All

เมื่อพี่น้องสองสาวต่างมารดา มีปัญหาที่ต้องปะทะปะทังกันตลอด ความที่ต่างคนต่างไม่ยอมกัน การเอาชนะคะคานระหว่างเธอทั้งสอง จึงเริ่มขึ้น โดยมี “เขา” เป็นหมากบนกระดาน ให้เธอทั้งสองใช้ต่อสู้ชิงไหวชิงพริบ ทว่าปัญหามิได้อยู่ที่เธอทั้งสอง ว่าใครจะฉลาดกว่า ใครจะเหนือกว่า ใครจะแพ้ และใครจะชนะ แต่ปัญหามันอยู่ที่ “หมาก” บนกระดานนั่นต่างหาก! ยิ่งเมื่อเธอทั้งสองนั้นอ่อนต่อโลก อ่อนต่อประสบการณ์ชีวิต และที่สำคัญ อ่อนต่อความรัก เธอจึงไม่รู้ว่า พลานุภาพแห่งความรักนั้น มันรุนแรงและอำมหิตกว่าพลานุภาพแห่งความแค้นยิ่งนัก!

ยังหวังว่าเราจะได้กลับมาเจอกันอีกครั้งแม้ในวันที่ทุกๆอย่างระหว่างเรามันไม่เหมือนเดิมอีกต่อไปแล้วแต่คงไม่ใช่ชาตินี้หากชาติหน้ามีจริงขอให้พาฝันได้เป็นคนรักคนแรกและคนสุดท้ายของพี่นักรบตลอดไป

ในเมื่อเธอต้องการจะหนี เขาก็ปล่อยให้เธอหนี หนีไปให้ไกล “ลลิสา” ขออย่างเดียวอย่ากลับมา ไม่อย่างนั้นจะไม่มีโอกาสได้หนีอีกเลย!

“ถ้าเจอคนที่ใช่ ต่อให้เร็วแค่ไหนก็เหมือนว่าเจอกันช้าเกินไปนะ.. พี่น่าจะเจอหนูให้ไวกว่านี้สักสองสามปีเนอะ” “ถ้าเจอเร็วกว่านี้ พี่ก็พรากผู้เยาว์แล้วค่ะ!”

เมื่อเขาต้องการหานางแบบมาเป็นนางกินรีแสนสวย ด้วยความแอบชอบ เธอเลยยอมสมัครไปเป็นนางแบบแล้วยอมไปนอนกางเต็นท์ค้างคืนในป่ากับเขาสองคนเพื่อรอถ่ายแบบ แต่กว่าที่เขาจะถ่าย นางกินรีก็โดนเช็คของไปถึงไหนต่อไหน

หนุ่มนักธุรกิจเจ้าของกิจการด้านอากาศยานยักษ์ใหญ่ที่มีความหลังฝังใจเมื่อถูกเพื่อนรักหักหลัง เขาจับ มาร์ค เพชรสงคราม คนทรยศเข้าคุกแต่ยังมีอีกหนึ่งคนหนีไปได้ น้องสาวของเพื่อนตายที่ครั้งหนึ่งเคยมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับเขา เฮเดนคิดเป็นอย่างอื่นไม่ได้นอกจากเก็บความเคียดแค้นไว้และการได้พบเธออีกครั้งมันคือการเอาคืนอย่างสาสม

บทเรียนรัก ของเธอ ที่มีเพื่อนชายในสมัยเรียน และเขาที่เป็น เจ้านาย ที่อยู่เคียงข้างมาหลายปี ความสัมพันธ์ ที่พิมพ์พิมล คิดว่า มันคือ ความรัก แท้ที่จริงแล้ว มันคือความประทับใจเท่านั้น ความรักที่แท้จริง อยู่ข้างตัวของเธอ ตลอดมา

