모두

ซ่า~~~~ สายฝนพร้อมใจกันโปรยปรายลงมายังพื้นดินชนิดที่หลบไม่ทัน “จะรอให้ถึงบ้านก่อนนี่ไม่ได้เลย กลัวไม่ได้ตกหรือไงวะ" เธอบ่นอีกครั้งก่อนขึ้นควบจักรยานและรีบปั่นไป "พี่ไปด้วย" ชายหนุ่มกระโดดซ้อนท้ายเธอพร้อมทั้งกอดเอวนั้นอย่างถือวิสาสะ “นั่งดีๆ จะมากอดทำไม" “ให้กอดแนย่านตก” (ขอกอดหน่อยกลัวตก) “ตัวอย่างกับหมีควายคนที่ต้องกลัวควรเป็นฉัน!!" เรไรไม่มีทางเลือกเธอปั่นมาจนถึงกระท่อมปลายนาของยายสายจึงจอดรถทิ้งไว้และวิ่งเข้าไปหลบในนั้นก่อน ดูท่าฝนก็คงจะไม่หยุดและยังตกแรงขึ้นอีก แถมฟ้าก็ยังส่งเสียงร้องดังจนน่ากลัว "เรไรไม่ต้องการให้ใครมาสงสาร" "เรไร...บาดแผลในใจเจ้าให้อ้ายเป็นคนรักษาได้บ่"[แผลที่ใจพี่ขอรักษาให้ได้หรือไม่]

เขากับเมย์เป็นแฟนที่เปิดเผย ไม่เคยมีความลับต่อกันและไม่เคยปิดกั้นอิสระของกันและกัน ไม่ว่าเรื่องใด แม้กระทั่งเรื่องเซ็กส์ก็ยังเปิดโอกาสให้แต่ละฝ่ายสนุกและเรียนรู้กับคนที่ตัวเองชื่นชอบ เรียกง่ายๆ ว่า ความสัมพันธ์ของเขากับเมย์ เป็นความสัมพันธ์แบบเปิด ทั้งคู่สามารถไปมีอะไรกับใครก็ได้ ไม่จำเป็นต้องเอากับแฟนตัวเอง เพราะเชื่อว่ามันคือรสชาติใหม่ๆ ที่สามารถลองได้เรื่อยๆ เพื่อความสุขของตัวเอง แล้วแบบนี้ เมื่อแฟนสาวไม่อยู่บ้านหลายวัน หล่อนยังมีแก่ใจส่งเพื่อนมาให้แก้เหงา เขาหรือจะอยู่เฉยได้ ก็คงต้องตอบสนองความใจดีซะหน่อย แค่คิดใจก็หวิว หากได้เจอเพื่อนหล่อนคงยิ่งกว่าหวิวเป็นแน่... ** พลอยมาอาศัยอยู่บ้านของเมย์เพื่อนสาวคนสนิท เป็นการชั่วคราวช่วงกำลังหาหอพัก หล่อนได้รับการดูแลจากพี่เดช แฟนหนุ่มของเมย์เป็นอย่างดีแบบอิ่มเอมและมีความสุขจนล้นทะลักทุกวันเป็นเวลาร่วมสัปดาห์ ลีลาการดูแลของพี่เดชทำหล่อนลืมความทุกข์ใจที่โดนผัวแก่สลัดรัก ยัดเยียดให้เป็นแม่หม้ายตั้งแต่อายุยังน้อย หล่อนได้กลับมาใช้ชีวิตวัยรุ่นในรั้วมหาวิทยาลัยอีกครั้ง ในขณะรอให้เปิดเทอมหล่อนมีเวลาว่างทำสิ่งที่ชวนตื่นเต้นกับเพื่อนบ้านที่เพิ่งย้ายเข้ามาอยู่ใหม่ และไม่คิดว่าการทำความรู้จักของหล่อนกับเขาจะสนุกสุดเหวี่ยงและน่าตื่นเต้นถึงเพียงนี้

จากเด็กหญิงเล็กๆ ที่ได้รับการปลุกปั้นขึ้นมาเป็นนักร้องเสียงทองสุดสวยแห่งยุค พิจิกา โลดแล่นไปตามจังหวะเสียงเพลงจนถึงจุดสุดยอดในชีวิต และเส้นทางนั้นก็ไม่ได้งดงามเสมอไปเมื่อ สุวิชา ชายหนุ่มรูปงามก้าวผ่านมา เขาไม่ได้เป็นเทพบุตรสำหรับเธอ แต่เป็นมารร้ายที่ทำให้เธอตระหนกตกใจสุดขีด เขาทำให้จังหวะเพลงชีวิตของเธอผิดเพี้ยนไป กว่าเธอจะรู้ว่ามารร้ายมีหัวใจรักมั่นคง...ก็เกือบจะสายเกินไป พิจิกา สาวน้อยวัยเยาว์ผู้ก้าวขึ้นสู่ตำแหน่ง นักร้องยอดนิยม แห่งยุคเพราะการผลักดันของคนเป็นแม่ เมษา สุวิชา ผู้ชายหนุ่มโปรไฟล์ดี แต่เพราะหลงทระนงเกินทำให้ชีวิตคู่ครั้งแรกพังพินาศ จนมาพบเธอ พิจิกา ส่าวน้อยวัยใส เขาล่วงเกินเธอเพราะเข้าใจผิด แต่เมื่อรู้รส รู้รัก เขาพบว่ามันคือ ความรัก มิใช่แค่ใครใหลหลง พิจิกาคือเมีย...ไม่ว่าเธอจะหนีแคไหน เขาจะตามเธอ...กลับมาสู่ชีวิต

