Romans & histoires Can't Fight This Feeling

" But it's caused to me act in such a crazy way Whatever it is that you do when you do what you doing It's a feeling that I want to stay 'Cause my heart starts beating triple time With thoughts of loving you on my mind I can't figure out just what to do When the cause and cure is you,ohh.." "You sounded like someone I know" Mula sa likod niya ay hindi na niya namalayan na may nakapasok na pala sa opisina.

Tiningnan ko si Zari na nakatulog dahil sa kalasingan at walang kamalay-malay sa mga nangyayari. You owe me b*tch. But what is this feeling? God! Those jerks have a way of getting under my skin! I can't understand why. I've always told myself that I wouldn't let any man affect me this way, especially not a jerk like him. But here I am, feeling all these strange emotions that I can't explain. I tried to shake off the feeling, telling myself that it's just the stress. But deep inside, I knew it was more than that.

Ang katahimikan ng maliit na lift ay mas lalong nagpabigat sa nararamdaman ko. Nagpakawala ako ng isang malalim na buntong-hininga sa pagbabaka-sakaling kasabay ng pagpapakawala ko ng hangin sa katawan ay kumawala rin ang sakit na unti-unting gumagapang sa buong sistema ko. I really hate this feeling! The feeling of being helplessly alone and hopeless… I feel like I am so pathetic! Fresh tears started soaking my cheeks. Agad ko naman iyong pinalis.

Hindi ko kayang mawalan ng pagkakataon para mabuhay ang Mama ko. Dahil dito, napagdesisyunan ko na lang—huwag nang magdalawang-isip pa. Hindi ko na kayang maghintay pa. Hindi ko kayang makita siyang maghirap pa. Tumango ako sa aking sarili at tumayo mula sa kama. I can’t afford to feel weak anymore. I can’t afford to cry. I had to take control.

Niyakap naman kaagad ako ni Mommy at inaalo ang likod ko. I've never experienced pain like this before. It's as if a million sharp knives are relentlessly stabbing at my heart, each cut deeper than the last. My strength wanes with each passing moment, especially seeing Lily in such a state. How can I find the courage to keep fighting? The anguish I feel is like a heavy weight pressing down on my chest, suffocating me with its intensity. Every breath feels like a struggle, every beat of my heart a painful reminder of the gaping void left by our loss. It's a battle I never anticipated having to face, a challenge that tests the very limits of my resolve.

Ngunit ang nararamdaman ko—ang sakit, ang takot, at ang pagpapasakop ko sa ilalim ng kanyang kontrol—ay patuloy na nagiging isang laban na walang katapusan. Hindi ko alam kung paano ko ilalaban ang sarili ko laban sa kanya. Hindi ko alam kung gaano ko pa kayang tiisin ang mga bagay na ginagawa niya sa akin. Ngunit hindi ko pa rin siya bibigyan ng kasiyahan. Hindi ako susuko. Hindi ako magiging laruan niya.

Sila ang tinawagan ni Riel kanina. Hindi ako sigurado sa dapat kong maramdaman sa lahat ng nangyari ngayong araw. Galit na galit ako. Pakiramdam ko, wala ng paglalagyan ang nararamdaman kong matinding galit. Ngunit kasabay din nito ay ang hindi matanggal na bigat sa dibdib ko. It was an unbearable weight on my chest. Kaya ko pa bang i-handle 'to?

If I can't fire him, then I'll make left becaue I really am not liking this feelings. Ba't ako titigasan sa taong matitigasan din? THIS IS SO FUCKING WHAT THE FUCK!

Humusga sila nang hindi man lang ako tinatanong. Lalo silang dumami na nanonood sa labas at lalong umingay sa sigawan nila. Hindi ko alam kung saan na banda ang video at hindi ko na kayang panoorin iyon. I felt so helpless. Tears streamed down my cheeks. My entire body and hands were trembling. I can't even lift my finger. I felt so low and degraded! Kung hindi pa tumayo si Marjorie at pinatay ang t.v ay hindi sila titigil. May iilan na nagreklamo at nabitin pa raw na siyang nagpasakit lalo sa damdamin ko.

tumalikod itong hindi man lang lumingon at lumabas ng pinto. Hindi ko alam kong paano ako magreact sa sandaling ito? Hindi naman ako ganito ka conscious whenever some men around but not today. Parang hindi ako mapakali at kinakabahan ako. This feeling is so bullshit!