อวี้หวนถูกโจรชั่วลักพาตัวและกระทำเรื่องต่ำช้า กรีดหน้านางเป็นรอยบาก เมื่อถูกช่วยตัวออกมาได้ ครอบครัวสามีก็รังเกียจ ถูกห้ามไม่ให้เจอบุตรชาย ชีวิตบัดซบแบบนี้ นางขอให้เป็นนิยายเพียงเก้าตอนได้หรือไม่

"คุณคีคงทราบเรื่องแล้ว ไม่ทราบว่าคุณสะดวกไปหย่า" "ฉันบอกตอนไหนว่าจะหย่า!" กลับกลายเป็นเสียงเย็นชาที่ดังสวนขึ้น ก่อนที่เขาจะจ้องมองกันด้วยสายตาไม่สบอารมณ์อย่างหนัก ให้กับความคิดอะไรโง่ๆ ไม่สมกับที่น้าสาวผู้ลาลับของหล่อนวาดฝันเอาไว้ก่อนตาย ถึงปรารถนาครั้งสุดท้ายของตนเอง!

ผู้หญิงใจร้าย ตอนที่อยากเรียกกระผมว่าคุณ พอเสร็จสมก็จิกหัวเรียกไอ้ เรียกแก กระผมล่ะสมเพชเวทนาตัวเองเหลือเกิน อุตส่าห์เร่งลิ้นเร่งมือ ส่งคุณหนูขึ้นสวรรค์จนแทบจะเป็นตะคริว ช่างทำคุณบูชาโทษแท้ ๆ

วันรับน้องเป็นวันที่ผมได้พบกับพวกเขา...รุ่นพี่ที่ออกโหมดโหดแต่หน้าโคตรหล่อ และที่สำคัญผมตกหลุมรักพวกเขาพร้อมกันสามคน! "ขี้อ่อยนะเรา ถ้าพี่เอาหนูไม่รอดนะ" "ผมไม่ง่ายนะ แต่ห้องว๊างว่าง!" "อย่าอ่อยให้มากผัวมึงนั่งอยู่นี่!" "ไม่ได้อ่อย แค่บริหารเสน่ห์เฉยๆ" "ทำไมเธอขี้อ่อยจัง ถ้าพี่ทนไม่ไหวเธอโดนจับเอาแน่!" "พร้อมนะครับแค่ผัวขอ!" *เรื่องนี้แต่งขึ้นจากจินตนาการของผู้เขียน อาจมีคำหยาบคาย เนื้อหาที่ไม่เหมาะ กิจกรรมรักของผู้ใหญ่ ควรใช้วิจารณญาณในการอ่านนะคะ* •ห้ามคัดลอกหรือดัดแปลงเนื้อหาเด็ดขาด •ไรท์ด้นสดทุกเรื่องนะคะ อาจจะอัพช้าบ้างเพราะมีหน้าที่หลายอย่างค่ะ •ขอแค่กดถูกใจ คอมเม้นท์เพื่อเป็นกำลังใจให้กันบ้างจะได้มีแรงในการอัพทุกวันและเรื่องต่อๆไปนะคะ เรื่องนี้แต่งขึ้น 26/04/2566 เวลา 23:07น.

ฉันมีแฟนอยู่แล้ว เราเป็นเพื่อนกันตั้งเเต่สมัยมัธยม ก่อนที่จะตกลงปลงใจคบกันในที่สุด ฉันเคยความจำเสื่อม ประสบอุบัติเหตุจนทำให้ 'ใครสักคน' หล่นหายไปในความทรงจำ เเละเขากำลังจะมาทวงมันกลับคืน “ก็แค่ชู้ ผัวเธอไม่รู้หรอก”

แค่คืนเดียว ฉันคิดว่ามันจะจบ...แต่คุณหมอสุดหล่อกลับร้อนแรงจนฉันถอนตัวไม่ขึ้น คืนเดียวไม่พอ เขาจะเอาทั้งตัวและหัวใจฉัน

