All

เดิมที ลั่วเฟิ่งเหยา เป็นศิษย์ของเทพโอสถลั่วอวี่ซี นางรู้เพียงมารดาสิ้นลมจากไปตั้งแต่นางยังเด็ก วันๆ นางใช้ชีวิตบนยอดสวีซาน ปรุงยาคิดค้นพิษใหม่ๆ เพื่อต้านพิษ กระทั่งวันหนึ่งบังเอิญช่วยบุรุษชุดดำเอาไว้ได้ อวี่เสวียน บุรุษที่มาพร้อมกับความลับแห่งชาติกำเนิด แท้ที่จริงแล้วตัวนางมิใช่เด็กกำพร้า หากแต่เป็นถึงบุตรสาวอัครมหาเสนาบดี ที่สำคัญที่นางต้องระหกระเหินก็เพราะนางมีพี่ชายฝาแฝด!!! ความเชื่ออันงมงายของแคว้นซีฉู่ บุตรฝาแฝดมาพร้อมคำสาปที่ทำให้ตระกูลเกิดหายนะ หากแต่เมื่อพี่ชายฝาแฝดของนางถูกลอบสังหาร นางจำต้องกลับเมืองหลวงเพื่อสืบหาตัวคนร้าย ท่ามกลางอันตรายจากการถูกลอบสังหาร อวี่เสวียนใช้ตัวเองปกป้องนางครั้งแล้วครั้งเล่า ความอ่อนโยน ความจริงใจ สั่นคลอนหัวใจของนางให้อ่อนยวบ นางจะทำเช่นไรหากต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่ว่า ...นางก็คือคู่หมายของเขา อวี่เสวียน องค์ชายเจ็ดแคว้นซีฉู่

ธเนศทายาทมหาเศรษฐีเคยเป็นจิตรกรแต่ต้องพลิกผันมาเป็นประธานบริษัทเพื่อช่วยงานพี่ชาย เขาเป็นคนฉลาด ทันคน เจ้าเล่ห์และเจ้าคิดเจ้าแค้น คบหาผู้หญิงมากหน้าหลายตาแต่ไม่ยอมให้พวกเธอเป็นแฟน และแล้วโชคชะตาก็นำพาเขามาพบกับเจ้าของฟาร์มวัวนมที่ขาดทุนยับเยินจนต้องเสนอตัวมาแลกเพื่อให้เขาช่วยเหลือด้านธุรกิจ เขาให้เธอเป็นเพียงคู่นอนลับๆ แต่กลับเริ่มหึงหวงเมื่อมีชายอื่นเข้ามาใกล้ ในเมื่อเขาเห็นเธอเป็นสิ่งมีค่าในชีวิต ธเนศก็พร้อมจะใช้ทุกวิธีเพื่อให้ได้ครอบครองเธอ

“ผมจะทำให้พี่หายจากการเป็นโรคภูมิแพ้ให้ได้และผมจะทำให้พี่กลายมาเป็นแฟนผมให้ได้!!!!”

“หรือว่าของคุณมันเล็กมากเลยเหรอ ทำไมฉันไม่เห็นรู้สึกเจ็บอะไรเลยล่ะ ถ้าครั้งแรกมันก็ควรจะเจ็บสิ“

“ทะทำบ้าอะไรของนาย!” / “ก็เธอบอกว่าฉันจะไปมีอะไรกับใครก็เชิญ ตอนนี้ฉันอยากมีอะไรกับเธอจนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว”

อยุ่ดีดีทาสอย่างข้า ก็กลายเป็นราชบุตรเขยซะอย่างนั้น จะทำอย่างไรได้ในเมื่อข้านั้นเกิดมารูปงามเกินใคร ถ้าเช่นนั้น ข้าก็จะขอเป็นพระสวามีที่ดีที่สุดของท่าน องหญิงค์ห้าท่านอย่าคิดที่จะหนีจากข้าเชียว!.....

