Clasps Hands Novels & Stories

Dahil heto, hindi lang ito nasa harapan niya, kundi ay hawak pa nito ang kamay niya. Si Michael naman, nang mahawakan ang kamay ng dating katipan ay agad niyang inalalayan na tumayo si Klarisse bago ito hinila palapit sa kanya. Gamit ang jacket na binili niya kanina ay isinuot niya iyon kay Klarisse bago kinuha ulit ang kamay at hinipan.

Malamig siyang nagsalita, "Babayaran mo ang halaga ng pagpatay sa aking mga tao!" Bang! Itinaklop ni Clarice ang magkabilang kamay at gumawa ng isang partikular na hand gesture kaagad pagkatapos niyang magsalita. Ang hangin sa paligid nila ay nagyelo sa isang iglap! Ang kanyang katawan ay sumabog na may malakas at nakakatakot na aura! "Sun Elimination Emptiness."

I was about to call her when I heard the door burst open and Clara went inside. “It’s been a few days, hindi mo pa rin ba ako haharapin?” tanong niya. Nakatingin lang ako sa kaniya. She really is a stubborn one. Ibinaba ko ang cellphone ko at tumayo at napahalukipkip. “What do you want, Clara?” Lumapit siya sakin at hinawakan ako sa kamay. I suddenly felt uncomfortable when she held my hand. Agad kong binawi ang kamay ko sa kaniya.

Ngunit habang tumatagal, nahawa rin siya sa enerhiya ng dalaga, hanggang sa hindi na niya namalayang kasabay na niya itong tumatakbo at tumatawa sa gitna ng karamihan. Habang naglalakad sila, biglang napansin ni Jansel na hawak pa rin ni Clara ang kanyang kamay. Para siyang nagising mula sa isang panaginip. Agad niyang sinubukang bawiin ang kamay, halatang naiilang. Ngunit lalo lamang hinigpitan ni Clara ang kapit, matigas ang tingin, tila malinaw na sinasabing, akin ‘to.

Sagot ni Ciara at tinalikuran na si Clarence ngunit mabilis nitong hinatak ang kamay niya. "Halika na, sasamahan na kita," saad nito at dinala ulit siya upang pumasok sa kotse nito. Binalingan siya nito ng makapasok na sila sa loob. Hinawakan nito ang baba niya at hinaplos ng thumb finger nito ang natural na pula ng labi niya. "I'm sorry, sa ginawa ko kanina. Hindi ko sinasadya." Kinuha nito ang kamay niya at buong pagsuyo na dinala sa labi nito.

“Sabi ko naman sa’yo dati, tatawag lang ako. Pero this time… hindi na enough ang tawag.” May kumalam na tensyon sa pagitan naming tatlo. I felt Theo stiffen. “What happened?” tanong ni Theo, mababa ang boses. Hindi muna sumagot si Clara. Instead, she slowly removed her scarf. Nung ibinaba niya iyon, doon ko nakita ang manipis na marka sa gilid ng leeg niya—hindi halata, pero parang pilit natatakpan ng makeup.

Isang canvas na handbag, at isa pang maliit na puting maleta. "Sa tingin mo ba hindi ko kayang bitbitin ang mga ito mag-isa, tabachoy?" narinig ko ang boses ni Clara mula sa likuran ko. Lumingon ako. Nakatayo si Clara na nakakrus ang mga braso sa kanyang dibdib. Malamig ang kanyang ekspresyon, ibang-iba sa matamis na ngiti na ipinakita niya sa kanyang ama ilang minuto lang ang nakalipas sa sasakyan.

Lalong hinigpitan ni Clarence ang pagkahawak niya sa kamay nito. "Take it easy. I'm right here."

THE NEXT DAY. “Clark!” Isang malakas na sampal ang isinalubong sa akin ni Clara. Walang pakundangan siyang pumasok sa bahay nila Caloy. Magulo ang buhok, naka tsinelas, at walang suot na bra. Bakas na bakas sa manipis niyang pantulog ang katawan niya. “What the hell Clara?!” Hindi ko na napigilan. Kaagad akong dumampot ng kumot at itatakip sana sa kanya nang sampalin niya ako ulit.

Luke left his shirt unbuttoned, revealing the dark hair of his chest and the flatness of his stomach, as his fingers dealt deftly with the fastening of his trousers. "Let me. Ako na." Claire held her hand out in invitation. "I think its my turn na rin di ba?" "Hmp"