แนวคิดเรื่องราวความรักที่ซับซ้อนและอบอุ่น เรื่องย่อ: พิมพ์ หญิงสาวผู้ร่าเริงและแข็งแกร่ง ต้องเผชิญกับการต่อสู้กับโรคหัวใจตั้งแต่เด็ก เธอพยายามใช้ชีวิตให้คุ้มค่าที่สุด แม้จะรู้ว่าโรคนี้คุกคามชีวิตเธออยู่เสมอ จนกระทั่งได้พบกับ หมอชานนท์ แพทย์หนุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านโรคหัวใจ ซึ่งดูเหมือนจะเย็นชา แต่กลับซ่อนความอ่อนโยนเอาไว้ภายใน ตัวละครหลัก: * พิมพ์: หญิงสาวร่าเริง มีความฝันอยากเป็นนักเขียนนิยายเล็กๆ เป็นของตัวเอง แต่โรคหัวใจก็เป็นอุปสรรคสำคัญในชีวิต * หมอชานนท์: แพทย์หนุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านโรคหัวใจ ดูภายนอกเย็นชา แต่ภายในใจกลับอ่อนโยนและมีความรับผิดชอบสูง #ติชมกันได้นะค่ะ ฝากติดตามผลงานเรื่องนี้นะคะกดหัวใจ ขอบคุณค่ะ

เธอรักเขา ทั้งๆ ที่ก็รู้แก่ใจตัวเองดี ว่าคงเป็นได้แค่คนคั่นเวลาเท่านั้น แต่กระนั้นก็ยังหวัง หวังว่าความรักที่เธอมีต่อ ‘อดีตคนรักของพี่’ มันจะเปลี่ยนใจเขาได้ ในสักวัน…

ชายาร้ายของท่านอ๋องเย็นชา นางคือ “เฉินเยว่” คุณหนูใหญ่แห่งจวนแม่ทัพ สตรีที่ทั้งเมืองหลวงตราหน้าว่าเป็นหญิงร้ายกาจ ผู้เคยถูกกล่าวหาว่าคิดทำร้ายน้องสาวต่างมารดา ชื่อเสียงของนางพังทลาย จนไม่มีผู้ใดเชื่อในความบริสุทธิ์ เพื่อรักษาเกียรติของตระกูล นางถูกส่งไปแต่งงานกับบุรุษที่ทุกคนหวาดกลัว… เซียวหลิงอ๋อง เซียวจิ่งเหยียน อ๋องปีศาจแห่งสนามรบ ผู้ไร้หัวใจ ผู้ไม่เคยยิ้ม และมีข่าวลือว่าเคยสังหารชายาของตนเอง ทุกคนกล่าวว่า เฉินเยว่กำลังเดินเข้าสู่หลุมศพ แต่ไม่มีใครรู้ว่า… การแต่งงานครั้งนี้ไม่ใช่การเสียสละของตระกูลเฉิน หากเป็นแผนของเซียวอ๋องที่วางไว้ตั้งแต่แรก เพราะเมื่อสิบปีก่อน หญิงสาวผู้ถูกเรียกว่า “หญิงร้าย” คือคนเดียวที่เคยยื่นมือช่วยชีวิตเด็กชายคนหนึ่งจากความตาย และเด็กชายคนนั้น… คือเขา ในคืนเข้าหอ เซียวจิ่งเหยียนกลับไม่แตะต้องนาง เพียงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา “ในจวนข้า ไม่มีผู้ใดแตะต้องเจ้าได้… แม้แต่ข้า” จากคู่แต่งงานที่ต่างฝ่ายต่างระแวง กลายเป็นพันธมิตรที่พร้อมเผาแผ่นดินเพื่อกันและกัน เมื่อความจริงในอดีตถูกเปิดเผย เมื่อศัตรูที่ซ่อนอยู่ในเงามืดเริ่มเคลื่อนไหว เมื่อหญิงสาวที่เคยถูกเหยียบย่ำกลับมาพร้อมปัญญาและคมดาบ…

