All

เฟิงหลิงฉี คือนายน้อยหนึ่งเดียวแห่งตระกูลใหญ่ นับตั้งแต่ยังเยาว์วัย เขาถูกเลี้ยงดูอย่างทะนุถนอมราวกับไข่ในหิน ไม่เคยต้องลำบาก ไม่เคยถูกขัดใจ สิ่งใดอยากได้ย่อมได้ สิ่งใดอยากทำย่อมไม่มีผู้ใดกล้าห้าม ทว่า ความรักและการตามใจนั้นเอง กลับหล่อหลอมให้เขาเติบโตขึ้นพร้อมนิสัยเอาแต่ใจ ดื้อรั้น และไม่กลัวเกรงผู้ใด แม้แต่บิดาผู้เป็นนายท่านแห่งตระกูลก็เริ่มปวดศีรษะกับบุตรคนนี้ เมื่อการตักเตือนอ่อนโยนไม่อาจเปลี่ยนนิสัย นำไปสู่การตัดสินใจครั้งสำคัญ นายท่านจึงคิดหาทางกำราบนายน้อยผู้ยากจะควบคุมนี้ และสุดท้ายก็นำเรื่องกราบทูลเพื่อปรึกษาฮ่องเต้ที่เป็นเครือญาติใกล้ชิด ฮ่องเต้เซิ่งหยวนอี้จึงตัดสินพระทัยออกราชโองการ ส่งหลานชายอย่างเฟิงหลิงฉีไปให้ท่านอาจารย์ผู้หนึ่งดูแลอบรมนิสัย เปลี่ยนลิงป่าเป็นพยักฆ์ ท่านอาจารย์ผู้นั้นคือ คุณชายอวี้หาญ ชายหนุ่มผู้มีนิสัยเย็นชา สีหน้าเรียบเฉยไม่แปรเปลี่ยน ไม่ว่าจะยามหนาวเหน็บหรือร้อนระอุ ใบหน้าของเขาก็ยังนิ่งสงบ ราวกับผิวน้ำที่ไร้ระลอกคลื่น และเขานี่เอง คือผู้ถูกเลือกให้เข้ามาเปลี่ยนชีวิตของนายน้อยเฟิงหลิงฉี

“ครับ” เขารับคำในขณะที่เธอหันไปมอง คนตาโตเหมือนนึกอะไรออก รีบกัดปากเสไปมองทางอื่น “อุ๊ย!” เธออุทานเมื่อเขาขยับเข้ามาหา จับมือเธอเอาไว้ ช่อเพชรมองตาปริบๆ แก้มร้อนผ่าว “คืออาก็ยังไม่มีเมีย” “ค่ะ ยังไม่มีเมียแล้วเกี่ยวอะไรกับช่อละคะ” เธอดึงมือหนี เดินไปคนพะโล้ ภามลูบท้ายทอยตัวเองไปมา เออ... เขายังไม่มีเมียแล้วไปบอกเด็กมันทำไมกัน “คือจริงๆ อาก็อยากมีเมียนะครับ” *** “คิดถึงอาหรือเปล่า ไหนบอกให้ชื่นใจหน่อยสิครับ” “ไม่เห็นจะคิดถึงเลย” เธอเสมองไปที่บึงบัว ตักไอติมกินแก้เขิน “แต่อาคิดถึงช่อแทบขาดใจ” “คุณอา” เธออุทาน มองเขาตาโต คนบ้ามาสารภาพอะไรตอนนี้ ช่อเพชรแก้มร้อนผ่าว สบตาแล้วเขินจนมือไม้ไม่รู้จะพาไปไว้ตรงไหนดี สุดท้ายก็ถือไอศกรีมขนมปังกรอบเอาไว้แน่นเหมือนเดิม “ไอติมติดปากอีกแล้วครับ” เขายิ้มที่มุมปากของตัวเองเพื่อบอกเธอ ก่อนจะยื่นหน้าเข้ามาหา ทำท่าจะเช็ดให้ด้วยปากร้อนๆ อีกครั้ง

