Novel & Cerita Web หมอ วาย

เพราะคำสัญญาระหว่างผู้ใหญ่ในอดีต ทำให้โชคชะตาของคนสองคนต้องกลับมาบรรจบกันอีกครั้ง… ‘ทัตธารา’ คุณหมอหนุ่มที่เคยเป็นเพียงเด็กชายตัวอ้วนกลมผู้แอบเด็ดดอกกุหลาบขาว ‘ไกรสร’ กำนันหนุ่มผู้ดุดันและเที่ยงตรงดั่งไม้บรรทัด แต่กลับเก็บรักษาดอกกุหลาบแห้งดอกหนึ่งไว้ในกล่องไม้ล้ำค่ามานานกว่า 15 ปี เมื่อคุณหมอต้องกลับมาทำหน้าที่ที่บ้านเกิด และกำนันจอมเฮี้ยบต้องทำหน้าที่ ‘ดูแล’ (หัวใจ) ของฝากจากสัญญาลูกผู้ชายลำดับนี้... ความนุ่มนิ่มจะเอาชนะความเย็นชาได้หรือไม่?"

"จากเด็กขัดรองเท้าในวันนั้น สู่แฟนเด็กในวันนี้" "10ปีก่อนมหาเศรษฐีหนุ่มคนหนึ่งบังเอินได้เจอเด็กผู้ชายวัย13ที่มาขอขัดรองเท้าให้ เวลาผ่านไปเด็กคนนั้นก็กลับมาอีกและมาในฐานะคุณหมอและคนรักของเขาด้วย"

การแต่งงานกับคนที่ไม่เคยรู้จัก แต่งงานกับคนที่ไม่ได้รักกัน มันเจ็บแบบนี้นี่เอง เพราะไม่มีสถานะอะไร นอกจากเป็นเมียตัวแทน นิลกาฬ ธีรวัฒนาวัฒน์ อายุ 32 ปี ศัลยแพทย์หนุ่มหล่อมือหนึ่งพ่วงตำแหน่งเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังโดนผู้เป็นพ่อจับแต่งงาน กับลูกสาวเพื่อนสนิท เพราะมัวแต่ทำงานทำให้พ่อกลัวว่าลูกชายแก่ตัวมาจะไม่มีคนดูแล อยากให้แต่งงาน เขาก็แต่งให้แล้ว แต่ถ้าหลังแต่งงานแล้วอย่ามาก้าวก่ายเรื่องของเขาก็แล้วกัน พีรฉัตร ศิริวงศ์ไพโรจน์ อายุ 24 ปี หนุ่มนักเรียนนอกด้านการบริหารอาหารและเครื่องดื่มจากฝรั่งเศส ที่กลับบ้านมาโดนเซอร์ไพรส์ จากพี่สาวที่หนีการแต่งงาน ทำให้เขาต้องทำหน้าที่เป็นเมียตัวแทนทั้งที่ไม่รู้จักเจ้าบ่าวเลยแต่ต้องมาอยู่ ด้วยกันใช้ชีวิตสามีภรรยาเพื่อรอวันหย่า

ภายใต้คลินิกรักษาสัตว์เล็ก ๆ ท้ายซอยที่ดูเงียบสงบ มีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ใต้ดิน... "นมสด" สัตวแพทย์หนุ่มผู้หลงใหลในการวิจัย และ "อมยิ้ม" เพื่อนสนิทที่ร่วมเปิดคลินิกด้วยกัน ต่างใช้ชีวิตเหมือนสัตวแพทย์ทั่วไปในสายตาของผู้คน แต่ไม่มีใครรู้ว่าใต้คลินิกแห่งนี้มีห้องทดลองลับที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์วิทยาศาสตร์และโครงการวิจัยสุดแปลกที่ไม่ควรมีอยู่จริง เป้าหมายของนมสดคือการสร้างยาที่สามารถทำให้มนุษย์สื่อสารกับสัตว์ได้ และเมื่อการทดลองเริ่มเข้าใกล้ความสำเร็จ... สุนัขสามตัวที่ถูกเลี้ยงดูอย่างดีภายในคลินิกจึงกลายเป็นกลุ่มทดลองชุดแรก ทว่า ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นกลับเหนือความคาดหมาย และนำพาทุกคนเข้าไปพัวพันกับความลับ ปริศนา และเหตุการณ์วุ่นวายที่ไม่มีใครคาดคิด ท่ามกลางการทดลองอันตราย ความสัมพันธ์ของเพื่อนสนิทที่อยู่เคียงข้างกันมานานก็ค่อย ๆ เปลี่ยนแปลงไปทีละน้อย จนยากจะปฏิเสธความรู้สึกที่ซ่อนอยู่ในหัวใจ เมื่อวิทยาศาสตร์ ความลับ และความรักเดินทางมาบรรจบกัน พวกเขาจะเลือกเดินหน้าต่อ หรือหยุดทุกอย่างก่อนที่การทดลองครั้งนี้จะเปลี่ยนชีวิตของทุกคนไปตลอดกาล…

