Novel & Cerita Animal Mask

Mayroong iilang manipis na curled strands na bumabagsak sa gilid ng kanyang mukha na nagbibigay ng softness sa kanyang matapang na anyo. Nakasuot siya ng isang Emerald and Black Filigree Masquerade Mask. Hindi ito simpleng maskara. Ito ay gawa sa metal filigree (mga laser-cut wires) na may kulay na matte black, pinapalamutian ng maliliit na Swarovski crystals na may kulay na emerald at deep green. Ang hugis nito ay subtle na butterfly o vine-like, tila nakakabit sa kaniyang mukha sa paraang organic.

Ngumiti si Elisse, nahuhulog sa alindog ng estrangherong ito. “Dahil na bighani ako nang makita kita. Ang ganda mo talaga.” Habang bumubulong siya sa tenga ni Elisse, namutla ang balat niya sa kilabot at init ang dumaloy sa mukha, habang nanginginig ang buong katawan niya. Talaga namang hinahabi siya ng lalaki sa isang kakaibang alindog. “Kahit may maskara pa?” tanong ni Elisse, bahagyang nagtataka at nahihiyang ngumiti.

Sa sandaling maalis ang maskara ay sabay na namilog ang mga mata ni Samuel at Lexy nang masilayan ang mukha ng kalaban. Hindi nila inaasahan pareho na ang mukha sa likod ng maskara na inakala nila’y maari nilang malaman ang pagkakakilanlan kung sakaling ipakita nila o ipahanap ang anumang impormasyong makakalap tungkol sa kalaban ay hindi pala magiging madali dahil ang tao sa likod ng maskara ay puno ng burnmarks ang mukha. Sunog ang buong mukha ng taong nasa likod ng maskara.

Wala na ngang ibang narinig sa kuwartong iyon kundi ang pag-uga ng kama at mga ungol ni Hope. Nakatitig lang sa kisame ang lalaki habang tulog na tulog na si Hope sa kaniyang tabi. Ilang minuto pa ang kaniyang pinalipas bago siya nagpasyang umalis na. Pero natigilan siya at napatingin kay Hope. Tila may nag-udyok sa kaniya upang tanggalin ang maskarang tumatakip sa kalahating mukha ng babae. Dahan-dahan niyang hinawakan ang maskara ngunit nang tatanggalin niya na ito ay nagbago ang isip niya. Napabuntonghininga siya at tuluyan ng tumayo. Sa lahat ng tao, isa siya sa hindi dapat sumisira sa pangako o sa napagkasunduan kaya naman mabilis na siyang umalis doon nang hindi na ginigising pa o nagp

Dalawang araw at pagbaril lang? Umiling ako. She hurriedly ran inside the hideout. I wrapped around my hands a cotton strap. "Mamba bilisan mo!" Sigaw ko. "Coming!" She shouted back while running back to me. Hawak niya ang isang pares ng pulang gloves at nakasuot ng puting sports bra at shorts. Nakatakip pa rin ang mukha niya ng mask niya. "Number one rule. No punches on the face. We don't want our masks off. Second, no hitting below the belt. We're only using hands here." Tinaas ko ang aking mga kamay at sinenyasan na pumasok siya sa ring.

Napasapo na lamang ako sa noo. Sumunod ako kay Winnie dala ang mask na napili ko. Kulay puti ito na may katamtamang kinang, may iilang palamuti na nakadikit. Simple ito at magaan sa mata tignan kaya ‘di na ako pumili ng iba pang disenyo. “Ay puti? Kala ko black ang kukuhanin mo, e!” mapanutyang sabi ni Winnie habang nakatingin sa mask na binili ko. Sinimangutan ko lamang siya.

Hindi na rin niya pinalampas ang pagkakataon. Magiliw pa ring binati si Djana ng mga tao doon. Naka-mask pa rin ito kahit naipakita na ang kanyang mukha sa publiko. Imahe na niya ang pagkakaroon ng mask. Mas madali siyang makilala kapag suot niya iyon. Hindi pa sanay ang mga manunuod na makita ang kanyang tunay na mukha.

“Hmm… masquerade. Gustong-gusto ko ang masquerade.” “Ano po ‘yon?” tanong ni Anri, puno ng kuryosidad. Banayad na ngumiti si Mari. “Ito ‘yong laro kung saan nag-aayos at nagsusuot ng maskara ang lahat para itago ang tunay na sarili nila. Nagsusuot sila ng iba’t ibang kasuotan at nagkakatipon.”

Meron itong hanggang bewang na kulay berdeng buhok at makikita mo rin ang kurba ng katawan nito sa suot nitong black fitted outfit. "Woah! Huwag niyo naman akong tingnan ng ganyan." Nakaramdam ng takot at kilabot ang bawat mafia na nasa underground ng malipat ang paningin nila sa mukha nito Meron itong suot na kulay itim na maskara that covering her eyes and almost half of her face kaya mahirap i-recognized ang tunay na mukha ng taong nasa likod ng maskara.

Ang magalit sa kaniya ngayon ay magsasanhi lamang ng ikasasama kaysa sa ikabubuti ni Jay. Biglang tumalikod si Angeline sa istasyon ng mga nurse at kumuha ng isang maskara. Hinila niya ang mga tali nito at nilagay sa likod ng kaniyang mga tainga. Ang ganoong pagpapanggap ay natakpan ang malaking kalahati ng maliit niyang mukha. “Madali ba akong makilala sa ganitong maskara?” ‘Di siguradong tanong ni Angeline kay Grayson.