เธอโดนหลอกให้รักจนยอมเสียตัว เขาหลอกว่ารักจนต้องตกหลุมพรางของตัวเอง

“ในหัวคุณก็คงไม่พ้นเรื่องแก้แค้น บอกได้เลยว่ามันไม่มีประโยชน์ คุณก็เห็นว่าแม่ไม่ได้รักฉันเลย ต่อให้ฉันตายไปต่อหน้าเขาก็ไม่สนใจ” เธอสะอื้นฮักอย่างกลั้นไม่อยู่ “ถึงคุณจะแย่งลูกไปจากฉัน ก็มีเพียงฉันเท่านั้นที่เจ็บปวด ไม่ใช่แม่หรือใครทั้งนั้น” เรณุการะบายความเจ็บปวดในใจออกมาจนหมดสิ้น ตั้งแต่เล็กจนโต มารดาไม่เคยพูดกับเธอด้วยคำที่อ่อนโยน ไม่เคยให้ความรักความอบอุ่น มีแต่ดุด่า ทุบตีสารพัด พ่อเลี้ยงหนุ่มได้แต่ยืนอึ้งเกิดความรู้สึกสงสารหญิงสาวขึ้นมาจับใจ แล้วแบบนี้เขาจะใจร้ายใจดำกับเธอได้อีกอย่างไรกัน “จะให้ฉันกราบก็ได้ ได้โปรดอย่าพรากลูกไปจากฉันเลยเขาคือสิ่งเดียวที่ทำให้ฉันมีแรงลุกขึ้นมาต่อสู้กับโชคชะตาอันโหดร้าย ฉันสัญญานะว่าจะเลี้ยงเขาให้ดีให้ความรักความอบอุ่นแก่เขา อีกหน่อยคุณก็จะแต่งงานกับผู้หญิงที่คุณรักแล้ว จะมีลูกหลายๆ คนก็ยังได้ อย่าเอาลูกฉันไปเลยนะขอร้องล่ะ” เรณุกาพนมมือไหว้ทั้งน้ำตาลุกขึ้นเดินมายืนอยู่เบื้องหน้าชายหนุ่ม ย่อตัวลงเพื่อก้มกราบอ้อนวอนขอลูกในท้องเอาไว้ ทำเอาหัวใจที่เคยด้านชาไร้ความรู้สึกถึงกับกระตุกวูบ ยอมแพ้ต่อคนตัวเล็กอย่างราบคาบ

เยี่ยนหนิงเย่มีอาชีพเป็นแม่ครัวในร้านอาหารจีนที่ต่างประเทศ นางมีนิสัยเรื่อยๆ มาเรียงๆ ไม่ค่อยเอาเรื่องเอาราวกับใคร แม้ที่บ้านจะรักลูกชายมากกว่าลูกสาวและต้องทำงานหนักส่งเงินให้ที่บ้านก็ตาม นางก็แค่เบื่อแต่ไม่นึกโกรธเคือง  วันหนึ่งหลังเลิกงาน นางโดนพวกเกลียดคนเอเชี่ยนลอบทำร้ายจนตาย แล้วทะลุมิติมาในนิยายออนไลน์ชื่อดังเรื่องหนึ่ง เป็นอะไรไม่เป็นดันเป็นตัวประกอบจืดจางผู้หนึ่ง ที่พระเอกแสนจะรังเกียจ นางเอกมองดูนางอย่างดูถูก ส่วนนางร้ายกลับระแวงใส่  ช่างพวกท่านเถิด อยากทำอันใดก็ทำ นางปรารถขอเพียงปล่อยนางให้ใช้ชีวิตเรียบเรื่อยของนางไปวัน ๆ แถมชีวิตในฐานะพระชายารองไม่ได้แย่มีเบี้ยหวัดให้ด้วย งานการไม่ต้องทำกิน ๆ นอน ๆ ชีวิตดีงามแบบนี้ นางจะไปทะเลาะวุ่นวายกับใครไปทำไมกัน!

