โรแมนติก

เพราะไม่สามารถกลับไปแก้ไขอดีตได้ ทำให้ปัจจุบัน*เลิฟ*ต้องอดทนต่อการถูกกลั่นเเกล้ง เพียงเพราะเธอพลาดไปทำให้ *ฌอน*หนุ่มหล่อขาโหดเกลียดเข้าให้ และเหมือนว่าการกลั่นแกล้งจะไม่จบลงง่ายๆเสียด้วย...

ลินลดาครูโรงเรียนอนุบาลถูกกล่าวใส่ร้ายจนถูกไล่ออก เธอมารับจ้างเป็นครูพี่เลี้ยงตามบ้านเศรษฐี แต่ก็ต้องมาเลี้ยงเด็กเอาแต่ใจ ไม่ใช่แค่ลูกแต่พ่อหรือนายจ้างของเธอก็เอาแต่ใจไม่แพ้กัน

ครั้งเดียวจบแล้วไม่มีอยู่จริง เพราะดันติดใจรสสาวเวอร์จิ้น เมื่อคิดว่าเรือนร่างที่ตนประทับตราเป็นคนแรกจะถูกชายอื่นทับรอยก็แทบทนไม่ได้ เขาจึงต้องกักเก็บเธอไว้ตลอดไป... โชติกา นักศึกษาสาวใจแตกที่ผิดหวังกับประสบการณ์ครั้งแรกกับเพื่อนรุ่นเดียวกัน ตั้งใจจะชดเชยด้วยการหาหนุ่มมากประสบการณ์มาเปิดซิง ชายหนุ่มวัยทำงานย่อมเป็นตัวเลือกที่ดีกว่า ระหว่างที่ค้นหาภาพหนุ่มฮอตจากอินเทอร์เน็ต ดันสะดุดตาเข้ากับคาร์ล เฟรเดอริก เจ้าของโรงงานช็อกโกแลตอันดับหนึ่ง คิดเล่น ๆ ว่า แบบเขาเนี่ยแหละที่เธออยากให้เป็นผู้ชายคนแรก แต่คงเป็นได้แค่ความฝัน เขากับเธอเหมือนอยู่คนละโลก อย่างไรก็ตามโชคชะตาก็พาให้ทั้งคู่ได้มาเจอกัน ชายหนุ่มทำให้หญิงสาวสมปรารถนา มันควรจะเป็นครั้งเดียวจบสิ แล้วครั้งที่สอง สาม สี่...ตามมาได้อย่างไร

เพราะสัญญาในอดีตทำให้เธอต้องแต่งงานกับคนที่เกลียด! เขาคือเสือผู้หญิงในข่าวลือ ส่วนเธอคือหญิงสาวที่พร้อมจะทำทุกอย่างให้เขาเกลียดและยอมหย่า แต่ทำไมยิ่งร้ายเขากลับยิ่งรัก... แล้วเธอจะหนีหัวใจตัวเองได้อย่างไร

เมื่อเขาเกิดอุบัติเหตุ มีนาจึงอาสามาดูแล ความเห็นอกเห็นใจ ความใกล้ชิด และความเสน่หาทำให้สองหัวใจรวมเป็นหนึ่ง แต่ทุกอย่างก็ต้องจบเมื่อคู่หมั่นที่หายไปห้าปีกลับมาพร้อมกับทวงสัญญาการแต่งงาน

