힐링 の小説・ストーリー

ความคิดที่คิดว่าทะเลกับอันดาเป็นคนคนเดียวกัน แน่นอนว่ามันยังไม่หายไปจากห้วงความคิดของเหนือเวหา ถึงมันจะดูเป็นไปไม่ได้ในเรื่องรอยที่จะลบออกไปให้หายทันตาแต่หากคิดเข้าข้างตัวเองสำหรับเหนือเวหา โลกนี้มีเครื่องสำอางที่ชื่อว่าคอลซีลเลอร์ซึ่งมันสามารถปกปิดรอยต่างๆได้ เหนือเวหาเ

ฮือๆๆ เธอรับขวดน้ำในมือใหญ่ที่เขาเปิดฝาขวดให้มาดื่มแล้วก็ส่งกลับคืนให้เขาแล้วยกมือขึ้นปาดป้ายเช็ดน้ำตาที่ไหลไม่หยุดของตัวเอง ส่วนกองทัพก็ลุกเดินไปหยิบกระดาษทิชชูมาให้สาวน้อยของตนซับหน้า ฮือๆๆ “เพราะคุณ เพราะคุณ ชีวิตฉันถึงเป็นแบบนี้ อึก! ฮือ...” มือน้อยทุบตี

เห็นเธอผงกหัวขึ้นมอง เขาเลยเอื้อมไปหยิบหมอนมาช่วยรองศีรษะให้ จะได้มองกิจกรรมสานรักได้ถนัดหน่อย พอได้เห็นภาพวาบหวิวระดับสี่จี ตัวขาว ๆ ก็เสียวจัดจนขึ้นสีแดงระเรื่อ น่าฟัดหนัก ๆ อีกสักรอบมาก

ะนำพาไป ไม่ว่าเขาจะจับเธอให้หันซ้าย หันขวา หรือแม้แต่หันหลัง เรือนร่างงดงามก็พร้อมจะโบยบินไปพร้อมๆ กับเขา จนกายแกร่งกดกระหน่ำสาวสะโพกผายของเธอเข้าใกล้ พร้อมๆ กับส่งอัดตัวตนอันแข็งแกร่งของเขาเข้ามาอย่างแรง เมื่อนั้นบัวจึงได้ยินเสียงครวญครางด้วยความสุขสมของเขา พร้อมๆ กับเสียงค รางแว่วหวานของตัวเอง ที่ร่ำร้องเรียกหาแต่ชื่อของเขาไม่หยุด “บัวจ๋า... บัวมีความสุขมั้ยจ๊ะ”

จืดชำเลืองสายตามองเลยข้ามไหล่น้าสาวไปด้านหลัง “มันชื่ออ้อย สติไม่ค่อยสมประกอบหรอก” สำอางเอี้ยวตัวหันไปมองหญิงสาวที่อยู่ในความดูแลของตน

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ขอเพียงแค่หลี่ซือนึกถึงสายตาคู่สุดท้ายที่หลินซวงมองมายังเขา สายตาที่ปนเปไปด้วยความรักอันลึกซึ้ง การร่ำลา และแม้กระทั่งความเจ็บปวดรวดร้าว ส่วนลึกในอกของเขาก็พลันบังเกิดความตื่นตระหนกหวาดกลัวขึ้นมาจับใจ กระทั่งในยามที่คุณหมอเดินมาบอกว่า เด็กใ นท้องของถังหว่านปลอดภัยดี ในหัวใจของเขาก็กลับไม่มีความรู้สึกยินดีปรีดาเลยแม้แต่น้อย

หลังจากพูดจบ เขากอดฉันและกระโดดลงไปในสระกรดซัลฟิวริกอย่างไม่ลังเล ขณะที่เขากระโดดลงไป ความเจ็บปวดทั้งหมดที่หายไปจากร่างกายของฉันดูเหมือนจะกลับมาอีกครั้ง หัวใจของฉันมันเจ็บปวดราวกับถูกมีดกรีด

เครื่องกระเบื้องเคลือบบนโต๊ะถูกปัดลงพื้นด้วยแรงโทสะ ตำหนักใหญ่มองเห็นหยกสลักลายงดงามดั่งลูกแก้วหลากสี แสงอาทิตย์เจิดจ้าสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างด้านข้าง ทว่าภายในนั้นกลับเหน็บหนาวเย็นเยียบ เยว่ฮองเฮาที่บาดแผลพุพองเริ่มดีขึ้นแล้ว แต่งองค์ทรงเครื่องสวยสง่า นั่ งเหม่อลอยอยู่บนเตียงแววตาสูญสิ้นประกาย ท่วงท่าราวกับหุ่นไร้ชีวิต มองเหม่อออกไปด้านนอกหน้าต่างอย่างเงียบงัน ชีวิตนางเวลานี้ราวกับหงส์ที่ถูกถอดปีก

ทรมานวิญญาณหนักหนา. เสียงเรียกเข้าเพลงโปรดของพุดที่เป็นบทเพลงเก่าแต่ยังคงความคลาสสิคค่อย ๆ ดังขึ้นพร้อมกับการสั่นของโทรศัพท์มือถือ ได้ดึงความสนใจจากพุดที่กำลังคุยกับตัวเองอยู่ “ฮัลโหล ว่าไงหยก”

คำนำ นิยายเรื่อง ตามดวงใจหวนคืน เป็นภาคต่อของ เล่ห์เสน่หาเพื่อนสาวแม่ และ หลงลีลารักลูกชายเพื่อน ซึ่งเขียนในมุมมองบุคคลที่หนึ่ง เรื่องราวความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นจากความใกล้ชิดสนิทสนมของคนสองคนที่อายุห่างกันสิบปี ทั้งนี้ตัวละครในเนื้อหาไม่มีอยู่จริง เนื้อเรื่องถูก แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้แต่ง โปรดอ่านนิยายเพื่อความบันเทิงเท่านั้น