روايات وقصص ضمن ไม่รักก็อย่าร้าย

ชินอ๋องเหยียนเค่อสิงตรัสขึ้นน้ำเสียงเย็นเยียบ “ไม่รักก็ไม่ต้องรักสิ ฉันเองก็ใช่ว่าจะมีความรักอะไรให้กับนายเสียหน่อย”

ณิ‍ชาเชิญชวน “ไม่ต้องแกะก็ได้ แค่แหวกนิดเดียวก็เอาได้แล้ว เธอก็เปียกพร้อมอยู่แล้วนี่”

“ก็ใช่น่ะสิ คนใจร้าย” “อาขอโทษ อย่าโกรธอาเลยนะ” “ไม่รู้ล่ะ เบลยังไม่ให้อภัยอาง่ายหรอกนะ” “ไม่เป็นไร ตอนนี้ยังไม่ให้อภัยก็ไม่เป็นไร แต่อย่านานนักล่ะ”

“คุณพ่อยังไม่แก่สักหน่อย” “สักวันพ่อก็ต้องตายแต่อย่างน้อยหากนิมเจอคนดีๆเจอคนที่พอจะฝากผีฝากไข้ได้พ่อกับแม่ก็คงจะตายตาหลับและที่สำคัญอย่ารักคนอื่นมากกว่าตัวเองเราเองก็มีศักดิ์ศรีอย่าให้ความรักทำร้ายเราจนเรียนรู้ที่จะรักอย่างเข้าใจ”

' 'อย่าให้ฉันต้องร้ายนะฉาย อย่าบีบให้ฉันต้องร้าย ต่อไปนี้อย่ามายุ่งกับฉัน กลับไปบอกคนของนายด้วย ว่าอย่ามายุ่งกับฉัน เพราะเห็นแก่ที่นายเป็นพ่อของฉลาม ฉันจะปล่อยให้นายไปมีความสุขกับทางที่นายเลือกง่ายๆ แต่ถ้านาย และผู้หญิงของนายไม่ยอมจบ ฉันจะให้สังคมลงโทษนายและผู้หญิ

เรื่องของคุณน่ะปล่อยให้ตัวละครหลักเขาจัดการเถอะ อย่ามายุ่งกับผมเลย แม้ในใจจะเอ่ยเช่นไร ความจริงเพียงเอ่ยเสียงเรียบนิ่ง ไร้คลื่นอารมณ์ “หลีกไป อย่าให้ข้าต้องใช้กำลังบังคับ ข้าไม่มีรสนิยมทำร้ายสตรีหากไม่จำเป็น และเห็นแก่ความรักที่โดนทรยศในรักของเจ้า ข้าจะไม่ถือสาเอาความ ถอย ไปเสีย”

(ให้รักกันจนฟ้าพังทลายอย่าดุด่ากัน) “ให้ฮักแพงกัน เคียดให้กันก็ให้อภัยกัน” (ให้รักกันโกรธก็ยกโทษให้กัน)

ภาวีโอบบ่าของเมทิตา พลางปลอบใจ “การที่ใครสักคนไม่ได้รักเรา ไม่ได้หมายถึงเราไม่ดีหรอกน่า เขาแค่ไม่รัก ไม่รักก็คือไม่รักเท่านั้นเอง” คำพูดนั้นยิ่งทำให้เมทิตาปล่อยโฮดังกว่าเดิม

“ฉันชอบทุกอย่างที่เราทำด้วยกัน แต่ไม่ชอบเห็นเธอหวั่นไหวแบบนี้เลย บอกแล้วไงว่าไม่อยากเป็นคนใจร้าย” “ถ้าไม่อยากใจร้ายขนาดนั้นก็ให้มันเป็นฉันสิไทเกอร์... คนที่นายอยากจะรัก” “อย่าบังคับให้รู้สึกขนาดนั้นสิจ๋าย”

"มะ....ไม่ อย่า" ปึก "กรี๊ด"