...พรหมจรรย์กับการทดแทนบุญคุณข้อเสนอที่ไม่อาจห้ามใจ... เพราะอดีตในวัยเด็ก หัวใจของ เปรม เจนาส พงษ์ไพศาลกิจจึงปิดตายกับคำว่า ‘ความรัก’ หรือคำว่า ‘ครอบครัว’ หนุ่มเสเพลใช้ชีวิตอิสระเหมือนนกขมิ้น ค่ำที่ไหนนอนที่นั่น มีคู่ควงไม่ซ้ำหน้า เป็นผู้บริหารสูงสุดของ ‘เจนาสกรุ๊ป’ ในธุรกิจการเดินเรือ เขาย้อนกลับมาที่บ้านเกิดบิดาที่ไม่เคยเห็นตัวจริง นอกจากเห็นท่านผ่านสื่อ ที่ในบางครั้งที่พิทีเซียมารดาชี้ให้ดู ความผูกผันในสายเลือดจึงไม่เคยมี ครั้นคุณหญิงประกายผู้เป็นย่าติดต่อมา...เขาจึงไม่ใส่ใจ หนุ่มรักสนุกใช้ชีวิตตามใจฉัน แต่กลับต้องมาตกหลุมเล็กๆ ที่ กาสะลอง มณีรมณ์ว่างล่อไว้ เธอใช้อุบายชักชวนชายหนุ่มหัวใจกระด้างกลับไปพบผู้มีพระคุณ

เธอเป็นแค่ตัวแทนของผู้หญิงคนหนึ่ง เมื่อผู้หญิงคนนั้นกลับมาก็หมดเวลาตัวสำรองอย่างเธอ เธอจึงจากไปแล้วเข้าร่วมทีมวิจัย เดินทางเข้าป่าตามหากล้วยไม้สีรุ้ง ที่เชื่อกันว่าสามารถรักษาโรคร้ายได้ พอเธอจากไปเขาก็ตามหาเธออย่างบ้าคลั่ง " ผมขอโทษเรากลับมาเป็นอย่างเดิมได้ไหม กลับไปกับผมนะ ผมจะจัดงานแต่งงานของเราให้ใหญ่โตประดับกุหลาบสีขาวอย่างที่คุณชอบให้ทั่วเลย ดีไหม" สัตว์ประหลาดก้มลงไปตรงหว่างขาทำจมูกฟุดฟิดสูดดมแล้วยิ้มโชว์ฟันแหลมคม อาชวีที่ถูกมัดติดกับต้นเสาได้แต่มองดูมัน เขาทั้งกลัวทั้งรังเกียจ " เฮ้ย เฮ้ย นั่นมันกำลังจะแดกนายแล้ว " เซโพพาทุกคนวิ่งออกมาลัดเลาะป่าหญ้าสูงท่วมหัว ล้มลุกคลุกคลานบ้างแต่ก็หยุดพักไม่ได้ อาชวีวิ่งตัวเปล่าล้อนจ้อนมีแต่กางเกงในตัวเดียว แถมตอนที่หกล้มเมื่อกี้ยังไปถูกกิ่งไม้เกี่ยวจนกางเกงในขาดตูดเป็นรูกว้าง

ไคโร หนุ่มหล่อ ลุคแบดบอยกร้าวใจ เจ้าของฉายา "ไม่ใช่นายร้อย...แต่สอยดาวทุกดวงในมหา'ลัย" ช่อม่วง สาวลูกครึ่งแต่ชื่อไทยจ๋า สาวหน้านิ่ง ผู้ปล่อยวางทุกอย่างบนโลก สิ่งที่หลายคนสัมผัส คือความเย็นชาและไร้หัวใจ

คนทำผิดก็ต้องถูกทำโทษ...แต่บอสคะได้โปรดใจเย็น ๆ ********************************************************* คนตัวเล็กสั่นไปทั้งตัวเมื่อรู้ตัวว่าโดนจับได้และความผิดในครั้งนี้มันคือการถูกไล่ออกทั้งคู่ “ฉันขอโทษ ฉันเป็นคนขอทำงานนี้เองเพราะอยากได้เงิน คุณอย่าไล่พี่ยุพาออกนะไล่ฉันคนเดียวพอ” หญิงสาวพยายามยกมือไหว้ทั้งที่ไหล่ทั้งสองข้างยังถูกบีบไว้แน่น “ถ้าทุกคนที่ทำผิดพูดว่าขอโทษแล้วทุกอย่างจบ ป่านนี้คุกคงไม่มีใครอยู่ ฉันไม่คิดเลยว่ายุพาจะกลายเป็นคนแบบนี้ พรุ่งนี้ฉันจะไล่เธอกับยุพาออก”

