LGBTQ+

เมื่อมาวาฬแห่งมายาดาวจรัสฟ้าดวงใหม่แห่งวงการบันเทิงกำลังไฟมอดบนเส้นทางความฝันแต่ดันได้ดวงตะวันมาคอยโอบกอดเอาไว้ในวันที่เหน็บหนาว ซุปเปอร์สตาร์อย่าง ยาหยี ถูกโชคชะตาขีดเขียนให้เจอกับฟีลแฟนหน้าคุ้นทีดีกรีเจ้าพ่อแห่งเกาะผี ชายหนุ่มหน้าโหดผู้แสนคลั่งรักและคอยซัพพอร์ตเขาทุกเส้นทาง แม้ทางนั้นจะเป็นนรก ป๋าทิน ก็พร้อมกระโดดลงกระทะทองแดงเป็นผัวเธออยู่ดี

เมื่อเด็กดื้อคิดจะปีกกล้าขาแข็งหนีหายไปพ่อเลี้ยงคมสันจึงต้องลงโทษให้หนักแบบทบต้นทบดอก จากความเกลียดชังแปรเปลี่ยนเป็นความโหยหาที่สลัดไม่หลุด ยิ่งดิ้นหนี... ยิ่งถูกกักขัง ยิ่งรุนแรง... ใจกลับยิ่ง

‘เกรทวริน’ หญิงสาวผู้ต้อยต่ำแต่มีอุดมการณ์แน่วแน่ต้องมาอยู่ใต้บังคับบัญชาของ ‘คีนรดา’ ลูกสาวท่านประธานมีดีกรีเป็นถึงทายาทธุรกิจพันล้าน มากด้วยความสามารถสวย รวย เก่งครบเครื่อง ผู้คุมชะตาชีวิตทั้งหน้าที่การงานและหัวใจ ความอลหม่านจะไม่เกิดขึ้นเลย ถ้าเธอและเธอ ไม่เคยรักกันมาก่อน จุดจบที่ไม่สวยงามของคำว่า ‘แฟนเก่า’ กลายมาเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ว้าวุ่น ชะตาที่ไม่อาจหลีกหนี นำพาทั้งคู่โควรมาพบกันอีกครั้งในฐานะ ‘เจ้านาย’ กับ ‘ลูกน้อง’

"ที่ฉันยอมเปิดพื้นที่ส่วนตัวให้เข้ามา...ก็เพราะเห็นใจเพื่อนมนุษย์ด้วยกันหรอกนะ"

เจิ้นรักเจ้า และจะทำทุกหนทางให้เจ้าอยู่กับข้า ไม่ว่าจะด้วยเล่ห์กล เพทุบายใดๆก็ตาม เพื่อเจ้าแล้วข้าพร้อมจะทำโดยปราศจากความละอาย

ฉันไม่คบเด็ก...และจะไม่มีวันคบแน่ ๆ นั่นคือสิ่งที่เอมอรมั่นใจมาโดยตลอด จนกระทั่งได้มาเจอกนกอร เธอก็รู้สึกราวกับว่า จะต้องกลืนน้ำลายตัวเองซะแล้ว

เมื่อเพื่อนสนิทฝากฝังให้คุณพ่อช่วยดูแลแต่คุณพ่อดันดูแลดีเกินคาด จัดหนักให้ทั้งบนโต๊ะอาหารและบนเตียง! จากเพื่อนลูกชาย... กลายเป็นเมียเก็บของคุณอาเจ้าของร้านสะดวกซื้อไปซะงั้น!

ขับขานบทเพลงแห่งสายใยรัก สัมพันธ์สลักรักมิห่างหาย ต่อให้ฟ้าถล่มดินทลาย ก็มิคลายรักเราพรากจากกัน

"ตลอดชีวิต เราไม่เคยได้เลือกอะไรด้วยตัวเองเลย หากชีวิตนี้สามารถเลือกสักอย่างได้เอง เราขอเลือกความรักครั้งนี้ได้หรือไม่"

ดอกคุณนายตื่นสายต้องมีแสงแดด ดอกไม้ถึงจะยอมบาน ... ก็คงเหมือนกับคนบางคนล่ะนะ

“ปากก็บอกว่าเกลียด... แต่พอเห็นใครเข้าใกล้ ไอ้ลูกหมูทำไมพี่อาทิตย์คนนี้ถึงได้ร้อนรุ่มจนอยากจะขังอีกฝ่ายไว้ ไม่อยากให้ใครได้เห็นรอยยิ้มหวาน ๆ นั่น!”

ท่านเสนาบดีที่รัก เจ้าจงมาเป็นภรรยาข้าเสียเถอะ ในวังหลวงล้วนแต่มายา ท่านอ่อนแอบอบบางเช่นนี้เกรงว่า หากมีไม่ข้าปกป้องแล้ว เจ้าคงไม่สามารถเอาชีวิตรอดได้

เรือคือบ้าน มหาสมุทรคือมารดร หากแต่ชายฝั่งคือขุมทรัพย์ กองโจรสลัดประจำเรือแบล็กคาเคนจึงมุ่งหมายที่จะปล้นสะดมคฤหาสน์เก่าของตระกูลลอร์ดแห่งหนึ่งประเทศอังกฤษ แต่ผู้ใดจะรู้เล่า ว่าหีบสมบัติที่พวกเขาปล้นขึ้นเรือมาจะเป็น...โลงศพของแวมไพร์? แค่ถูกทางกองทหารหมายหัวลงบัญชีดำก็ว่าหนักหนาแล้ว เมื่อต้องมาเจอกับ ลอร์ดเกรแฮม แวมไพร์ที่มีอายุมากกว่าห้าร้อยปี เห็นทีว่าชีวิตของลูกเรือคงจะหาไม่กันในวันนี้ เดือดร้อนถึง กัปตันออเดรย์ แบรล์ ที่ต้องเสียสละตัวเอง เพื่อรักษาชีวิตลูกน้องจากการถูกลงมติเสียงข้างมากให้พลีกายแทนทุกชีวิต มันใช่เรื่องที่เขาจะต้องมาเสียสละเหรอ!? โชคดีที่ลอร์ดเกรแฮมไม่ได้กระหายเลือดถึงขนาดกล้ากัดกัปตันโจรสลัดรูปงามแต่โสโครกซกมกตรงหน้าได้ ทว่า...ไม่ได้หมายความว่าจะไม่ กิน ต่อให้ไม่ได้กระหายเลือดแต่ก็กระหายรัก ความปรารถนาที่เก็บกลั้นมากกว่าหลายร้อยปีถูกปลดปล่อยในครานี้ โดยมีกัปตันจอมกะล่อนเป็นที่รองรับอารมณ์ คอยดูเถอะ ถึงฝั่งเมื่อไร ข้าจะเอาลิ่มไม้ตอกเจ้าให้จมดิน! ออเดรย์สาบานไว้กับตัวเองว่าจะต้องเอาคืนแวมไพร์มากราคะนี้อย่างสาสมแน่นอน!