เธอเป็นเจ้าสาวเพราะสถานการณ์บังคับ ส่วนเขารับเธอเป็นเมียด้วยความโกรธแค้นที่ถูกหักหลัง ==== "ลองเข้ามาสิ ฉันเอานี่ฟาดหัวคุณแน่" "คุณไม่กล้าหรอก" "จะลองดูไหมล่ะ คิดจะใช้กำลังกับฉันงั้นหรือ ฉันยอมตายซะดีกว่า" "แต่ผมเป็นผัวคุณ อยากจะมีอะไรกับคุณเมื่อไหร่ก็ได้ ทีกับผู้ชายคนอื่นคุณยังไปนอนกับมันได้" "ฉันไม่ได้ทำ!" ไม่มีอะไรจะทำให้โกรธมากไปกว่าถูกกล่าวหาโดยไม่เปิดโอกาสให้โต้แย้งอีกแล้ว พุดธิดาสติขาดผึง ปาโคมไฟราคาแพงใส่เขา เฉียดศีรษะปณิณไปนิดเดียว "นี่คุณกะจะฆ่าผมเลยหรือไง"

S2..ไม่มีอะไรเหมือนเดิมอีกต่อไป ทั้งฐานะ และสถานะของเราสามคน3P

จังหวะสบตากันในครั้งนั้นได้เปลี่ยนผู้ชายที่ไม่สนโลกอย่างเขา ให้หันมาสนใจแค่เธอคนเดียว

My twin Butlers บัตเลอร์ที่รัก - 3P (The Passion Series) พวกเขาทั้งสองคนไม่ใช่แม้กระทั่งเงาของเจ้านาย ไม่ใช่ลูกจ้างคนรู้ใจ อย่างในวัฒนธรรมเศรษฐีที่จะต้องมี ‘บัตเลอร์’ ประจำบ้านไว้ข้างกายคอยดูแลเสมอ ความจงรักภักดีของสองหนุ่มฝาแฝดไม่สามารถตีมูลค่าเป็นเม็ดเงิน ภาคินและภากรเป็นทั้งพี่ชาย เพื่อนรัก เป็นคนสนิทสนมของเธอ... จะทำอย่างไร หากเธอตกหลุมรักผู้ดูแลส่วนตัวพร้อมกันทั้งสองคน! --------------------

ระหว่างโลกแห่งความจริงกับดินแดนแห่งความหวัง ระหว่างใจที่เริ่มผูกพัน กับเวลาอันจำกัด เมื่อเธอจำต้องเลือกลับไป เขากลับเลือกเสียสละความเป็นนิรันดร์ รักแท้จะยังงดงามอยู่หรือไม่ "ทาโร่ต์ ทำนายรัก" คำทำนาย และความหมายของคำว่า พรหมลิขิต ที่อาจไม่ได้เขียนไว้บนฟ้า แต่เขียนไว้ในหัวใจทั้งสองดวง

หลิวซือซือ สตรีเกียจคร้านที่มีแต่คนชิงชังผู้นั้นได้ตายไปแล้ว เวลานี้หลิวซือซือผู้นี้จะแก้ไขสิ่งเลวร้ายที่เจ้าของร่างเคยกระทำเอาไว้และจะพลิกชะตาชีวิตของครอบครัวให้กลับมาดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนให้ได้ ในช่วงเวลาที่ผู้คนอดอยากยากแค้นแต่ครอบครัวของนางกลับอยู่ดีกินดีมีทุกสิ่งให้เลือกสรรอย่างไม่อดตายเพราะนางทะลุมิติมาพร้อมระบบวิเศษที่มีร้านค้าสุดปัง! มีทุกสิ่งให้เลือกสรรมากมายที่ต่อให้นางถูกทิ้งเอาไว้ลำพังก็ไม่มีทางอดตายอย่างแน่นอน!