"เมื่อ 'เมริน' ทายาทสาวสุดเนี๊ยบจากสยามคอร์ป ต้องโคจรมาพบกับ 'ก้อง' ช่างซ่อมบำรุงที่ชีวิตมีแค่เครื่องมือทำกินกับความมุ่งมั่นเต็มร้อย คนหนึ่งอยู่บนยอดตึกสูงเสียดฟ้า อีกคนดิ้นรนใต้แสงนีออนที่ริบหรี่... ในโลกที่ทุกอย่างตีค่าเป็นเงิน แม้แต่จังหวะหัวใจก็อาจจะมีราคาที่ต้องจ่าย!"

หลังวันโลกาวินาศ ในโลกเหลือแผ่นดินเพียงหนึ่งในสิบส่วน ที่เหลือเป็นน้ำ สงครามชิงดินแดนของมนุษย์กับปีศาจจึงเกิดขึ้น มนุษย์ต้องเผชิญกับสงครามล้างเผ่าพันธุ์ ช่วงกลียุคยังมีเด็กหนึ่งคนที่ฝันอยากเป็นจอมยุทธ์

“กลางวันแสกๆ ไม่อายฟ้าอายดิน” พันศักดิ์เบือนหน้าหนีจากภาพตรงหน้า เด็กสาวใบหน้าเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำตา ตัวสั่นเทาสะบัดมือหนีมองเขาด้วยสายตาตัดพ้อ ก่อนจะเดินกระเผลกๆ ออกจากกระท่อม หนุ่มใหญ่สบถยาวเหยียดเมื่อหันไปเห็นก้นขาวๆ ของเด็กสาววัยสิบแปด เธอเอาเสื้อผ้าขาดๆ ปิดบังเนื้อตัว ร้องไห้สะอึกสะอื้นเดินหนีด้วยเนื้อตัวสั่นเทา “จะไปไหน” ร่างสูงใหญ่เกือบร้อยแปดสิบห้าเซนติเมตรตามมากระชากแขนเล็กของเด็กสาว เธอสะดุ้งสุดตัวยังร้องไห้ไม่ขาดสาย “มังคุดจะกลับบ้าน” มังคุดตอบเสียงสั่นๆ สะอื้นจนตัวโยน “เดินแก้ผ้าไปแบบนี้น่ะเหรอ” ขาเอ่ยถามอย่างหงุดหงิดใจไม่น้อย “แล้วจะให้มังคุดทำยังไง” เด็กสาวถามเสียงสะอื้น “เอาใบกล้วยปิดไหมกันอุจาดตา” เขาประชดแต่เธอกัดปากตัวเองแล้วสะบัดมือหนี “โกรธรึที่มาขัดจังหวะ” พันศักดิ์เลิกคิ้วขึ้นถาม “ปากร้าย มังคุดไม่เคยคิดจะมีผัวทีเดียวสิบคนหรอกนะ” “อ้อ... นึกว่าอยาก” “ลุงศักดิ์!” เธอเสียงดังใส่เขายังร้องไห้สะอึกสะอื้นน้ำตาเปรอะเปื้อน กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด!

เมื่อโชคชะตาเล่นตลก ส่งสองเพื่อนซี้สายห้าวและสายงกอย่าง จิรกร และ มินตรา ทะลุเข้าไปในนิยายน้ำเน่าที่เพิ่งนั่งวิจารณ์กันกลางร้านก๋วยเตี๋ยว แทนที่จะได้เกิดใหม่เป็นนางเอกผู้อ่อนหวาน กลับต้องมารับบทเป็น แพรขวัญ และ น่านฟ้า สองนางร้ายแพ็กคู่ที่มีจุดจบคือการฆ่ากันตายเองอย่างอนาถ ท่ามกลางสถานการณ์บีบคั้นบนดาดฟ้าที่ต้องเลือกระหว่าง ทำตามบท หรือ ทำตามใจ ทั้งคู่จึงตัดสินใจสะบัดบ็อบใส่พระเอกเย็นชาและพระรองมาดนิ่ง แล้วหันไปควงเงินมหาศาลเพื่อหาความสุขให้สมฐานะเศรษฐี แต่ทว่า... นางเอกที่ดูอ่อนแอกลับเริ่มเผยธาตุแท้ที่ร้ายยิ่งกว่าซาตาน ส่วนเหล่าชายหนุ่มที่เคยตั้งแง่รังเกียจ กลับเริ่มตามตื๊อพวกเธอไม่เลิกรา "รวยขนาดนี้ จะไปสนใจผู้ชายพวกนั้นทำไม ไปซื้อโฮสต์มาลูบซิกแพกเล่นดีกว่าไหมเพื่อนรัก?" "พูดถูกใจมากจิ แปะมือ!" โปรดติดตาม..

เนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่ • ชัดเจน • ยั่วยวน ระหว่างความเสียวซ่านกับอันตราย ไม่มีกฎเกณฑ์ใดๆ มีเพียงขีดจำกัดที่รอการถูกทดสอบ ในเล่มที่สองของซีรีส์ ข้อห้าม ความปรารถนาแต่งกายด้วยรูปแบบใหม่ และร่างกายกลายเป็นดินแดนแห่งการมอบตัว การครอบครอง และความลับที่ไม่อาจบอกใครได้ แต่ละเรื่องสั้นพาตัวเราดำดิ่งสู่จักรวาลที่แตกต่างกัน — กามารมณ์ในแสงสลัว การยอมจำนนด้วยความยินยอม จินตนาการที่แผดเผาบนผิวหนัง และเกมที่ท้าทายศีลธรรม อำนาจ และความสุข ผู้ชายและผู้หญิงไม่เพียงถอดเสื้อผ้าออก แต่ยังถอดหน้ากากแห่งตัวตนออกด้วย โซ่ตรวน ผ้าปิดตา คำสั่งที่กระซิบแผ่วเบา และเสียงครางที่ต้องห้าม ไม่มีสิ่งใดที่นี่ที่ยังบริสุทธิ์ เตรียมตัวให้พร้อมที่จะหายใจไม่ออก ข้ามพรมแดน และค้นพบด้านที่ดิบเถื่อน ดุร้าย และดึงดูดใจที่สุดของความต้องการทางเพศของมนุษย์

ภูผา มาเฟียหนุ่มเจ้าของธุรกิจนำเข้าและส่งออกอาวุธ​ และรถยนต์​ อายุ 27​ ปี เย็นชายิ่งกว่าน้ำแข็งขั้วโลกเหนือ มือขวา : ชาล มือซ้าย : ชาลี   มินิน เจ้าของร้านคาเฟ่​ อายุ​ 25​ ปี​ แฝดน้องคนสวยของตริติณ​ จากเรื่อง "โฟกัสเพียงเธอ" ลูกสาวของป๊าติวเตอร์​ และมามี๊มินนี่ จากเรื่อง"(ห้าม)รักเพื่อนสนิท" เพราะเหตุการณ์​ที่เธอช่วยชีวิตเขาไว้ในวันนั้น ทำให้มาเฟียที่แสนจะเย็นชาและน่าเกรงขามอย่างเขากลายมาเป็นไรเดอร์ส่งขนมประจำร้านของเธอในฐานะเจ้านายกับลูกน้อง และใช่! เจ้านายคือเธอ ส่วนมาเฟียที่ใครๆ ต่างก็เกรงกลัวอย่างเขาต้องกลายมาเป็นลูกน้องตัวเล็กๆ​ รับค่าจ้างรายวันจากเธอผู้แสนดี...จะเรียกว่าตกหลุมรักตั้งแต่แรกเจอ​ ก็อาจจะใช่ และถ้าวันนึง...เธอรู้ความลับที่เขาปิดบังเอาไว้มาตลอด​ เขาไม่ใช่แค่ผู้ชายธรรมดาและตกอับอย่างที่เธอเข้าใจ​ เธอจะเกลียดเขาหรือเปล่า แน่นอนว่า​ เขาไม่มีวันยอมให้เป็นอย่างนั้นแน่!           

