Buhay Ko Ang Ilog นิยาย & เรื่องราว

dagdag na sabi nito sa kaniya. Walang taong nakita? Ibig bang sabihin ay malaki pa rin ang posibilidad na buhay pa ito hanggang sa mga oras na iyon? Hindi niya maiwasang mag-alala. Sa dami ng pinagdaanan niya sa kamay nito ay hindi niya maiwasang matakot at mangamba para sa buhay niya. Paano kung muli na naman siya nitong guluhin at hanapin? “Huwag kang mag-alala. May mga buwaya sa ilog na iyon kaya malaki ang porsyento na hinding-hindi na siya mabubuhay pa.” sabi nito sa kaniya.

Xander's Pov Sabi nila lahat ng bagay at tao my lugar may pwesto, may panahon at oras makakapagpasaya man sayo o hindi. Gaya na lang ng araw sa umaga bwan sa gabi, ang tubig sa ilog umaagos at ulan ay pumapatak, ang tao ay nabubuhay at namamatay... But Im not buying it kasi kung ganon? Bakit kinuha agad ang mahal ko? Ang lugar at pwesto pati panahon at oras nya ay dapat sa tabi ko. Kaya isa lang ang ibig sabihin LIFE IS A BIG BULLSHIT UNFAIR!

nakangiting sambit ko. "Mabuti naman kung ganun, dahil bugbog ka sakin." pagbabanta niya sakin sa kabilang linya. Kaya tinawanan ko nalang siya at nagpaalam na ko sakanya na ibaba na ang tawag, dahil magmamaneho na ko papunta sa ilog paraiso. Ang Ilog paraiso, kung saan nagsimula at ngayon doon rin magtatapos ang lahat.

Ilaria POV Hindi ko pa rin maalis sa isipan ko ang nangyari kanina. Ang bilis ng pangyayari. Akala ko, masayang araw lang ito ng picnic sa ilog, pero muntik na pala akong mawalan ng amo. O baka higit pa doon? Baka patayin ako ng mga bilyonaryong mama at papa niya kung sakaling hindi ko siya nakita sa ilalim ng tubig.

Hawak ko ang sariling dibdib. "Water! Water please!" sabi naman nila para mapainom ako ng tubig. It's like my world turned upside-down, sa isang iglap, hindi ko akalain na ganito pala kagulo ang buhay ko. Mula sa aking nakaraan, hanggang sa aking patutunguhang distinasyn, nakakabit pa rin sa akin ang kamalasan.

Naririnig kasi niya ang lagaslas ng tubig. “Sa ilog ba sila patungo?” “Oo, Liah.” “Pwede bang bumaba tayo? Parang nahahalata na kasi nila, na may lumilipad sa ibabaw nila, pero hindi nila nakikita,” aniya kay Lala. “Masusunod.”

"Well, I can't stand breathing the same air as you, so you better jump off." Woah. I can't believe what I'm hearing. Is he serious? Bakit hindi s'ya ang tumalon kung ayaw n'yang maki-share ng hangin sa 'kin?! "And you better jump now, while there's water beneath us." Napatingin ako sa baba. If I'm not mistaken, ilog na ang babagsakan ko kapag tumalon ako. “What if—what if there’s a crocodile down there?!” I shouted.

"Bakit po sa ilog?" "Malalaman po ninyo kapag nagpunta na kayo rito. Magpapasundo na rin po ako ng police car para sa inyo—" "No need. Pupunta na ako riyan." Mabilis akong lumabas ng bahay at tumakbo papunta sa ilog na sinasabi ng pulis kanina. Isa lang naman ang malapit na ilog dito, at iyon ay sa may kanto nitong tinitirhan naming bahay.

Iniligtas ng ilog ang kanilang buhay. Anuman ang nangyari, ngayong nabubuhay pa sila, si Gerald—na hindi pa binibitawan si Juno sa buong panahon—ay mabilis na nilalangoy si Juno sa pampang ng ilog... Ngayon ay basang-basa at nagyeyelo—dahil ang tubig ng ilog ay binubuo ng bagong tunaw na niyebe mula sa mga bundok—hindi napigilan ni Juno ang sarili na nanginginig.

Mas ginugusto ko pang mapag-isa sa magandang tanawin kesa makihalubilo sa mga kaklase ko. Don't get me wrong wala ako kaaway in fact marami ako kaibigan pero mas pinipili ko lang ang tahimik na buhay. At ang ilog ang nagbigay sa akin ng kapayapaan, nakakalungkot lang na pagmamay-ari pa ito ng kadugo ni tiya na masasama ang ugali. Nasa malayo pa lang ako may nakita na ako nakatayo sa gilid ng tubig, nang makalapit pa ako marahan ako ng lakad para mapagmasdan kung sino ang tao doon.