กลางวัน... เธอคืออตีญาเลขาสาวผู้เพียบพร้อม เยือกเย็น และจัดการตารางชีวิตให้ประธานหรัญแห่งวิสุทธิสาสน์ได้อย่างสมบูรณ์แบบไร้ที่ติ เส้นกั้นบางๆ ระหว่างเจ้านายและลูกจ้างถูกขีดเอาไว้อย่างชัดเจนภายใต้ชุดสูทสีทึบและแววตาที่สงบนิ่ง แต่เมื่อสิ้นแสงตะวัน... หน้ากากถูกปลดออก สถานะถูกลดทอนลงเหลือเพียง นางบำเรอขัดดอกร่างกายถูกประเมินค่าเป็นตัวเงินเพื่อแลกกับการต่อลมหายใจให้บิดา เธอต้องทอดร่างรองรับอารมณ์เร่าร้อน ป่าเถื่อน และเอาแต่ใจของผู้ชายที่เธอ ‘แอบรัก’ สำหรับหรัญ... เขาคือมัจจุราชหนุ่มผู้เย่อหยิ่ง คิดเสมอว่าเงินและอำนาจ สามารถควบคุมได้ทุกอย่าง เขายัดเยียดสัญญาอัปยศให้เธอเพียงเพราะทิฐิและความหึงหวงที่ไม่อาจยอมรับความจริงได้ว่า เขาหลงรักเลขา ปากบอกว่าเธอเป็นเพียงสินค้าที่ซื้อมาด้วยเงิน เป็นผู้หญิงที่ต้องเจียมตัว แต่การกระทำกลับกักขังและหวงแหนเธอราวกับสมบัติล้ำค่าที่ห้ามใครหน้าไหนมาแตะต้อง เมื่อรักแรกของเขากลับมาทวงคืน พร้อมกับข่าวการจัดงานหมั้นหมายที่กำลังจะเกิดขึ้น อตีญาจึงตระหนักว่า... นิทานหลอกเด็กไม่มีวันเป็นจริง เธอเป็นได้แค่เงาในความมืดที่ไม่มีสิทธิ์เรียกร้องสิ่งใด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เมื่อเธอรู้ตัวว่ากำลังอุ้มท้อง ‘สายเลือด’ ของเขาเอาไว้ในครรภ์!

“ช่วย......มีเซ็กส์กับฉันได้ไหมคะ?” “แน่ใจแล้วใช่ไหมที่จะทำแบบนี้” “ค่ะ ฉันแน่ใจ”

เธอแรง ไม่ยอมใคร ไม่เคยได้ยินสุภาษิตเหรอ เสียทองท่วมหัวไม่ยอมเสียผัวให้ใคร แล้วผัวคนนี้ทั้งหล่อ รวย เพียบพร้อมไปด้วยชาติตระกูลและฐานะทางสังคมเสียขนาดนี้ ถ้าปล่อยไปก็กินหญ้าแล้วปะ รักลับคุณเธียร์ เป็นเรื่องราวของนลิน นางแบบสาวที่หลงรักคู่นอนของตนเอง ทั้งที่ตกลงกันไว้ตั้งแต่ต้นแล้วว่า คบกันได้แต่ไร้สถานะใด ๆ แต่ทำไงได้ ก็อยู่กันมาตั้งนาน ความผูกพันมันย่อมต้องมี เมื่อเธอจะต้องสูญเสียเธียร์ นลินจึงต้องทำทุกอย่างเพื่อเลื่อนสถานะความสัมพันธ์ของเธอ เพราะนลินไม่อยากเป็นรักลับๆ ของเขาอีกต่อไปแล้ว

ณัฐวุฒิเลขานุการคนสนิทของประธานบริษัทใหญ่คอยกีดกันน้ำฟ้าที่พยายามเข้าหาเจ้านายของตน แต่เขากับเธอกลับพลาดขึ้นเตียงด้วยกัน ทำให้เขาต้องพัวพันกับเธออย่างยากจะถอนตัว