"ฟากฟ้า" ชายหนุ่มผู้มีความสดใสเหมือนอรุณรุ่งในยามเช้า ฟากฟ้าเป็นคนที่มองโลกในทางบวกเสมอ ส่วน "แสนไกล" หนุ่มนักธุรกิจหน้าใหม่ไฟแรงที่มาพร้อมดีกรีเดือนมหาลัย หล่อ สุขุม และอบอุ่นเหมือนดั่งท้องฟ้ายามพลบค่ำ

‘เกรทวริน’ หญิงสาวผู้ต้อยต่ำแต่มีอุดมการณ์แน่วแน่ต้องมาอยู่ใต้บังคับบัญชาของ ‘คีนรดา’ ลูกสาวท่านประธานมีดีกรีเป็นถึงทายาทธุรกิจพันล้าน มากด้วยความสามารถสวย รวย เก่งครบเครื่อง ผู้คุมชะตาชีวิตทั้งหน้าที่การงานและหัวใจ ความอลหม่านจะไม่เกิดขึ้นเลย ถ้าเธอและเธอ ไม่เคยรักกันมาก่อน จุดจบที่ไม่สวยงามของคำว่า ‘แฟนเก่า’ กลายมาเป็นจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ว้าวุ่น ชะตาที่ไม่อาจหลีกหนี นำพาทั้งคู่โควรมาพบกันอีกครั้งในฐานะ ‘เจ้านาย’ กับ ‘ลูกน้อง’

ในอดีต... เขาคือคนที่ฝากรอยแผลไว้ลึกสุดหัวใจจนทำให้เธอไม่เชื่อในความรัก แต่หลายปีผ่านไป... ทั้งสองกลับโคจรมาเจอกันอีกครั้งในวันที่โลกของเธอพังทลายและไม่เหลือใคร และเป็น 'เขา' คนนั้น ที่ยื่นมือเข้ามาฉุดดึงเธอไว้ เขาทำดีกับเธอทุกอย่าง เป็นคนเดียวที่อยู่เคียงข้างและคอยเข้าใจ แต่สำหรับคนที่เคยมีอดีตที่ไม่น่าจดจำร่วมกันนั้น เธอจึงมองความดีที่เขาทำ เป็นเพียง 'การชดใช้' มากกว่า 'ความรัก' 'ถ้านายทำเพื่อไถ่โทษ... แค่นี้มันก็พอแล้ว' 'ที่ทำอยู่ไม่ใช่เพื่อขอโทษ... แต่ทำเพราะอยากเริ่มต้นใหม่' เมื่อหัวใจหนึ่งเต็มไปด้วยความระแวง ส่วนอีกหัวใจเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด รักครั้งนี้จะกลับมาคืนรังได้จริง หรือจะเป็นเพียงแค่การฉายซ้ำของบทเรียนเดิม?"

ปรวีร์ ไวยวัจน์ วัย 33 ศัลยแพทย์ออโธปิดิกส์หนุ่มอนาคตไกลควบตำแหน่งผู้บริหารโรงพยาบาลเอกชนที่ครอบครัวถือหุ้นใหญ่ เขาเติบโตมาท่ามกลางความเพียบพร้อมโดยมีพ่อแม่เป็นแบบอย่างที่ดี นิทานเรื่องนี้จึงสอนให้เขารู้ว่า ควรคู่กับคนที่คู่ควร “ดูพ่อแม่เราสิปั้น อยู่กันไปก็รักกันเอง ผิดคำย่าเสียที่ไหน” “ย่าว่าดี ปั้นก็ว่าดีครับ” อะไรก็ตามที่ทำให้ชีวิตของหลานชายที่ได้ดั่งใจย่าที่สุดอย่างหมอปั้นเข้าใกล้คำว่า ‘สมบูรณ์แบบ’ ยิ่งขึ้น เขาย่อมไม่ปฏิเสธ สลิล แปลว่า น้ำ เธอจึงเย็นชื่นฉ่ำเหมือนสายน้ำ เพราะรู้ดีว่าเป็นได้เพียงคนในเงาที่เขาไม่คิดเชิดชูออกหน้า จึงไม่เคยเรียกร้องเกินควร แต่อย่างน้อยก็ขอบคุณ ในวันที่ต้องจากลา เขายังมอบของขวัญล้ำค่าให้เธอ