บุรุษพยาบาลหนุ่มหน้าใส ถูกหัวหน้างานมีคำสั่งย้ายกะทันหัน ให้เขามาประจำวอร์ดศัลยกรรมโดยไม่ทันตั้งตัว... "หมอภีม" ศัลยแพทย์หน้าหล่อ โปรไฟล์ดี บ้านรวย เป็นผู้ชายที่สมบูรณ์แบบทุกกระเบียดนิ้ว..ถ้าไม่นับนิสัยเย่อหยิ่ง ปากร้าย และความเย็นชาที่ติดตัวมาเป็นแพ็กเกจ ยังไม่พอ ชะตายังเล่นตลกให้น้องนัทต้องมาเป็นผู้ช่วยส่วนตัวของหมอภีมอีก และหนักที่สุดคือ ผีลุงจันทร์ วิญญาณของลุงแท้ๆ ที่ยังไม่ได้ไปผุดไปเกิด ดันโผล่มายุยงด้วยสารพัดวิธี ก็เพื่อจุดเดียว ผลักหลานชายอย่างนัท ให้ได้หมอภีมเป็นสามี เฮ้อ! แบบนี้ชีวิตเล็กๆ ของพยาบาลนัทจะรอดพ้นทั้งหมอปากร้าย และผีลุงตัวดีได้ยังไงกันนะ!

จากที่ไม่ค่อยชอบขี้หน้า ทำหน้าตาน่าหมั่นไส้ เห็นแล้วเป็นต้องคอยตามคอยแกล้ง พอไม่เห็นหน้าทำไมหัวใจมันร้อนรนอยู่ไม่ได้ต้องอยากเห็นหน้าตลอด หรือจะเป็นแบบที่โบราณว่าไม่เห็นหน้าเห็นหลังคาก็ยังดี

เพราะรักจึงตามตื้อเพียงแค่อยากเห็นหน้าอยากได้รักตอบ แต่ไม่เคยจะรู้เลยว่ามันทำให้อีกคนทั้งลำบากใจ ทั้งหงุดหงิดและไม่ชอบ

ย้อนความเมื่อครั้งที่พวกเราได้พบพานเป็นครั้งแรก ในขณะนายแพทย์แห่งขักรวรรดิญี่ปุ่นเร่งเดินตรวจตราเหล่าคนเจ็บโดยไม่แบ่งพรรคแบ่งพวก จนมาเจอทหารไทยหน้าตาเด๋อด๋าคนหนึ่งบนเตียงดูไม่เป็นเดือดเป็นร้อน ทำหน้ายิ้มถามอาการคนไข้ท่านอื่นไปทั่ว “นอกจากแผลถลอกสองจุดนี้ มีตรงไหนอีกไหมครับ?” “ไหล่หลุดครับ...” “ครับ” ขณะที่คุณหมอนึกรำคาญ นายทหารคนนั้นกลับฝันหวาน ตกหลุมรักอดีตศัตรูคนงาม

จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อทหารหน่วยรบพิเศษมาดแมนขวัญใจสาว ตายระหว่างปฏิบัติหน้าที่ทำให้วิญญาณย้อนไปอยู่ในยุคจีนโบราณ ตื่นมาในต่างยุคแบบงงแถมยังมีสามและลูกชายอีกสี่คน

เพราะคำสั่งของผู้ใหญ่ เด็กหนุ่มร่างอวบจอมซื่อจึงต้องย้ายเข้ามาอยู่ใกล้ชิดกับคู่หมั้น คุณหมอหนุ่มสุดหล่อผู้เพียบพร้อมประหนึ่งสมบัติของโรงพยาบาล ทว่า...ภายใต้รอยยิ้มอบอุ่นนั้น มันมาจากความจริงใจหรือแท้จริงแล้วจะเป็นเพียงแค่กับดัก เพื่อข้อตกลงบางอย่างกันแน่...? “ถ้าภายใน1นาทีพี่ไม่เห็นหนูนิ่มในห้อง พี่จะไปอุ้มมานะครับ” “พี่อุ้มนิ่มไม่ไหวหรอก” “พี่อุ้มแตงหนูยังได้ หนูนิ่มจะลองไหม”

เมื่อนักเขียนนิยายมือใหม่อย่างเขา ต้องเข้ามาอยู่ในนิยายที่ยังแต่งไม่จบของตัวเอง ไม่ว่าจะด้วยเพราะความสงสารในตัวร้ายที่ตนเองเป็นคนแต่งขึ้นมาหรือจะด้วยเหตุผลอะไรก็ช่าง! ทำไม? ต้องให้เขามาอยู่ร่วมกับตัวร้ายแบบนี้ด้วย แล้วทำไม? ไม่ว่าจะพระเอก นางเอก หรือแม้แต่ตัวประกอบก็ยังไม่ยอมเดินเรื่องตามบทที่เขาแต่งเอาไว้อีก!!!

“คำว่า ‘หยุด’ มันฟังดูขัดอารมณ์ไปนิดในเวลานั้น” “งั้นเอาเป็นอย่างงี้เป็นไง ถ้ารู้สึกว่าไม่ไหวจริงๆให้เห่าออกมาดังๆ ‘โฮ่ง! โฮ่ง!’ แบบหมาอ่ะ”

ชายหนุ่มผู้ที่ตายจากโลกเก่า และวิญญาณได้มาเข้าร่างของเด็กหนุ่มที่มีชื่อเล่นเหมือนเขาในอีกโลกหนึ่ง โลกนี้เขาทำอาชีพทำสวนผักและไร่ผลไม้