ฉันเลือกแบบนี้เพราะความดึงดูดทางร่างกาย เพราะเขาหล่อ แค่นั้น ไม่ได้ชอบขนาดนั้นสักหน่อย ไค❤️เนลลี่ ⚽️พระเอก ไค กอร์ ดอน (อารยะสกุล) นักฟุตบอลหนุ่มสุดฮอต สูง189 อายุ23ปี เล่นตำแหน่งแบ็กขวา 👗เนลลี่ อัครบดี ดีไซเนอร์ สาวสวย สูง170 อายุ26ปี (เด็กกว่าแล้วไง!!!!)

ภาคี (คีย์) Colton Jeremiah Silas ( โคลตัน เจเรไมอาห์ ไซรัส) หล่อ รวย อันตราย คลั่งไคล้ คลั่งรัก อายุ 26 ปี เขาคบหากับคนรักร่วมสามปี แต่เมื่อรักมากก็ยิ่งอยากกักขังให้เธออยู่กับเขาตลอดไป "พี่รักเจ้าขาที่สุด พี่อยากจะกักขังเจ้าขาให้อยู่กับพี่ตลอดไป ยิ่งเวลาเจ้าขายิ้มให้คนอื่นพี่ยิ่งอยากจะฆ่ามัน!" sds เจ้าขา (อริสรา เดชพิพัฒน์โชติ) สาวสวย น่ารัก เซ็กซี่ ลูกคุณหนู อายุ 22 ปี ฉันคบกับแฟนหนุ่มมาได้เกือบสี่ปีแต่อยู่ๆ เขาก็เปลี่ยนไปเป็นคนละคนกับที่ฉันรู้จัก "พี่จะทำอะไรเจ้าขา พี่เป็นบ้าไปแล้วหรอ พี่จะมากักขังเจ้าขาแบบนี้ไม่ได้!"

เรื่องสั้นแนว(pwp)จบในสามถึงสี่ตอน ทยอยอัพงานเรื่อย ๆ มีหลากหลายแนวให้เลือกอ่าน

เพราะผลประโยชน์บางอย่าง ทำให้เขาหลอกแต่งงานกับเธอ ทว่าในวันที่เขารู้ใจตัวเองนั้น มันกลับเป็นวันที่สายจนเกินไป ตัวอย่างเล็กน้อย "ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ" นพคุณทักทายคณะกรรมการ ก่อนจะนั่งลงข้างๆอลิซาเบธ ทำให้เพชรกล้า หัวร้อนขึ้นมาทันที " นี่มันอะไรกัน" ชายหนุ่มลุกขึ้นเต็มความสูง "อย่าเสียมารยาทสิคะ คุณเพชรกล้า ในเมื่อคุณยังพิสูจน์ตัวเองไม่ได้ คุณควรปล่อยให้ดิฉันได้ทำงาน" คำพูดห่างเหิน และสายตาที่จ้องมองกลับ มันดูไม่เกรงกลัวเขาเลยสักนิด ' อลิซาเบธเปลี่ยนไปตั้งแต่เมื่อไหร่กัน ' เพชรกล้าวูบโหวงอยู่ในอก เขาไม่คัดค้านเลยหากว่า อลิซาเบธจะเข้ามารับตำแหน่งท่านประธาน แต่ผู้ชายคนนั้น "แต่นพคุณเป็นคนนอก พี่ไม่อยากจะให้อลิซพาเข้ามาในบริษัทของเรา" "ทำไมล่ะคะ ในเมื่อตัวคุณเอง ก็ยังพาทั้งเพื่อน ทั้งชู้ อุ้ย! ไม่ใช่ เพื่อนสาวคนสนิท เข้ามาทำงานในบริษัท โดยไม่ต้องถามความคิดเห็นของใคร"