고자극 Novels & Stories

เอมมาลินพยายามเต็มที่ที่จะยืนอย่างมั่นคง เพราะไม่ต้องการให้ใครเห็นว่าตัวเองปวดท้องมากเพียงใด แต่ร่างกายที่สร้างด้วยเลือดเนื้อ และเต็มไปด้วยประสาทการรับรู้ก็สั่งการไปที่สมอง มันร่วมใจกันบีบคั้นเพื่ออยากให้เจ้าของร่างกายเยียวยาความเจ็บปวดที่เกิดขึ้น กระทั่งในที่สุดเอมมาลินก็ทานทนไม่ไ หว เธอตัวงอเป็นกุ้ง เหงื่อแตกซิกมากกว่าเดิมจนแทบจะยืนไม่ไหว “คุณเอม!” บรรจงหันไปเห็นและกำลังจะเข้าไปช่วยประคอง แต่ก็ช้ากว่าเจ้านายซึ่งถึงตัวหญิงสาวก่อน “เป็นอะไร” กวินภพถามคนในอ้อมแขนเสียงห้วน

ตั่บๆ ตั่บๆ ตั่บๆ กึก ใบบัวกัดริมฝีปากล่างแน่นจนรู้สึกเจ็บ ไม่ได้ดิ้นรนต่อต้านอะไรอีกนอกจากนอนนิ่งให้คนเลวกระทำกับร่างกายตนเองต่อไป ในใจทั้งรังเกียจทั้งรู้สึกขยะแขยง พะอืดพะอมจนอยากจะอ้วกออกมา เลโอเบิกตากว้างขึ้นมองเลือดที่ซึมไหลออกมาจากริมฝีปากเ

กดจูบริมฝีปากแดงระเรื่อหนัก ๆ อีกครั้งพร้อมกับกระแทกเอวสอบเข้าหาร่องสาวแรง ๆ "อื้อ อ่าส์ อ่าส์ "ร่างบางส่งเสียงครางออกมาเมื่อถูกกระแทกแรง ๆ หลายที

เค้กไม่ปล่อยให้หน้าอกของตัวเองว่างเปล่าเธอยกมือเล็กบีบคลึงหน้าอกของตัวเองเบาๆ หวังเพื่อคลายความเสียวซ่านที่บาสเตียนมอบให้ลงไปบ้าง แต่มันกลับยิ่งเพิ่มความเสียวซ่านเข้าไปเป็นทวีคูณ “ซี้ดดดดดดด.......เฮียขา” “อ่าาาา เสียวควE มากเบบี๋” บาสเตียนพ่นคำพูดหยาบคายเพื่อระบายความเสียว ซ่าน เสียงครางหวานของคนใต้ร่าง ยิ่งทำให้อารมย์ดิบของเขาพุ่งพล่าน “อ๊าาา .... ฮะ เฮีย ตรงนั่นมันเสียว”

เขาก้มลงจูบไซร้ทรวงอกอย่างเมามันส์ เร่งเร้าตะบันเด้าไม่มียั้ง “อือ...ยู...ยูมิ...ผม...ผมไม่ไหวแล้ว ผมไม่ไหวแล้วที่รัก” กายเธอสั่นพร่าไปตามแรงตะบันเด้าถี่ยิบ กายหนักแน่นละเล็งซอยถี่หนักจนกลามเนื้อกระตุกเกร็ง อะดรีนาลินเดือดพล่าน เส้นเอ็นผุดโปน ลำเอ็นร้อนฉ่าเหมือนจะระเบิดยามก้าวถึง จุดสุดยอด

หลังจากเข้าพบหมอ รับคำปรึกษา ผ่านกระบวนการต่างๆ มาตามการจัดแจงของคุณย่า ในที่สุดก็มีวันนี้ การทำ IUI เพื่อให้ได้มาซึ่งทายาท ไม่ใช่ตามความต้องการของเขา แต่เป็นความประสงค์ของคุณย่า นี่ดูจะเป็นเรื่องเดียวที่เขาได้ตัดสินใจด้วยตัวเอง หลังจากศึกษาวิธีการ และเห็นว่ามันตาน่าจะเจ็บต ัวน้อยที่สุด

“วุ้นลืมวันเดือนปีเกิดตัวเอง” เป็นอีกครั้งที่เชิญขวัญใจเต้นแรง ลองใส่วันเดือนปีเกิดตัวเองลงไป หน้าจอก็ปลดล็อกทันที เธอกวาดหาโปรแกรมที่คิดว่าน่าสงสัย เจอแล้วก็รีบกดเข้าไปดูทันที

เขาไม่เพียงไม่สำนึกแต่กลับทำหน้ายียวนกวนประสาท กัดเลียริมฝีปากตัวเองอย่างยั่วยวน “ถ้าไม่อยากให้มีใครตาย นอนถ่างขา ทำหน้าที่เมีย มีลูกให้ฉันสักคนสองคนแค่นี้...หวังว่าคารินาคงจะจำได้ว่าครั้งที่แล้วไอ้เวรนั้นมันเป็นยังไง หรือครั้งนี้คารินาอยากให้มันตายจริงๆ” น้ำเสียงกระซิบแหบพ ร่า ริมฝีปากหยักแตะจูบหนักๆ ลงที่ลำคอระหง

“ใจกระเจิง” เขียน : กาสะลอง สงวน​ลิขสิทธิ์​ตาม​พระ​ราช​บัญญัติ พ.ศ.2537

“เหรียญยังมีสองด้านเลยนี่คะคุณตา จิตใจของมนุษย์ก็เหมือนกันค่ะ แม่เคยบอกกับหนูว่าต่อให้เราเป็นคนดีแค่ไหนก็ยังเคยฆ่ายุง ฆ่ามด เคยรู้สึกอิจฉาริษยาคนอื่นด้วยเรื่องที่ไม่เป็นเรื่อง และยังเคยโกรธแค้นแทนคนอื่นทั้งที่ไม่ใช่เรื่องของตัวเอง เขาเรียกว่าอารมณ์ชั่ววูบค่ะ อารมณ์นี ้ทำให้เราขาดสติ ทำอะไรได้อย่างไม่ลังเลเลยด้วย หนูยังเคยเป็นเลยค่ะ” “หนูน่ะเหรอ” ฮาโตริทำหน้าไม่อยากเชื่อ “จริง ๆ ค่ะ หนูเคยพูดกูมึงกับใครคนหนึ่งเพราะเขาเรียกพี่ไคของหนูอย่างหยาบคาย ตอนนั้นหนูโมโหจนขาดสติเลยค่ะ ทะเลาะกับเขาอย่างลืมกลัวเลยค่ะคุณตา”