Bagkus English 소설 & 이야기

Bagkus ay si Sébastien ang sumalubong sa akin na may nababahalang ekspresyon. "Hindi na ako magtatagal dito, hindi ko naabutan si Morgan kaya't sa 'yo na lamang ako magpapaalam. Kailangan kong umuwi ng Pinas kaagad, ikaw na sana ang bahalang magsabi kay Morgan, Fayra." Napatango ako. "Ako na ang magsasabi. Mag-ingat ka." Habol ko pa habang tinatakbo niya ang pinto palabas.

Bago bumaba ng bus ay mabilis niyang isinulat sa sticker note na laging dala, ang address ni Julie at Jevy upang kahit papaano ay hindi siya mahirapang maghanap. Kahit ang kaibigang si Julie ay hindi alam na bibisita siya. Nasa Baguio rin ang kaibigan dahil tulad ni Jevy ay nag-aaral din itong maging pulis. "Wait me there, guys, siguradong masosorpresa kayo sa pagdating ko... Napangiti si Elyssa sa naisip.

sagot ng kaibigan ko natawa na lang ako at sinabi niya na mag-palit lang kami ng damit may extrang damit siyang dala. (Do you speak english language? Wow! This is the first time I've heard you speak, you know, you are good.) "Okay, let's go." sagot ko na lang sa kaibigan ko nang bumalik kami sa classroom kinuha na lang namin ang bag at umalis na kaming dalawa.

Nang marinig ito ng lalaking nakaitim, hindi niya maiwasang mainis nang kaunti at nagmura siya, “Baka! Ang lakas ng loob mong kausapin ako nang ganito?” Umirap ang bus driver, “Oh! Japanese! Bakit sinusubukang magyabang ng isang bata sa harap ko ngayon? Bakit hindi ka tumingin sa paligid mo at tingnan mo kung nasaan ka ngayon? Oskia ito. Alam mo ba iyon? Oskia! Tara, sabihin mo, O-S-K-I-A!”

Para bang may ibang personalidad itong taglay—malupit, matapang, at may aura ng isang mafia. “Saan mo natutunan ang Ingles? Marunong ka ba talaga mag-English?” tanong niya. Kaswal namang sumagot si Joshua. “Ah, iyon po ba? Pasensya na kung nagulat ko kayo. Napareak lang po ako. Bigla n’yo kasing binunot ang buhok sa kilikili ko at masakit po iyon. Mahilig kasi akong manood ng mga pelikulang mafia kaya minsan nagagaya ko ang paraan nila ng pagsasalita. Pasensya na po kung natakot kayo.”

BASHA “Bakit hindi ka pa natutulog?” Usisa niya nang dumilat siya at nahuli niya akong nakatingin sa kanya. “Excited kasi ako bukas, diba bibili tayo ng biik?” May ngiti sa labi kong paalala sa kanya. Nang pumayag siya kanina sobrang saya ko talaga, hindi ko rin alam kung bakit pero parang ang cute lang mag-alaga ng biik. Sigurado matutuwa si Badeus kapag nagkaroon siya ng kaibigan.

Napakamot na lang ako ng batok kay butler brett habang tinuturo nya ang word na house sa aking tabi. "Butler Brett turuan nyo po muna ako ng tagalog not english kung matuturuan nyo po ako sa tagalog mas madali ko pong mababasa ang English." sabi ko dito. Kanina pa kami nagbabasa ng English pero halos dalawang word lang ang natutunan ko. "Oww ganon ba? Eh ang akala ko kasi since nakakapagsalita ka naman ng English ay makakabasa ka ng English. Saan mo nga ba natutunan ang mag-english?"

Mahigit walong oras din ang aming paglalakbay. Sa wakas, narating rin namin ang aming destinasyon: Bagac, Bataan. Lampas katanghalian na nang matunton namin ang bahay na aming tutuluyan kaya ubod sa gutom na ang mga sikmura namin. "Welcome to Bataan po!," magiliw na salubong ng isang balingkinitang babae sa amin habang diretso sa direksyon ni Ian upang yumapos.

Bagkus ay suportado siya nito—mga pangarap niya, mga gusto niya… D amn! He even spoiled her with lavish things. Kahit isang beses, walang siyang narinig na panunumbat mula dito. Muli niyang dinukot ang cellphone at ni-send ang message kay Angus. Mainit ang mga pisngi na ilang segundo siyang naghintay sa reply nito. Subalit, nakarating na sila sa destinasyon nila ay wala pang sagot si Angus.

"Bakit ka ba nandito? Bakit kailangan mo pang manggulo?" "Bakit?" galit na asar niya, habang pilit na kinakalma ang sarili pero hindi maitago ang frustration. "I’ve been looking for you everywhere! Bakit mo ako binlock? Akala mo ba matataguan mo ako? Listen to me, Asefeh. 'Yung narinig mo sa New York... it was a business arrangement. Para sa atin 'to!"