โรแมนติก

ปัทมาสาวสวยโสด ลาออกจากงานกลับมาอยู่บ้าน อาศัยอยู่กับย่าและแม่ พบปัญหาหลากหลายอย่าง ล้วนสำคัญกับชีวิต อุปสรรคมากมายที่ต้องพบเจอ เธอจะฝ่าฟันและผ่านมันไปได้หรือไม่ ไม่อาจรู้ได้ แต่เธอจะสู้ให้ถึงที่สุด

"บอกแล้วไงให้เจียมตัว" “ฉันได้ลูกแล้วตอนนี้เธอเป็นอิสระ อยากไปอยู่ไหนทำอะไรก็แล้วแต่เธอ” (เขารีบหย่ากับเมียอุ้มบุญเพื่อไปแต่งงานกับคนรักที่กำลังตั้งท้อง)

เรื่องราวของเพื่อนที่สนิทกันตั้งแต่เด็กๆและโตมาด้วยกันตั้วแต่เด็กๆ พวกเขาทั้งสองกิน นอน เล่นด้วยกันมาจนแทบจะเป็นทุกอย่างของกันและกันอยู่แล้ว แต่คำว่าเพื่อนก็ต้องมาแตกหักเพราะคํ่าคืนของแสงสีที่มีอบายมุขมาเกี่ยวข้อง

"น้ำอุ่น" เด็กสาวกำพร้าหน้าตาสะสวยที่เกือบจะถูกรถชน แต่ได้รับความช่วยเหลือจาก "ภูผา" ชายหนุ่มรูปหล่อ ทายาทตระกูลดังที่มีนิสัยนิ่งขรึมและเย็นชา ภูผาตกหลุมรักน้ำอุ่นตั้งแต่แรกเห็นและเริ่มรุกจีบเธอทันทีด้วยวิธีที่ดุดันและเอาแต่ใจ โดยประกาศความเป็นเจ้าของและดูแลเธอไม่ห่าง แม้ภายนอกเขาจะดูเย็นชา แต่กับน้ำอุ่นเขาอ่อนโยนและขี้หึงมาก ปมขัดแย้งและอุปสรรค: ความรักของทั้งคู่ต้องเผชิญกับอุปสรรคหลายอย่าง: ความต่างศักดิ์: น้ำอุ่นมักรู้สึกด้อยค่าเพราะตนเองเป็นเด็กกำพร้า ยากจน ในขณะที่ภูผาร่ำรวยและเพียบพร้อม ทำให้เธอถูกดูถูกจากสังคมรอบข้างและเพื่อนที่โรงเรียน (เช่น เกวลี, นัตตี้) มือที่สาม: มีคนเข้ามาแทรกกลางความสัมพันธ์ ไม่ว่าจะเป็น "เจ้าขุน" ที่ชอบน้ำอุ่น หรือ "โตนนท์" พี่ชายที่โตมาด้วยกันในบ้านเด็กกำพร้าซึ่งหลงรักน้ำอุ่นอย่างบ้าคลั่งจนพยายามจะข่มขืนเธอ แต่โชคดีที่ "แบงค์" (พี่ชายอีกคน) มาช่วยไว้ทัน

เขาบอกเลิกเธอเพื่ออนาคตที่ดีกว่า ก่อนที่เขาจะกลับมาพร้อมกับชื่อเสียงและเงินทอง

พลาดทำผู้หญิงท้องตั้งแต่เรียนชั้น ม.6 แต่ผู้หญิงคนนั้นไม่ต้องการลูก เขาจึงทำสัญญากับครอบครัวของฝ่ายหญิงว่าเขาจะมีสิทธิ์ในตัวของลูกแต่เพียงผู้เดียว แลกกับเงินจำนวนสิบล้าน

"หน้าที่ของฉันคือเป็นแม่เจย์เดนแล้วก็เจนนี่ค่ะ นอกจากนี้ก็ไม่ใช่ความรับผิดชอบของฉันแล้ว" "แล้วหน้าที่เมียล่ะ ไม่คิดจะรับผิดชอบหน่อยงั้นหรอ"

เธอถูกเพลิงพิศวาสของเขาแผดเผา ส่วนเขา... กลับติดบ่วงราคีสวาทที่ตั้งใจมอบให้เธออย่างถอนตัวไม่ขึ้น

อยู่ๆก็มีคุณหมอรูปหล่อหน้าตาดี ดูมีความเป็นผู้นำสูงมาชวนให้ฉัน "เจ้าหญิง" ไปตรวจภายในกับเขา และนั้นเป็นจุดเปลี่ยนชีวิตของฉันไปทั้งชีวิต เมื่อฉันได้รู้จักกับ คุณหมอสูตินารีเวช ที่ชื่อ "แทนคุณ"

ถ้าคุณ ‘ยั่ว’ ผมก่อน…ก็อย่าหวังว่าจะรอดกลับไป “ผมจะทำให้คุณเปลี่ยนครางชื่อพี่..มาเป็นชื่อผม!!!” เมียเก่าพี่ก็เหอะถ้าเธอยังครางชื่อผมได้ ผมก็จะเอาให้สุด ถ้าผมลบทุกสัมผัสของพี่ออกไปจากร่างคุณ ได้คุณจะยอมเป็นของผมไหม?