คืนนี้พวกเราจะตอกและย้ำให้เธอได้รู้ซึ้งว่าร่างกายและหัวใจของเธอน่ะเป็นได้แค่ของพวกเราตลอดไป

“กลัวอะไร เธออยากป็นของพี่ไม่ใช่เหรอ?” “ไม่เอาแล้วค่ะ ไหมแค่พูดเล่น...ไมแค่ไม่อยากให้พี่เป็นของคนอื่น” “กันท่าคนอื่นแบบนี้ เค้าเรียกว่าหวงก้างรู้มั้ย” “ทีพี่ภัคยังหวงไหมเลย ทำไมไหมจะหวงพี่บ้างไม่ได้”

ฉันไม่เคยอนุญาตให้ใครเข้ามาในชีวิตง่ายขนาดนั้น โดยเฉพาะเด็กอย่างเธอ ปราณ...

เมื่อชีวิตหลังแต่งงานดำดิ่งสู่หายนะ ศักดิ์ศรีความเป็นเมียถูกเหยียบย่ำไม่เหลือชิ้นดี เธอจึงเลือก 'หย่า' ในวันที่รักนั้นร้าวราน 'บัว บงกชเพชร' นักวาดภาพสดตามงานแต่ง หรือ Live wedding painting ที่มีชื่อเสียง เลือกก้าวเข้าสู่ประตูวิวาห์กับนักร้องหนุ่มวงเนเวอร์แบดอย่าง 'เปรม ปิติภัทร' เธอเชื่อว่านั่นคือจุดเริ่มต้นของชีวิตคู่อันงดงาม แต่เบื้องหลังแววตาอบอุ่นของสามีและรอยยิ้มใสซื่อของผู้เป็นน้องสาว กลับมีแรงปรารถนาอันบิดเบี้ยวซุกซ่อนอยู่ คนศีลต่ำลอบเป็นชู้กันอย่างไร้จิตสำนึก เมื่อรักกลายเป็นคำลวง ความผูกพันผันแปรเป็นอาวุธที่พร้อมทิ่มแทงใจ เธอจึงตัดขาดความสัมพันธ์ เลือกเดินหน้าสู่การหย่าร้างมากกว่านอนกอดทะเบียนสมรสเอาไว้ทั้งน้ำตา ไม่มีผู้หญิงคนไหนควรถูกสามีนอกใจ หญิงร้ายชายเลวไม่มีวันได้เสวยสุขอยู่ในวิมานที่วาดฝัน ในเมื่อเธอพัง เขากับชู้ก็ต้องเจอจุดจบที่ไม่ต่างกัน แต่ในช่วงเวลาที่ทุกข์ระทมขมขื่น 'เหนือ นิธิโชติ' แสดงให้เห็นว่าบงกชเพชรยังคงมีค่าในสายตาเขา ที่ผ่านมาเธอแค่อยู่ผิดที่ผิดเวลา หลงมอบหัวใจให้คนสารเลว เมื่อมีเขาเยียวยารักษาแผลใจโดยไม่แคร์คำว่าผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว ความรักของบงกชเพชรจึงเบ่งบานงดงามอีกครั้ง

เพราะคืนนั้นความเมาทำให้เธอมีหนึ่งชีวิตโดยไม่คาดฝัน เธอยอมสละทุกอย่างเพื่อหนึ่งชีวิตที่เกิดจากความผิดพลาดซึ่งอีกฝ่ายไม่ได้รับรู้สิ่งที่เกิดขึ้น