LGBTQ+

อีกคนจงเกลียดจงชังเข้าไส้ แต่อีกคนกลับมาเพราะรักและคิดถึง **** เมื่อคนที่เขาเกลียดมากต้องกลับมาใช้ชีวิตอยู่บ้านหลังเดียวกันอีกครั้งเพราะความจำเป็นบางอย่าง พวกเขาจะจัดการกับชีวิตตนเองอย่างไรหลังจากนี้ จากความเกลียดชังจะกลายเป็นความรักได้หรือไม่

คนเราจะเจอความโชคดีในชีวิตได้บ่อยแค่ไหนกัน... และถ้ามันบ่อยขึ้น บ่อยขึ้น มันจะยังเป็น 'ความโชคดี' หรือแท้ที่จริงแล้ว เป็น 'ความตั้งใจ' ของใครบางคนกันแน่?

งานแต่งของเธอกับพี่พร้อมอาจเป็นเพียงแค่ภาพลวงตา พี่พร้อมรักผู้หญิงคนนั้น แต่เพราะเขาต้องทำตามคำสั่งของแม่ เขาจึงแต่งงานกับเธอ เธออาจได้ครอบครองร่างกายเขา…แต่ไม่เคยได้หัวใจเขาเลยแม้แต่นิดเดียว และนั่นคือความจริงที่นงนาทไม่อยากได้ยินจากคนที่เธอยอมฝากทั้งชีวิตไว้กับเขา ในเมื่อเจ้าของหัวใจไม่ใช่เธอ สถานะคู่ชีวิต มันจะสำคัญอะไร ในเมื่อพี่พร้อมไม่ได้รักเธอเลย เธอควรทำสิ่งที่ถูกต้องและปล่อยเขาไปใช้ชีวิตในแบบที่เขาต้องการ!!

เจ้าหน้าที่พิเศษอย่างเขาตกบันไดตายระหว่างวิ่งไล่สุนัขตำรวจ รู้ตัวอีกทีก็ต้องมาแต่งงานกับผู้ชายที่ได้ชื่อว่าโหดร้ายที่สุดในอาณาจักร

เรื่องราวความรักของเพื่อนสนิทชายหนุ่มต่างที่มาต่างบุคลิกกับความรักแสนโรแมนติกที่มีอุปสรรคของพวกเขา

ฉันผู้สามารถมองเห็นอารมณ์ความรู้สึกของคนอื่นได้ทั้งหมด ยกเว้นเพียงแค่ 'เธอ' อยากรู้จังรักของเธอมันคือสีอะไร?

ท่านเสนาบดีที่รัก เจ้าจงมาเป็นภรรยาข้าเสียเถอะ ในวังหลวงล้วนแต่มายา ท่านอ่อนแอบอบบางเช่นนี้เกรงว่า หากมีไม่ข้าปกป้องแล้ว เจ้าคงไม่สามารถเอาชีวิตรอดได้

“นี่คุณเธียร! จะเดินตามช่อทำไมนักหนา ช่อไม่ชอบคุณเธียรแล้ว กลับไปตั้งใจทำงานของตัวเองเถอะนะ อย่าเสียเวลามาเดินตามก้นช่อเลย”

เจิ้นรักเจ้า และจะทำทุกหนทางให้เจ้าอยู่กับข้า ไม่ว่าจะด้วยเล่ห์กล เพทุบายใดๆก็ตาม เพื่อเจ้าแล้วข้าพร้อมจะทำโดยปราศจากความละอาย

"ผมกับพี่เรามีอะไรกันหรือเปล่า" "แล้วคิดว่าไง" "ผมจำไม่ได้ ไม่งั้นผมจะถามพี่ทำไม" "ใช่ แต่…" "พี่ลืมมันไปได้ไหม"

ภาพเบื้องหน้าพร่ามัวเลือนรางด้วยหยดน้ำตาที่เอ่อรื้นคลอหน่วยตาไม่ขาดสาย ปานรัมภายกมือขึ้นปาดร่องรอยแห่งความเสียใจครั้งแล้วครั้งเล่า แต่น้ำตาเจ้ากรรมกลับยิ่งหลั่งไหลพรั่งพรูออกมาประหนึ่งทำนบกั้นความเจ็บปวดได้พังทลายลง เธอมองไกลออกไปอย่างไร้จุดหมาย ในใจหวนนึกถึงเรื่องราวที่เพิ่งผ่านพ้นไปราวกับเพิ่งเกิดขึ้นเมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน สุ้มเสียงนุ่มกังวานที่เคยกระซิบแผ่วพร่าบอกรักซ้ำๆ อยู่ข้างหู ทว่าในยามนี้ คนเดียวกันนั้นกลับเป็นคนทุบทำลายความไว้เนื้อเชื่อใจจนแหลกลาญไม่มีชิ้นดีด้วยน้ำมือของเขาเอง นิ้วเรียวสวยพยายามเกลี่ยน้ำตาที่ร่วงหล่น ทว่าความเจ็บปวดกลับยิ่งแล่นริ้วเข้าสู่หัวใจอย่างรุนแรง ละม้ายคล้ายว่าใครคนนั้นจงใจปักคมมีดลงบนกลางอกของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเหวอะหวะเกินจะเยียวยา ในวินาทีที่ความเสียใจดิ่งลงถึงที่สุด ปานรัมภาก็ตัดสินใจอย่างเด็ดเดี่ยวท่ามกลางม่านน้ำตา เธอคิดว่าโทษทัณฑ์ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับคนไม่รู้จักพอ และคนที่เห็นค่าความรักเป็นเพียงของเล่นชั่วครั้งชั่วคราว คือการปล่อยให้เขาจมปลักอยู่กับความรู้สึกผิดนี้ไปชั่วชีวิต ให้เขารับรู้รสชาติของการสูญเสียสิ่งที่รักที่สุดไปเพราะความมักมากของตัวเอง

