แล้วใครมันจะไปดีเท่าพ่อเธอ Novels & Stories

ก็เธอไปอ่อยไอ่กันต์​มันไง แล้วเธอก็เดินตามมันเข้าไป​ และอันที่จริง​เธอเองก็อยากจะได้กับมันอยู่แล้ว ถ้าตอนนั้น​ชั้นคิดได้แบบตอนนี้ก็ไม่น่าไปตามเธอเลยแล้วไอ่กันต์​ก็คงได้เป็นพ่อของ​ลูก​เธอ " มันก็ดีแล้วไม่ใช่หรอคะถ้าไหมได้คุณ​กันต์​เป็นพ่อของลูก อย่างน้อยมันก็ดีกว่าได ้คุณ​ปริญเป็นพ่อของลูก

“จะไปไหนก็ไปเลย ปากดีแบบนี้ไม่ต้องมาอยู่ร่วมบ้านกับฉัน จะไปเป็นภาระของใครแกก็ไปเลยนะ อย่ากลับมาให้ฉันเห็นหน้าแกอีก!” “ฟ้าก็ไม่อยากอยู่หรอกค่ะ ไปตายเอาดาบหน้า ดีกว่าอยู่กับพ่อแม่ใจร้ายที่ไม่เคยรักลูกเลย”

ถามอย่างตกใจ "ถามแปลก ก็เธอเป็นแฟนฉัน แล้วฉันจะพาเธอไปหาพ่อแม่มันผิดตรงไหนกัน"

"ถ้านายช่วยฉันได้อย่างที่ฉันสามารถให้พ่อช่วยนาย.." พอเธอพูดถึงพ่อเท่านั้นแหละคนร่างที่นอนสามารถรองรับตัวดันเพิ่มขึ้น "คุณจะไปไหน" "ออกไปสูดอากาศตอนกลางคืนเลย"

เหมือนพ่อเธอไม่มีผิด หากว่านักรบทำแบบที่พ่อเธอทำกับเธอจริงๆ ใจเธอคงรับไม่ไหวแน่ ทำไมคนที่เธอรักถึงได้อยากจะตีตัวออกหาก อยากจะผลักไสไล่ส่งเธอนัก อีกคนทิ้งไปไม่มีวันกลับ อีกคนตีตัวออกหากเพื่อไปหาใหม่ ส่วนอีกคน... ก็กำลังจะเดินจากไป เฮอะ!

"ถ้าไม่พอเดี๋ยวไปซื้อข้างหน้าเธอหิวหรือเปล่าแม่บ้านทำอะไรให้กิน?" "ฉันไม่หิวค่ะพอคุณบอกว่าจะพาฉันกลับบ้านไปไหว้คุณพ่อฉันก็ดีใจจนทนไม่ไหวเลย..." ------------------------- จะพาน้องไปไหนนะ

หึๆ “นี่พ่อคุณ... มาถึงขนาดนี้แล้ว คุณยังจะถามอีกหรือ แม่รักคุณเหมือนลูกคนหนึ่งนั่นแหละ เพื่อนลูกก็เหมือนเป็นลูกแม่อีกคน คุณเป็นคนดี ใครได้เป็นคู่ก็จะถือว่าโชคดีมาก”

"พ่อไม่เป็นอะไรหรอก แล้วแม่ว่ายังไงบ้าง" "แม่จะว่าอะไรล่ะคะยิ่งโกรธเพิ่ม" ประโยคนี้เธอกรอกหางตามองไปดูคนที่พาพ่อไปเที่ยว "อย่าว่าให้แฟนเราเลยพ่อเองต่างหากที่อยากไปดื่ม"

รามิลชะงักไปเล็กน้อย “ถึงอย่างไรเราสองคนก็หนีไม่พ้นกับความจริง พี่แค่ต้องการรับผิดชอบ ชูใจเป็นลูกของพี่” “ยังกล้าเอ่ยคำว่าพ่อได้อย่างเต็มปากเต็มคำอยู่อีกหรือ หน้าไม่อาย พอสักทีเถอะ ฉันขอดับฝันของคุณนะ มันไม่มีทางจะเป็นไปได้ จะมาประกาศความต้องการอะไรของตัวเองในตอนนี้ พ่อเห รอ ฮึ... ตายแล้วไปเกิดใหม่ ฉันก็ไม่ให้คุณมาเป็นพ่อของลูกอย่างแน่นอน ปล่อย” เธอบิดข้อมือของตัวเองแรง ๆ จนสลัดหลุด

เอาไงดีฉัน "พ่อเธอเสียแล้วแม่เลี้ยงก็เอาสมบัติเธอหนีไปอยู่กับลูกตัวเองใช่ไหมแล้วปล่อยเธอให้ตกระกำลำบากคนเดียว"