'คีตา' สาวน้อยน่ารักสดใส ที่การเรียนไม่ค่อยสัดทัด ถนัดกิจกรรมมากกว่า ตรงกันข้ามกับ 'แผ่นดิน' รุ่นพี่ข้างบ้าน ที่ทั้งเรียนดี กีฬาเด่น และชอบเล่นเกมเป็นชีวิตจิตใจ แม่ๆ ของทั้งคู่สนิทสนมกันมาก ถึงขั้นที่เคยพูดว่าอยากให้ลูกๆ มาแต่งงานกัน ทว่าคีตากลับไม่เคยคิดอะไรกับแผ่นดินเลยตั้งแต่แรก ก็เขาทั้งปากร้ายและชอบแกล้งเธอ จนกระทั่งวันหนึ่ง คีตาดันไปตกหลุมรักเพื่อนสนิทของแผ่นดินเข้า เธออยากทำทุกวีถีทางเพื่อให้รุ่นพี่คนนั้นมาสนใจ รวมไปถึงการเรียนให้เก่งขึ้นด้วย และเหมือนโชคชะตาจะเล่นตลก เมื่อยัยตัวเล็กไปแอบรู้ความลับบางอย่างของแผ่นดินเข้า เธอจึงใช้เรื่องนั้นเป็นข้อต่อรอง บังคับให้เขายอมมาช่วยติวหนังสือให้ การติวดำเนินไปอย่างปกติ จนไม่มีใครรู้เลยว่าตั้งแต่เมื่อไร ที่หัวใจของทั้งคู่เริ่มสั่นไหว จากการติวที่แสนธรรมดา กลับกลายเป็นช่วงเวลาที่เฝ้ารอ คำพูดจาร้ายกาจก็ค่อยๆ จางหายไป เหลือเพียงความใกล้ชิดที่แฝงไปด้วยความหวังดีในทุกครั้งที่ได้เจอกัน จนเมื่อรู้ตัวอีกที คีตาก็เผลอเอาแต่คิดถึงเขาอยู่บ่อยๆ และแผ่นดินเอง ก็เริ่มไม่อยากให้เธอชอบเพื่อนสนิทของตัวเองอีกต่อไปแล้ว...

“ไม่รู้ละ ยังไงพี่ต้องรับผิดชอบผม”คืนเดียวที่เธอพลาดเพราะเมากลับกลายเป็นปัญหาใหญ่ เมื่อหมาเด็กวิศวะไม่ยอมจบง่าย ๆ ตัวแม่อย่างโมเน่จะรับผิดชอบเจ้าหมาเด็กนี้ยังไงโปรดติดตาม

กว่าจะรู้ว่านางมีค่าและคู่ควรกับตนก็สายเสียแล้ว หลินหลีฮัวจากไปแล้ว คิดเสียใจอยากได้นางกลับคืนยังจะทันหรือไม่ ชายาของข้าได้โปรดหวนคืน ทว่านางเป็นสตรีเช่นไร หลินหลีฮัวไม่ใช่พวกหวนคืนโดยง่าย!

คนเราจะเจอความโชคดีในชีวิตได้บ่อยแค่ไหนกัน... และถ้ามันบ่อยขึ้น บ่อยขึ้น มันจะยังเป็น 'ความโชคดี' หรือแท้ที่จริงแล้ว เป็น 'ความตั้งใจ' ของใครบางคนกันแน่?

ใบบัวหนีจากคนใจร้ายมาหลายปี คิดว่าชีวิตนี้คงไม่หวนกับมาเจอกันอีก ที่ไหนได้โชคชะตากลับเล่นตลก ทำให้เธอกับเขาต้องกลับมาโคจรในชีวิตของกันและกันอีก ในฐานะเจ้าหนี้กับลูกหนี้