นักเลงอย่างเขาเคยกลัวใครที่ไหน แต่กลับยัยหมากระเป๋านี่ถึงได้ยอมนัก แตะต้องสีกายังไม่เคยแต่ทำไมกับเธอถึงชอบอยากเข้าใกล้ตลอด "ไต้ฝุ่น เรียกเฮียไต้ก็ได้" "คุณไม่ใช่พี่เราค่ะ" รันรานาแม่งไทป์เขาเลยว่ะ เขาจะทำอย่างไรดี ผู้หญิงคนเดียวที่รู้สึกว่าใช่ขนาดนี้ เขายากที่จะปล่อยเธอไปแต่เขาก็ไม่สามารถมีเมียทั้งๆ ที่เป็นนักเลงแบบนี้ได้เหมือนกัน ยังไม่พร้อมที่จะรับผิดชอบชีวิตใครด้วยซ้ำ ลำพังตัวเขาเองยังเอาตัวไม่รอด “เรารู้สึกดีบางครั้ง แต่ไม่รู้ว่ามันเป็นความชอบแบบไหน อาจจะแบบพี่ชาย” “ไม่เป็นไรเลยว่ะเธอ” -- เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อน เตตะวันเคยอยู่ตรงนี้ตลอด คอยตามเธอไปทุกที่ คอยนั่งเฝ้าเวลาเธออ่านหนังสือ แต่ตอนนี้ไม่มีเขาแล้ว และมันทำให้เธอรู้แล้วว่า เธอไม่ได้อยากให้เขาเป็นแค่ พี่ชาย อย่างที่เธอเคยพูดออกไป เธอชอบเขา และเธออาจจะพลาดอะไรบางอย่างไปแล้วก็ได้ “ออกไปเถอะ… อย่าให้ฉันพูดซ้ำอีก” “ถ้าเฮียอยากให้เรากลับไป เราก็จะกลับ… แต่พรุ่งนี้เราจะมาอีกค่ะ” เขาทำเหมือนเธอไม่มีค่า บางทีความรู้สึกของเตตะวันอาจจะเป็นเพียงพายุเหมือนกับชื่อเขา

"ถ้าอยากแต่งงานกับฉันมากนักก็ได้เลยคนสวย ยินดีด้วยที่จะได้เป็นเจ้าสาวตระกูลจางนะ แต่รู้ไว้ว่าวันหนึ่งเธอจะได้เสียใจแน่ ๆ ที่เลือกจะเข้ามาในชีวิตของฉัน..." "และฉันขอเตือนเธอไว้ก่อนว่าการแต่งงานกับฉันมันจะไม่มีฉากจบแบบในนิยายที่สุดท้ายก็รักกันแน่นอน เพราะเราจะอยู่ร่วมกันอย่างนักโทษที่ถูกขังอยู่ในคุกของคำว่าอิสระ" "ทนให้ได้แล้วกันนะ...ฉันเป็นกำลังใจให้"

ชาวีนายหัวหนุ่มที่เปลี่ยนคู่นอนไปเรื่อยเพราะไม่เจอใครที่ทำเขามีความสุขอย่างแท้จริงจนกระทั่งได้เจอกับชมจันทร์สาวน้อยที่ถูกแม่เลี้ยงหลอกให้มาขายเพื่อแลกกับความจริงเรื่องแม่ของตนที่แม่เลี้ยงปกปิดไว้

ฉันแอบปลื้มหนุ่มหล่อข้างบ้านมานาน... แต่ก็ได้แค่มอง เพราะทั้งฉันและเขาต่างมีคู่ของตัวเองอยู่แล้ว.. อยู่ๆ ก็มีเหตุการณ์ไม่คาดฝัน เมื่อคู่ฉันและคู่เขาได้มาร่วมเต้นแอโรบิค ความเร้าใจจึงได้เริ่มต้นขึ้นอย่างเหลือเชื่อ...