อุบัติเหตุเพียงเสี้ยววินาที... พราก ‘ดวงใจ’ ของเธอไปตลอดกาล แต่กลับดึงเอา ‘เขา’ ผู้เป็นต้นเหตุแห่งความสูญเสีย ให้ก้าวเข้ามาในชีวิต จากความสงสาร... แปรเปลี่ยนเป็นความผูกพัน จากความรู้สึกผิด... ก่อตัวเป็นความปรารถนาที่ยากจะหักห้ามใจทว่า... ยิ่งกาลเวลาหมุนผ่าน เด็กกะโปโลในวันนั้นกลับเติบโตเป็นหญิงสาวที่งดงามสะพรั่ง ความใกล้ชิดที่ตัวแทบจะติดกันทุกวัน ค่อยๆ สั่นคลอนกำแพงศีลธรรมและเส้นแบ่งสถานะในใจของเขาจนแทบพังทลาย...“ต่อไปนี้จะมองหนุ่มที่ไหนไม่ได้อีกแล้วนะ เพราะวาดมีเจ้าของแล้ว” “ก็กลืนวาดลงท้องไปแล้ว... วาดยังจะไปมองใครได้อีกละคะ”

นอกใจพอทน วางแผนฆ่ากัน ฉันพอเลย ในเมื่อคนเก่ามันเลว คนสวยคนแซ่บแบบสวีซูเยี่ยนจึงปักธงในใจ ‘ผัวใหม่ใกล้ฉัน’และผัวใหม่ที่ดี ต้องใหญ่กว่าผัวสารเลวแซ่เสิ่น!

เธอแต่งงานเพื่อทำทุกวิถีทางให้ได้หัวใจของเขา ในขณะที่เขาแต่งงานเพื่อทำทุกวิถีทางให้เธอออกไปจากชีวิต ความรักที่สวนทางกันจะจบลงอย่างไร?

เมื่อเขาคิดว่าเธอเป็นต้นเหตุของเรื่องร้าย ทำให้เขาลงโทษเธอและทรมานเธอ แต่ความรักที่มีทำให้เธออดทนแต่เมื่อความอดทนที่มีหมดลง มันเลยทำให้เธอต้องหนีไปเพื่อรักษาหัวใจตัวเอง

เธออยากจะเขียนฉากเลิฟซีนฟินๆแต่เธอยังไม่มีประสบการณ์ ต้องหาแฟนให้ได้ แต่ดันไปถูกใจกับประธานที่ภายนอก ดูเป็นผู้ใหญ่น่าเชื่อถือ แต่จริงๆแล้วเป็นพวกบ้ากาม ปากหมา แทนที่จะมาเป็นผัว กลายมาเป็นคู่กัดซะงั้น

โธ่เอ๊ย! ภูมิกำหมัดแน่น จ้องทานตะวันด้วยความอ่อนใจ "อาขอสั่งห้ามนะตะวัน ห้ามพูดแบบนี้ แล้วก็ห้ามคิดอะไรแบบนี้กับอาเข้าใจไหม!" "ไม่เข้าใจ ก็ตะวันไม่อยากให้อาภูมิเสียใจเพราะผู้หญิงคนนั้นนี่คะ ตะวันทำผิดตรงไหน" เด็กหญิงแก้เก้อ "มันก็ไม่ผิด แต่ก็ไม่เกี่ยวกับเรา" "เกี่ยวสิคะ ตะวันไม่อยากให้ใครมาแย่งความรักของอาภูมิไปจากตะวัน" "งี่เง่า" ภูมิสบถ "ไม่ได้งี่เง่าซะหน่อย ตะวันหมายถึงว่าถ้าตะวันโตเป็นสาวแล้วถ้าอาภูมิแก่ตัวลงไม่มีใคร ตะวันอาสาเป็นเจ้าสาวให้อาภูมิเอง อาภูมิสัญญากับตะวันนะคะ" "แก่แดด!" ภูมิขึ้นเสียง แต่เด็กหญิงดูไม่สะทกสะท้านสักนิด "เปล่าแก่แดดซะหน่อย ก็ตะวันรักอาภูมิ" เธอบ่นพลางหน้างอคอหักใส่ ภูมิทวนคำพูดทานตะวันในใจก็สั่นระรัวยิ่งกว่ากลองเพล นี่ทานตะวันคิดว่าความรักคืออะไร คิดว่าตัวเองจะแทนที่ใคร ไม่มีใครแทนที่ใครได้โดยเฉพาะทานตะวัน เขาไม่เคยเห็นเธอเป็นตัวแทนของใคร ไม่เคย... ไม่เคยเลย... ภูมิจะรอให้ถึงวันนั้น วันที่พร้อมทวงสัญญาที่ทานตะวันให้ไว้ คราวนี้ไม่ว่าใครก็อย่าได้ขวาง เพราะเขาจะไม่มีวันยอมปล่อยเธอให้ใคร...

