โยธาเมื่อไรจะรัก Novels & Stories

“ค่ะ ชาเชื่อคุณ รอยยิ้มเมื่อกี้ของคุณดูอบอุ่นที่สุดเลยค่ะ ไม่ว่าคุณจะยิ้มอีกกี่ครั้งชาก็ไม่มีวันเบื่อ “มือเล็กลูบไล้ริมฝีปากหยักได้รูปเบา ๆ อย่างเอาใจ และเธอก็รู้สึกแบบที่พูดจริง ๆ “ยิ้มฉัน มีไว้สำหรับเธอมั้ง” “คงใช่แหละค่ะ “ใบชาแค่นหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะพ ูดลอย ๆ อย่างลองเชิง ภายในความรู้สึกเต็มไปด้วยความปรารถนาและความคาดหวัง “ เมื่อไหร่คุณจะบอกรักชาน๊า..ชาอยากให้คุณบอกรักชาเร็ว ๆ จัง ”

เธอร้องถามเพราะเวลานี้เป็นเวลาที่สวนสนุกปิดแล้ว แต่ทำไมคนรักถึงคิดจะพาเธอมาสถานที่แบบนี้ตอนนี้ “ใช่น่ะสิ ตอนนี้เป็นเวลาที่เราจะได้สนุกกันมากที่สุด เพราะไม่มีใครคนอื่นอีกแล้ว”

‘ถามบ้า ๆ คนเราจะเลือกรักเฉพาะยามสุขได้อย่างไร ยามทุกข์ก็ต้องช่วยเหลือกันด้วยจึงจะถูก’ หยางเหวินเย่มั่นใจว่าอ่านภาษามือได้ไม่ผิด และดูเหมือนว่าเถียนเถียนเองก็จะคิดไม่ต่างกัน เลือกรักกันเฉพาะยามที่มีความสุข นั่นหาใช่ความรักไม่ แต่หากจับมือไว้ไม่ทิ้งกันในยามลำบาก นั่นจึงถือเป ็นความรักที่แท้จริง

มาดูเขารักกัน ธรณ์สังเกตว่าสองสามวันนี้ฐิสาเหมือนมีอะไรให้คิดตลอดเวลา เขาไม่แน่ใจว่าเมียรักคิดเรื่องอะไรอยู่ บางครั้งเธอก็ครุ่นคิด พยักหน้าและบ่นพึมพำกับตัวเอง บางครั้งก็ส่ายหน้าเหมือนว่ายังไม่ใช่ ยังไม่ได้

“ขี้ตู่เถอะ” ทันทีที่พูดคำว่ารักจบแล้ว ธารตะวันก็ผินใบหน้าหนี เพราะเขาบอกว่ารักกันทีไร เป็นต้องช้อนร่างลากเธอขึ้นเตียงทุกที

“เรื่องหัวใจมันไม่มีข้อกำหนดเรื่องเวลานี่ ไม่อย่างงั้นจะมีคำว่ารักแรกพบเหรอ อีกอย่างเค้ายอมตายแทนพราวได้แกก็เห็นกับตาไม่ใช่เหรอ ฉันเชื่อจริงๆ นะว่ารักแรกพบแล้วก็การตกหลุมรักภายในเวลาอันรวดเร็วมันมีจริง” “พูดอย่างกับตัวเองเจอรักแรกพบงั้นอะ” เมขลาเริ่มมองหน้าล้อมรักด้วยสายตาท ี่เต็มไปด้วยความสงสัย

เกบผิวปากและผมก็จ้องมองเขา “แต่นายยังไม่ได้ตอบฉัน ฉันอยากรู้ว่ามันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ นายตกหลุมรักเธอเมื่อไหร่กัน?” “ฉันไม่รู้ ฉันระบุเวลาที่แน่ชัดไม่ได้ บางทีมันอาจเกิดขึ้นตอนที่พวกเรายังคงแต่งงานกันอยู่ หรือบางทีมันอาจจะเป็นเพราะเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น ทั้งหมดที่ฉันรู ้ตอนนี้ก็คือฉันรักเธอ”

“อืม ก็รักสิ ถ้าไม่รักจะยอมเหรอ ไอ้นั่นของนายอย่างใหญ่ ส่วนตรงนั้นของข้าหรือของใครๆ ไม่ได้หลวมซะหน่อย ถ้าไม่รักไม่ยอมหรอกนะ” ยิวไม่รู้เหมือนกันว่าได้เผลอใจไปรักแม่ทัพวิศรุฒไปตั้งแต่เมื่อไร เหตุการ์เมื่อครู่เขาแค่อยากสนุกแต่เมื่อได้ทำจริงๆ จึงได้รู้ใจตัวเองอย่างกะท ันหันไม่ได้ตั้งตัวกันเลยทีเดียว

“รักแค่ไหน” “ไม่รู้เหมือนกันว่ามากแค่ไหน ทุกวันนี้ก็มองแค่เฮีย ไม่ได้มองใครอีกแล้ว” พอรู้ว่าเขาเขินก็ยิ่งอยากแกล้ง ขยับใบหน้าเข้าไปคลอเคลียจนเกือบจะจูบกันรอมร่อ

“จะไม่มากไปหน่อยเหรอคะ คุณลืมเรื่องที่เราจะไม่สานสัมพันธ์กันต่อไปแล้วเหรอ” “เปลี่ยนเป็นสักเดือนแล้วกัน หรือไม่ก็จนถึงวันวาเลนไทน์แล้วค่อยจบก็ได้ เดือนธันวาฯ แห่งความรักไง” “มั่วแล้วค่ะ นั่นมันเดือนกุมภาฯ”