“ใช่ค่ะ ดิฉันคืออดีตภรรยาที่เพิ่งเซ็นใบหย่ากับคุณสิงห์เมื่ออาทิตย์ที่แล้วค่ะ” “จริงเหรอเนี่ย” แขกในงานนั้นพูดกันเซ็งแซ่ “นี่เธอ หยุดนะ” เสียงแหลมของผู้เป็นเจ้าสาวดังขึ้นจากทางด้านหลัง รติรสหันไปส่งยิ้มเหยียดให้พิมรสา “หุบปากไปก่อนนะคะ คุณเจ้าสาว” “แต่ทุกท่านรู้ไหมคะด้วยเหตุผลอะไรของดิฉันถึงได้หย่ากับเจ้าบ่าวคนนี้เพราะว่าพ่อแม่เจ้าบ่าวไม่เห็นด้วยค่ะ และพ่อเจ้าบ่าวก็จับได้ว่าดิฉันถูกคุณสิงห์จ้างมาแต่งงานค่ะ เพราะอะไรเหรอคะ” เธอหยุดยิ้มเพราะเสียงพูดที่สั่นเครือ รติรสพยายามตั้งสติให้มั่นและสูดหายใจเข้าลึก ๆ “ดิฉันอยากจะบอกว่าเหตุผลสำคัญที่ดิฉันมาในวันนี้ ก็คือดิฉันมีเรื่องที่จะมาแสดงความยินดีกับลูกชายเจ้าของโรงแรม ไม่ใช่เพราะว่าเขากำลังจะแต่งงานกับเจ้าสาวคนนี้หรอกค่ะ แต่เหตุผลนั่นก็คือ...” ทุกคนในห้องจัดเลี้ยงก็นั่งฟังอย่างใจจดใจจ่อจนคนที่นั่งข้างกันเงียบจนได้ยินเสียงของลมหายใจของกันและกัน “มีผู้หญิงคนหนึ่งได้แต่งงานกับสามีมาเป็นเวลาเกือบสี่เดือนแต่แล้วจู่ ๆ วันหนึ่งเราก็ต้องหย่ากันหลังจากหย่าเธอจึงรู้ว่ากำลังตั้งครรภ์”

นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องราวของครีมซึ่งเป็นพี่สาวฝาแฝดของเค้กนางเอกเรื่องคืนร้อนจำเลยแสนรัก ครีมเสียใจที่รู้ว่าคนรักอยู่กับผู้หญิงอื่นและผู้หญิงคนนั้นกำลังตั้งครรภ์ เธอจึงไปนั่งดื่มกับชายแปลกหน้าและพอเมาก็ขอเขาเป็นแฟนและขอร้องให้เขาช่วยให้เธอลืมเรื่องแย่ๆ เธอคิดว่าคงไม่มีโอกาสเจอเขาอีกจนกระทั่งน้องสาวของเธอไปทำงานที่โรงพยาบาลของเขาและเขาก็ไม่ยอมให้เรื่องคืนนั้นจบลงง่ายๆ

