสองปีที่ผ่านมาในจวนโยว นางตัดสินใจเขียนหนังสือหย่าให้กับเขาและจากไปทันที……