‘หลินซีเหยา’ถูกตราหน้าว่าเป็น “บุปผาราคี” ที่เลวทราม... แต่ความจริงคือเขาแค่ “ขี้เกียจ”! พระชายาผู้รักการนอนเป็นชีวิตจิตใจ ต้องมาอยู่กับท่านอ๋อง ‘จ้าวจินหลง’สายเปย์ผู้บ้าพลัง เมื่อสมรสพระราชทานเหวี่ยงคนทั้งคู่มาเจอกัน ใครๆ ก็พนันว่าคืนเข้าหอต้องมีคนนองเลือด! แต่ทว่าความจริงกลับตาลปัตร... เมื่อท่านอ๋องเปิดประตูมาพบเจ้าสาว ที่นอนน้ำลายยืด กอดหมอนข้างแน่น และเอ่ยปากไล่เขาว่า “ท่านอ๋อง... พิธีเสร็จหรือยัง? ข้าหิวแล้ว และข้าก็ง่วงมาก... ถ้าจะฆ่าข้า รบกวนช่วยแทงทีเดียวให้ตายเลยนะ ข้าขี้เกียจเจ็บ จากที่เตรียมรับมือจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ กลับได้ “ก้อนแป้งขี้เซา” มาแทน ภารกิจของท่านอ๋องจึงเปลี่ยนไป...จากจับดาบฆ่าศัตรู สู่การ “อุ้มเมียไปกินข้าว” และ “เปย์ไม่อั้น” เพื่อแลกกับรอยยิ้มหวานๆ ตอนตื่นของเมีย!

“ฉันก็เป็นให้ได้นะผัวของเธอ” “ไม่มีกฎข้อไหนบอกว่าเป็นเพื่อนกันเอากันไม่ได้”

เมื่อเพื่อนสนิทฝากฝังให้คุณพ่อช่วยดูแลแต่คุณพ่อดันดูแลดีเกินคาด จัดหนักให้ทั้งบนโต๊ะอาหารและบนเตียง! จากเพื่อนลูกชาย... กลายเป็นเมียเก็บของคุณอาเจ้าของร้านสะดวกซื้อไปซะงั้น!

เกิดเป็นสตรีนั้นแสนจะลำบาก ต้องแต่งงานกับบุรุษที่ไม่มีวันรัก แม้จะรักเขามากเพียงใดก็เป็นเพียงรักข้างเดียว... แต่ในวันที่ข้าไม่ต้องการท่านแล้ว เหตุใดถึงเป็นท่านที่ตามตอแยข้าเล่า!

“ไพลินครับ เห็นดาวดวงนั้นไหมครับ มันสวยมากๆ ส่องสว่างสดใสเหมือนไพลินเลย ไพลินรู้ไหม...แสงในใจของพี่ ไม่เคยมอดดับลง พี่หวังเสมอว่าสักวัน เมียของพี่ต้องฟื้นขึ้นมา และเราจะใช้ชีวิตร่วมกันอีกครั้ง ไพลินอย่าเบื่อที่ต้องฟังคำนี้จากพี่นะครับ...พี่รักไพลิน รักมากๆ และพี่ต้องขอโทษที่ทำให้เมียของพี่ ต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้” สิ้นคำพูดของผม น้ำตาที่เอ่อล้นอยู่ที่ขอบตา ก็ไหลลงอาบพวงแก้มสองข้าง ผมยื่นมือไปกอบกุมมือเล็กๆ และดึงมือของเธอขึ้นมาหอม...กลิ่นกายเธอช่างหอมเหลือเกิน “ตื่นได้แล้วนะครับ พี่เหงาเหลือเกิน พี่อยากให้ไพลินกอดพี่ หอมพี่ เป็นกำลังใจให้พี่ พี่คิดถึงไพลินจับขั้วหัวใจจริงๆ” เรานั่งดูด้วยกันร่วมครึ่งชั่วโมง จากนั้นผมก็พาไพลินเข้าไปในห้องนอน เพราะข้างนอกอากาศเริ่มเย็นแล้ว ผมค่อยๆ อุ้มเธอวางลงบนเตียงอย่างเบามือ และนี่คืออีกหนึ่งคืนที่เป็นเหมือนทุกๆ วัน ผมนอนกอดร่างกายผู้หญิงข้างๆ ไว้แนบแน่น เปลือกตาของผมค่อยๆ ปิดลง ไม่นานนักผมก็หลับใหลเข้าสู่ห้วงนิทรา