ซูอี้เหม่ย หญิงสาวยุคปัจจุบันที่สิ้นใจเพราะอุบัติเหตุรถชนกลางถนนใหญ่ ทุกคนต่างคิดว่าเธอคงไม่รอดแน่ แต่เมื่อสติเลือนรางค่อยๆ กลับมา เธอกลับพบว่าตนเองกำลังนอนอยู่บนแคร่ไม้เก่าๆ ริมลำธารในหมู่บ้านโบราณ! ร่างกายที่เธอสวมอยู่ไม่ใช่ของเธอ หากแต่เป็น "ซูอี้เหม่ย" อีกคนหนึ่ง—บุตรสาวชาวบ้านผู้งามล่มเมือง แต่ต้องทนอยู่ใต้การกดขี่ของแม่เลี้ยงใจร้ายและบิดาที่ไร้ความรับผิดชอบ แม่เลี้ยงคนนั้น…ยังดันมีใบหน้าเหมือนเจ้านายหญิงผู้กดขี่เธอในชาติก่อนอีกด้วย! คืนแรกที่ลืมตาตื่น เธอถูกชายแปลกหน้าร่างสูงใหญ่ช่วยขึ้นมาจากลำธาร เนื้อตัวเปียกปอนและอ่อนแรงจนไม่อาจขัดขืน ความใกล้ชิดและสายตาคมลึกล้ำของเขาทำให้หัวใจเธอสั่นสะท้าน แต่แทนที่จะยอมจำนนต่อโชคชะตา ซูอี้เหม่ยกลับสาบานกับตนเองว่า—คราวนี้นางจะไม่ใช่ผู้ถูกกระทำอีกต่อไป นับแต่นี้ไป หญิงงามผู้นี้จะใช้สมองและเสน่ห์อันร้ายกาจ ทวงคืนศักดิ์ศรีของตนเอง และแก้แค้นแทนเจ้าของร่างเดิมที่ต้องทนทุกข์ทรมาน

ความรู้สึกเกิน 'เพื่อน' ที่ต้องเก็บเอาไว้ไม่ให้อีกฝ่ายรับรู้ การแอบชอบเพื่อน อาจจะเหมือนได้เข้า 'ใกล้' แต่ความจริงมันโคตร 'ไกล' 'เป็นเพื่อน อย่าแอบชอบเพื่อน เพราะวันหนึ่งที่เก็บความรู้สึกไว้ไม่อยู่ เราจะเสียเพื่อน' ความสัมพันธ์ต้องห้ามระหว่างเพื่อน แล้วถ้าวันหนึ่ง ทั้งสองสลับความรู้สึกกัน ฝ่ายหนึ่งทำลายความรู้สึก เพื่อรักษา 'เพื่อน' ฝ่ายหนึ่งทำลายคำว่าเพื่อน เพื่อขึ้นมาเป็นมากกว่า 'เพื่อน' เรื่องราวระหว่าง ฟ่า (ลูกชายของแม่คิมกับการ์เนท จากเรื่อง Evilladyกับดักรักนางมารร้าย) และเจ้าหญิงไอริส (ลูกสาวแม่เคทกับพ่อฮาเซล จากเรื่องพันธะร้ายดีไซน์รัก)

ครั้งก่อนเพราะมิอาจปล่อยวางจากรักทำให้นางพลั้งเผลอทำร้ายคู่หมั้นของเขา จนทำให้บุรุษที่ตนรักเกลียดชังน้ำหน้าราวกับว่ามิเคยรักใคร่กันมาก่อน หวนคืนครานี้นางจะลืมเลือนทุกสิ่ง...ไม่เว้นกระทั่งเขา

"ผมกับพี่เรามีอะไรกันหรือเปล่า" "แล้วคิดว่าไง" "ผมจำไม่ได้ ไม่งั้นผมจะถามพี่ทำไม" "ใช่ แต่…" "พี่ลืมมันไปได้ไหม"

แม่สามีให้เขาเลือกระหว่างแม่ผู้ให้กำเนิดกับเธอที่เป็นแม่ของลูกเขา แน่นอนว่าเขาไม่เลือกเธอพร้อมกับตั้งคำถามว่าเธอท้องกับใคร?

"เรียกพี่สิครับ ไม่เรียกจูบนะ!" "ฟางไม่กล้าเรียกหรอกค่ะ" "ทำไม พี่อนุญาต ไม่เรียก..จูบจริงๆนะ"

พาสสุดท้ายนี้ ออกแนวดราม่า มีปมหลายอย่างที่ฝังอยู่ มันจะถูกแก้ไปทีละนิด เพราะ "พระนาง" เริ่มต้นจากความไม่เข้าใจ ไม่ได้ตกหลุมรักกันตั้งแต่แรกเห็น แต่มันเป็นรักที่ซึมซับกันทีละนิด ต่างคนต่างมีนิสัยเย็นชา หวังแค่ประโยชน์จากอีกฝ่าย แต่พอได้อยู่ด้วยกันนานไป ความรู้สึกที่ไม่เคยมีก็บังเกิดขึ้น ที่เหลือไปตามต่อกันเองนะคะ...