ภาคินทร์แวมไพร์ที่อยู่อย่างโดดเดี๋ยวมาร้อยกว่าปี แต่ จู่ๆ เขาก็ได้กลิ่นเลือดบริสุทธิ์จากคนส่งอาหาร เขาจึงทำทุกวิถีทางที่จะครอบครองคนคนนั้น และวิธีที่ดีที่สุดคือการจับคนนั้นทำเมีย

ลมหนาวและดาวเดือน และเพื่อนบ้านสาวสวย พร้อมด้วยภาพ "กิจกรรม" แสนหวิว ชวนใจ หมวยเล็ก ปลิวข้ามรั้วไปง่ายๆ เพราะอยากรู้ และอยากเห็น อะไรต่ออะไร บนดาดฟ้านั้น ^ ^

ตอนรับงาน หล่อนทราบเพียงว่า 'คุณ' ของบ้านหลังนี้ เป็นนักเขียน

อุบัติเหตุครั้งนั้นพรากผู้เป็นพ่อของปภาวีไปตลอดกาล นักธุรกิจสาวต้องแบกรับความเจ็บปวดและความคับแค้นเอาไว้ในใจมาเนิ่นนาน และใช่เวลาหลายปีในการตามหาตัวผู้ก่อเหตุ แต่ก็ไม่เคยเจอหลักฐาน จนกระทั่ง พรีน ชนากานต์ เข้ามาทำงานในบ้านของเธอในฐานะ หลานสาวของคนรับใช้เก่าแก่ ความไม่ถูกชะตาตั้งแต่แรกเห็นทำให้พรีนถูกกลั่นแกล้งอยู่เสมอ แต่ในขณะเดียวกัน ความใกล้ชิดก็ทำให้ทั้งคู่รู้สึกดีต่อกัน และพัฒนาความสัมพันธ์จากเจ้านายลูกน้องไปเป็นคนรัก แต่ทว่า ความรักและความสุขที่มีให้กัน กลับต้องพังทลายลง เมื่อปภาวีเจอหลักฐานชิ้นสำคัญที่จะนำเธอไปสู่ความจริงบางอย่าง เรื่องของหัวใจหลักจากนี้ไม่มีใครบอกได้เลยว่าจะเป็นไปในทิศทางใด ...

มีด้วยหรือคำว่าเลิกกันด้วยดี มันก็เป็นแค่คำแก้ตัวหรูๆ ที่ทำให้คนมองมาว่าเราไม่เจ็บไม่ช้ำจากรักอันพังยับแค่นั้นเองล่ะ ในเมื่อรักมันห่วยแตก ก็จะเดินออกมาจากคนห่วยๆ แต่ก็หนีมาได้ไม่ถึง 5 ปี สุดท้ายความหยาบคายของโลก ก็ส่งความบรรลัยห่วยแตกให้เดินงงๆ กลับเข้ามาในชีวิตกันอีกครั้ง "ถ้ารู้ว่าพี่ทำงานอยู่ที่นี่ คีย์ก็คงไม่เลือกมา" "รู้แล้วก็ทำเรื่องย้ายออกไปซะสิ" "ถ้าคีย์ผิด คีย์จะไป แต่นี่พี่อูนเป็นคนผิดเต็มๆ" "พี่ผิดอะไร" "ก็พี่เล่นเปลี่ยนชื่อจนคีย์เข้าใจผิด จะเปลี่ยนทำไม" "เปลี่ยนเอาความจัญไรออกจากชีวิต แต่คิดว่าคงจะไม่ได้ผลซะละมั้ง" เรื่องราวได้เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ณ โรงพยาบาลช้างแห่งหนึ่ง ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ หมออูน หมอคีย์ อดีตคู่รักคู่ร้าง จะกลับมาดุเดือดยิ่งกว่าช้างตกมัน!! "รู้ตัวป่ะ พี่น่ะเหมาะกับความจัญไรแบบนี้แหละ" *Talk. : คำเตือนเล็กน้อย เนื้อเรื่องค่อนไปทาง Dirty talk ของคนที่เคยๆ กันมาก่อน หากไม่ถูกจริต กรุณาเลื่อนผ่าน แต่ถ้าคุณกำลังตามหาความทะลึ่ง เราท้าให้คุณลองจ้ะที่รัก...

'ผมอยู่มานานเห็นคนจากไปก็ไม่น้อย ผมรู้ว่าการเสียคนสำคัญรู้สึกยังไง ถ้าต้องเสียคุณไปอีกคน จะให้ผมใช้ชีวิตอีกร้อยปี พันปี ไปเพื่ออะไร ในเมื่อบนโลกนี้มีณจันทร์แค่หนึ่งเดียว'

คุณหนูอย่าอ่อย… เดี๋ยวเดินไม่ไหวนะ เมื่อ “คุณหนู” สุดน่ารัก ไม่ได้ใสอย่างที่เห็น กับบอดี้การ์ดสองหนุ่มที่พร้อม “ดูแล” แบบถึงใจ 3P จัดเต็ม ไม่มีพัก ไม่มีแผ่ว

"เมื่อยามมีลมหายใจ...ข้าไร้ซึ่งคนรัก แต่น่าแปลกนักที่วิญญาณข้า กลับมีแต่คนแย่งชิง....."

น้ำชา ไม่ว่านายจะเต็มใจหรือไม่เต็มใจชีวิตของนายก็จะต้องเป็นของฉันตราบจนวันตายจำเอาไว้" เอกภพเขาได้เอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่โหดเหี้ยม