Ama Ng Balarila นิยาย & เรื่องราว

Inangat niya ang palakol at pinapakol ang paa—este gilid ng paa ni Balug kung saan may maliit na higad. "P-Pinsan naman! W-Wag ka namang nanggugulat!" Namumutlang lumayo sa kanya ito. "Baka madikitan ka." Dahilan niya. Kahit yata madikitan ito ay hindi tatablan ng rashes ang balat nito dahil sa kapal. "Lucian —" Natigil si Letlet sa pagtawag sa kanya. "K-Kuya Lucian, nasaan si Lola? Oh, ikaw pala, Balug?" Ani kunwari ni Letlet.

At ang paraan ng kanyang paglakad… ang bawat indayog ng balakang ay parang ahas sa tubig, mabagal at mapang-akit. Mahina siyang napabulong, “Ang landi.” Paanong ang isang babaeng gaya niya ay magiging isang karaniwang tagapagdala lang? Umiling si Dahlia, litong-lito, at pinilit ang sariling huwag nang mag-isip pa ng kung ano tungkol dito.

"Wala man lang peklat ang balat mo 'no? Nasaan na yung mga tama ng baril noon sa katawan mo?" Malakas na loob na tanong nito kaya ngumiwi ako. "Naalis na, hindi na muli akong tinamaan pa ng bala ng baril." Pagsasabi ko ng totoo. "Subukan natin?" Ngumisi ako sa hamon niya. "Bakit hindi mo subukan?" Kwestyon ko.

He's the type of guy na puro dada pero duwag, at least that's what I thought. "Nataga yan ng Tito namin. Ayaw tumigil ng asawa niya sa kaka chismis eh, napuno na ako. Sabihin ba namang nagbebenta raw ng katawan yung kapatid ko sa Balibago?" Balibago ang isa sa may pinakamaraming bar sa Pampanga, "Ayun. Sinabi kong may kabit asawa niya, nagkahulihan sila kaya sa akin nagalit Tito Namin. Hahaha! Nataga lang ako pero naghiwalay sila!" mayabang niyang sabi, naiiling habang tumatawa ang mga Kuya niya. Baliw rin talaga ang isang 'to, "Uiy! 'wag mo sasabihin kay Claire ha? Secret lang natin 'to."

Walang mas mahalaga sa kanya kundi ito lang. Itinaas nito ang kamay para abutin ang kamay niya ng biglang may bumaril dito. Nanlaki ang mga mata ng makita ang pag agos ng pulang likido mula sa dibdib nito. Halos panawan siya ng ulirat ng unti-unti itong mahulog sa cliff. "KATHARINA!!!" Bella's POV MALAYO na sila ng umalingawngaw ang isang putok ng baril. Napahinto siya sa pagtakbo at unti unting lumingon.

Paano siya magkakaroon ng napakaraming pera kapag pinipigilan siya ng matanda? balisa! Agad siyang sinalubong ni Lanie na nakangiti: "Boss Lim, huwag kang mag-alala, babalik ako kaagad para kunin ang pera, andito na ang manugang ko." Aalis na sana siya pagkatapos sabihin iyon . Pero. Na-snap!

I ask. Hindi siya sumagot bagkus pinanood niya lang ako sa paglilinis. "Kita mo itong balang ito? Ito ang gagamitin kong bala sa oras na gawin mo ulit iyan. Ito ang gagamin kong bala upang sumabog ang ulo niyang si Sebra Agatha Mandaya!" Sunod kong ipinakita sa kanya ang isang bala ng baril na siyang pinakapaborito ko sa lahat."Ito, Ito naman ang gagamitin ko sayo upang sumabog yang ulo mo."

"May nangyari ba?" Napatalon sa gulat si Aricella nang biglang nagsalita si Igneel sa kanyang gilid, nagtataka naman si Igneel dahil sa gulat na reaction ni Aricella. "Anong problema? Para kang nakakita ng multo dahil sa gulat mo. May problema ba sa bahay? Kailangan na ba nating bumalik?" Sunod-sunod na tanong ni Igneel.

Naguguluhan niyang tanong. "Hindi naman alal pero as in, wala na talaga lahat-lahat, Kap. Pati ang mga bala ng baril na nagkalat sa lupa, wala narin. Maging ang mga bakas ng dugo sa buong bodega, wala na kaming nakita. Literal na naglaho nalang na parang bula!"

Wala ng kahit ano akong sinayang na sandali. Bang! Daplis! Hindi talaga pa yata ako marunong bumaril. Akmang babarilin na ako ng isa. Halos mapapikit ako. Bang! Bang! Bang! Pinagbabaril ko ang sana aasinta na sa akin. Nakalabit niya ang kanyang baril at nagpakawala siya ng isang bala sa akin. Bang! Mabilis akong nakadapa pero ramdam ko ang pagdaan ng bala sa aking tainga.