S1..ผมได้รับคำสั่งจากนายให้ดัดสันดานคุณหนู ซึ่งเธอกับผมต่างก็ไม่ชอบหน้ากัน ยิ่งเกลียดก็ยิ่งต้องเจอ ผมอยากจะบินตามไปดูแลนายที่มาเก๊า แล้วปล่อยให้ไอวอมอยู่กับคุณหนูของมันจริงๆ3P

แต่งงานกันมา6ปีไม่มีวี่แววความรักจะงอกงาม โซ่ทองคล้องใจที่ใคร ๆ ลุ้นให้มาเกิดก็ไม่มาแต่พอหย่าเท่านั้นล่ะเรื่องวุ่น ๆ ก็บังเกิดลูกก็มีคุณ(อดีต)สามีก็มาตามหึงตามหวง...ประทานโทษคุณอดีตสามีเราหย่ากันแล้ว

เธอ... แต่งงานแทนน้องสาว ส่วนเขา... แต่งงานแทนพี่ชาย การแต่งงานที่เริ่มต้นจากความจำเป็นก็ต้องจบลงเมื่อหมดความจำเป็น ทุกอย่างควรกลับสู่สภาวะปกติ หากว่า… 5 ปีต่อมาเขาไม่ได้พบเธออีกครั้ง พร้อมความลับอันน่าตกใจที่ถูกซุกซ่อนไว้หลายปี

...ผมรักเธอด้วยหัวใจ รักโดยไม่มีข้อแม้และรักที่สุดครับ... *** “แต่งงานกันไหมคะ” ในที่สุดน้ำเหนือก็โพล่งถามออกไป เธอคิดว่าโรเบอร์โตคงอยากขอเธอแต่งงานนานแล้ว แต่ไม่กล้าเพราะคิดว่าตัวเองไม่คู่ควรกับหญิงสาวที่มีผู้ชายมากหน้าหลายตามาแอบหลงรักเช่นเธอ เฮ้อ... ดังนั้นเพื่อไม่ให้พี่ร็อบแสนดีของเธอขึ้นคาน เธอจึงจำต้องเป็นฝ่ายยอมเอ่ยปากขอเขาแต่งงานก่อน สินสอดทองหมั้นไม่ต้อง เงินทองเป็นของนอกกาย เธอไม่อยากได้ เธอมีเยอะแล้ว... “ครับ” โรเบอร์โตรับคำตาโต ก่อนจะยิ้มกว้างอย่างเอ็นดู “นี่ครบเวลาที่คุณพ่อกำหนดหนึ่งปีแล้วค่ะ ไม่อย่างนั้น น้ำต้องแต่งงานกับผู้ชายที่พ่อหาให้ แต่จริงๆ แล้วน้ำมั่นใจในตัวพี่ร็อบนะคะ เลยตัดสินใจพูดออกไป น้ำรู้ดีว่าพี่ร็อบไม่กล้า ไม่ต้องอายหรอกนะคะ น้ำเลยเป็นฝ่ายพูดเสียเอง พี่ร็อบจะได้ไม่ต้องคิดหาคำพูดที่จะขอน้ำแต่งงาน พี่ร็อบเป็นผู้ชายที่ดีที่สุดในชีวิตของน้ำ นอกจากคุณพ่อ เราแต่งงานกันนะคะ” โรเบอร์โตพิงพยักเก้าอี้ที่นั่งอยู่ด้วยรอยยิ้ม เขาแทบหลุดขำกับน้ำเสียงซื่อๆ ของคนตรงหน้า แต่แววตาจริงใจนั้นทำให้เขาหัวใจเบ่งบานพองโต