힐링 소설 & 이야기

เขาปะเหลาะ นลินเห็นใจสามีอยู่ไม่น้อยเพราะเข้าใจดีว่าเขามีงานรัดตัว ภีมเป็นซีอีโอบริษัทสตาร์ตอัปสามแห่งที่เขาร่วมก่อตั้งกับหุ้นส่วน ล่าสุดเขากำลังปลุกปั้นแอปพลิเคชันที่ให้บริการสตรีมมิ่งคอนเทนต์โดยลงทุนและกว้านซื้อคอนเทนต์ใหม่ๆ มานำเสนอผู้สมัครรับชมรายเดือน ด้ว ยเหตุนี้เองทำให้ต้องเดินทางไปเซ็นสัญญาที่ต่างประเทศบ่อยครั้งหรือทำงานดึกๆ ดื่นๆ ตามเวลาที่แตกต่างกันของแต่ละประเทศ

บทที่ 7 ปะทะ กลิ่นกำมะถัน? ซูเจี้ยนสูดลมหายใจเข้าเชื่องช้า กลิ่นที่ล่องลอยมาตามกระแสลมทำให้นางสนใจ เพราะกลิ่นกำมะถันบอกให้รู้ว่าละแวกนี้มีบ่อน้ำพุร้อน พื้นที่ห่างไกลและยากลำบากเช่นนี้ หากได้แช่น้ำร้อนก็นับว่าไม่เลวเลย ซูเจี้ยนคิดอย่างยินดีขณะย่ำเท้าไปตามหิมะขาวโพลน สอ งมือประคองยาแก้ฟกช้ำ เดินผ่านกลุ่มทหารเวรยามซึ่งจับกลุ่มผิงไฟกันเป็นหมู่ๆ แสงจันทร์อาบไล้สะท้อนหิมะจนเห็นรอบตัวได้ชัดเจนแม้ว่าตอนนี้จะเป็นกลางดึกแล้วก็ตาม

“หวานอยากไปนิวซีแลนด์ หวานอยากไปเยี่ยมบ้านของไนเจลค่ะ” “ใครคือไนเจล” นายแพทย์หนุ่มขมวดคิ้วด้วยความสงสัย เขาไม่เคยได้ยินชื่อของไอ้คนนี้มาก่อน นอกจากไอ้เหนือฟ้าแล้วยังมีศัตรูใหม่เพิ่มขึ้นมาอีกงั้นหรือ กันต์ธีกดเสียงเข้มขึงขัง “ว่าไง ใครคือไนเจล” “ไนเจลเป็นนกทะเลค ่ะ”

หญิงหน้าไหว้หลังหลอกอย่างเธอ เมื่อได้ดื่มด่ำกับรสชาติจากเต้าทรวงอวบสล้างทั้งสองข้างจนหนำใจ ริมฝีปากร้อนชื้นก็วกขึ้นไปซุกซบขบกัดที่ลำคอนวลเนียนหอมกรุ่น จูบไซ้อย่างหื่นหิวระคนร้อนแรงจนเป็นรอยแดงเต็มไปหมด แล้วลากปลายชิวหาผ่าวระอุลงมาที่หน้าท้องแบนราบ จนเธอรู้สึกขมว ดมุ่นเหมือนมีเกลียวคลื่นขนาดมหึมาก่อตัวในท้องน้อย แต่ก็ไม่มีสติมากพอที่จะหยุดยั้งเขา ทำได้แค่เพียงครวญครางพร่ากระเส่า และดึงทึ้งผมบนศีรษะทุยอย่างขาดสติ

Just Prana | เพียงปราณ THE END ❤️

‘เขาเห็นยาบำรุงครรภ์ด้วยหรือ’ "ยาบำรุงค่ะ มียาแก้วิงเวียนศีรษะด้วย เลยทำให้ฉันหลับ ว่าแต่คุณไม่สบายอยู่ไม่ใช่หรือ แล้วมาอุ้มฉัน" เอเดรียนส่ายศีรษะบอกเธอว่าเขาไม่เป็นอะไร

ดุจดั่งทานตะวัน ~จบบริบูรณ์~

เหี้ย [SALAMDU : SIDE END]

ฉันถามขณะเกลี่ยคอนซีลเลอร์ให้เรียบเนียน “ฉันเห็นในแววตาเธอ ทุก ๆ วันประกายในดวงตามันค่อย ๆ หรี่ลงทุกที เธอมีเรื่องต้องเปิดใจจัดการมากมาย ทั้งความรู้สึกผิด ความเกลียดชังตัวเอง และความขมขื่น เธอต้องคุยกับใครที่เป็นมืออาชีพที่สามารถช่วยเธอได้ก่อนที่มันจะสายเกินไปนะ”

เธอร้องเสียงขาดห้วง สูดหายใจเร่าร้อน “พี่ก็เสียวจ้ะครีมจ๋า” เขาก็ไม่ต่างจากเธอหรอก ความคับแน่นที่บีบรัดเอ็นอุ่น ทำให้ผิวสัมผัสระหว่างเดินรู้สึกดีอย่างที่ไม่เคยรู้สึกกับผู้หญิงคนใด... เขาวางเธอลงบริเวณอ่างล้างหน้าแล้วค่อยถอนเอ็นอุ่นออกจากร่างบาง เปิดตู้หยิบถุงยางมาสวมแล ้วเริ่มบรรเลงเพลงรักต่อ