จู่ๆ แม่ที่เป็นเสาหลักเพียงคนเดียวของครอบครัวก็ล้มป่วยอย่างกะทันหันด้วยโรคมะเร็งสมองระยะสุดท้าย เงินเก็บที่มีอยู่ 'ของขวัญ' จึงต้องนำมารักษาแม่จนเริ่มจะหมดลงเรื่อยๆ ชีวิตของเด็กสาววัยแค่ยี่สิบปีต้องพลิกผันครั้งยิ่งใหญ่ เมื่องานสองงานที่ทำควบกันทั้งกลางวันและกลางคืนทำเงินให้ไม่เพียงพอต่อค่าใช้จ่ายทั้งหมดที่ต้องแบกรับ ซ้ำยังพาลทำให้สุขภาพร่างกายย่ำแย่ไปด้วย ชีวิตไม่อับจนหนทางเสียทีเดียว.. เมื่อพี่สาวที่เธอรู้จักชวนไปทำงานใหม่ที่ได้เงินดีกว่าหลายเท่า! งาน 'ขายบริการ' ที่ต้องแลกมาด้วยความบริสุทธิ์และศักดิ์ศรี.. แต่เพราะเธอเหลือแม่อยู่เพียงแค่คนเดียว ถ้าแม่ไม่อยู่.. ชีวิตของเธอก็ไม่รู้จะอยู่ไปเพื่อใคร ในที่สุดของขวัญก็ตัดสินใจที่จะทำ! ทำโดยที่ไม่รู้เลยว่าผู้ชายคนที่เธอยอมพลีกายถวายความบริสุทธิ์ให้ในคืนนั้น จะเป็นคนที่เปลี่ยนชีวิตเธอไปตลอดกาล.. *แนะนำก่อนอ่าน* นิยายเรื่องนี้แต่งจากจินตนาการและความเพ้อฝันของไรต์ ให้อ่านเพื่อความบันเทิงเท่านั้น! เหตุการณ์ สถานที่ และตัวละครในเรื่องไม่มีอยู่จริง! อาจมีคำหยาบ พฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม และฉาก nc โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านจ้า

เขาเป็นเหมือนสายลมพลิ้วอ่อนที่พัดผ่านมาให้ 'กล้วยไม้น้อย' อย่างเธอรู้สึกเย็นสบาย ทว่าสายลมนั้นกลับก่อตัวขึ้นเป็นมรสุมร้าย เพียงเพราะคิดว่าเธอคือชู้ของแฟนน้องสาวเขา

"ฉันมีหน้าที่ดูแลเรื่องงานและเรื่องความปลอดภัยของพวกคุณ ส่วนเรื่องบนเตียงมันไม่ใช่หน้าที่ของฉันค่ะ"

ทะลุมิติมาเป็นคุณหนูตระกูลใหญ่ทั้งที แทนที่จะได้เสวยสุข กลับถูก 'ระบบ' บังคับให้รับภารกิจปั้น 'องค์ชายขี้โรค' ให้เป็นฮ่องเต้ แลกกับเงิน 1,000 ล้านบาท!

ในเมื่อความปรารถนาสูงสุดของอีกฝ่ายไม่ใช่ครอบครัว เธอจึงกลายเป็นคนที่เขาอยากเขี่ยทิ้งไปให้พ้นตัว เหตุผลที่เขาก้าวเข้ามาในชีวิตของเธอ ใช้ถ้อยคำหวานหลอกล่อจนหญิงสาวตายใจ ในที่สุดเธอก็ได้ตัดสินใจแต่งานกับเขาอย่างไม่มีข้อแม้ใด ๆ ท้ายที่สุดแล้วความจริงก็ปรากฏขึ้น เพราะปรเมศเข้าใจผิด คิดว่าเขมิกาคือสาเหตุที่ทำให้ผู้เป็นมารดาของเขาต้องจากโลกนี้ไปโดยไม่ได้เอ่ยคำบอกลา “เขมท้อง!” หญิงสาวตัดสินใจพูดเรื่องทารกน้อยในครรภ์ เพราะลึก ๆ แล้วยังแอบหวังที่จะได้อยู่กับครอบครัวพร้อมหน้าพร้อมตา อารมณ์ของเขมมิกาแปรปรวน เธอเองไม่อาจควบคุมได้ บางทีก็คิดอยากอยู่ประเดี๋ยวก็อยากไป “กี่เดือน” “หกสัปดาห์แล้วค่ะ” “เด็กคนนี้เป็นลูกของใคร” “คุณปรเมศ!” เขมมิการู้สึกผิดหวังในตัวชายหนุ่ม เขาไม่ควรตั้งคำถามนี้กับเธอ