เขาใช้เธอเป็นเครื่องมือในการเลิกกับคนรัก ตั้งใจจะไถ่โทษแต่เผลอใจมีอะไรกัน หลังจากนั้นเขาก็เปลี่ยนเป็นซาตานตามหวงที่ไม่ยอมรับสถานะตัวเอง

1.คนที่นางรักคือเขา คนที่สังหารนางก็คือเขา เช่นนั้นได้หวนกลับมาครานี้ นางจะตัดวาสนาให้สิ้นซาก แต่งกับชายอื่นเสียให้รู้แล้วรู้รอด แต่เหตุไฉนเขาถึงได้กลายเป็นหมาหวงก้าง คอยเทียวไล้เทียวขื่อไม่เลิกเช่นนี้? 2.ไป๋เจียหลีกลายเป็นตัวร้ายในนิยายเรื่องหนึ่ง หนำซ้ำยังต้องอยู่ในฐานะภรรยาของเสิ่นโหว ลำพังแค่รับมือกับเรื่องไม่คาดฝันในแต่ละวันก็เหนื่อยจะแย่ เพราะฉะนั้นถ้านางเอกกับพระเอกจะรักกัน ก็ช่างหัวพวกเขาเถิด!

"ห้าสิบปีแห่งความสงบสุขลวงตา... บัดนี้ พันธสัญญาดิจิทัลกำลังถูกทำลาย" ณ มหานครที่ไม่มีวันหลับใหลอย่างนีโอ-กรุงเทพฯ ตำนานเก่าแก่เรื่องยักษ์ปักหลั่นได้กลายเป็นเพียงนิทานที่ถูกลบเลือนไปจากฐานข้อมูล แต่เมื่อไวรัสประหลาดเริ่มกัดกินจิตสำนึกของผู้คนผ่านโครงข่ายประสาทเทียม มีเพียงเด็กหนุ่มจากย่านคลองเตยคนเดียวเท่านั้นที่ถือ 'กุญแจ' สำคัญไว้ในมือ ร่วมเดินทางไปกับก้องภพและเหล่าอดีตแฮกเกอร์ในตำนาน ในภารกิจสุดอันตรายเพื่อหลอมรวมยันต์เก้าโลกาขึ้นมาใหม่ ก่อนที่เงามืดจากอดีตจะกลืนกินกรุงเทพฯ ไปตลอดกาล

อธิปหลบฉากอยู่อีกด้านของสวน เขามองเห็นร่างโปร่งบางที่เดินออกมาจากบ้านหลังสวยแล้วถึงกับกลืนน้ำลายลงคอด้วยความกระหาย ชัชญาอยู่ในชุดสบายๆ ด้วยกางเกงขาสั้นโชว์เรียวขาผ่องสวยที่เขาต้องกลืนน้ำลายติดกันหลายครั้ง เสื้อยืดเอวลอยพอดีตัวรัดรึงส่วนสัดยวนตา อกเป็นอก เอวเป็นเอว เธอเป็นคนแขนขายาวแต่ไม่ได้ดูเก้งก้าง ดูกลมกลึงนุ่มนิ่มน่ารัก เรือนผมสลวยสีน้ำตาลเข้มที่ดัดเป็นลอนสวยถูกมัดเอาไว้หลวมๆ กลางกระท่อม ทำให้เธอดูอ่อนเยาว์เหมือนเด็กอายุสิบเจ็ดย่างสิบแปดที่เพิ่งแตกเนื้อสาว หญิงสาวทิ้งตัวลงนอนบนเตียงผ้าใบตัวใหญ่ ทำให้ร่างของเธอดูเล็กนิดเดียว มือบางหยิบหนังสือเล่มหนึ่งขึ้นมาอ่านอย่างแสนสบาย อธิปจ้องมองหญิงสาวไม่วางตาด้วยความเผลอไผล เธอน่ามองชะมัด มองยังไงก็มองไม่เบื่อ ชายหนุ่มดึงบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบ พิงหลังไปกับต้นไม้ใหญ่ สายตายังจับจ้องเธอไม่วาง แล้วคนน่ารักก็ค่อยๆ เผลอหลับไปทั้งๆ ที่ยังจับหนังสือเอาไว้ หนังสือเล่มเล็กของเธอจึงตกลงข้างตัวเพราะมือบางค่อยๆ คลายออก หลังจากเข้าสู่ห้วงนิทรารมย์อันแสนสุข ร่างสูงเพรียวเคลื่อนตัวว่องไว ค่อยๆ เดินไปหยุดยืนอยู่ข้างๆ เตียงผ้าใบของหญิงสาว